Je bent hier: Home > Health > Denise blogt: zondagmiddag aan zee!

Denise blogt: zondagmiddag aan zee!

Health
Denise blogt: zondagmiddag aan zee!

De zon scheen, de strandtent zat vol. In het zand stond een tiental kraampjes met Ibiza-style items. Bohémien tassen, sjaals en dromenvangers wiegden in de wind. Lege glazen op tafels. Personeel maakte overuren.

Ik was op het Zuiderstrand, een stuk strand tussen Scheveningen en Kijkduin waar vooral locals komen. Je moet even door de duinen, wat net een mooie overgang is. Zodra ik de zee zie, ontspan ik. Het is zo fijn er dichtbij te wonen, er gewoon even op de fiets naartoe te kunnen. Dat zou ik echt nooit meer anders willen.

De kinderen waren bij hun vader, dus ik had weer overuren achter de pc gemaakt. Ik was nog lang niet klaar, maar nadat ik zaterdag op Instagram en Facebook de ene na de andere foto had gezien van mensen die ofwel buiten waren of aan de borrel zaten, of allebei, en ik ernstig het gevoel had iets verkeerd te doen, had ik me voorgenomen dat zondag ook te gaan doen.

Even genieten aan zee. Bij een van mijn favoriete strandtenten was een lentefeest met hippiemarkt, dus dat kwam mooi uit. Bovendien had vriendin E. een mooie ronde leeftijd bereikt en dat moest gevierd worden.

Langs picknicktafels vol ‘hè-wat-fijn-dat-het-lente-is-mensen’ (je ziet iedereen gewoon opbloeien!) liepen we over de vlonders van het strandpaviljoen. Groepen vrienden zaten aan tafels bij elkaar. Kinderen renden op blote voeten rond. Zouden we wel een plekje vinden?

Aan de zijkant waren nog net twee stoelen vrij. Het was tegen drieën. Waar hadden we zin in? Een overdosis koffie had ik al op.
‘Wijntje?’
Ik koos de huisrosé. Vriendin ging voor de tweede witte wijn van de kaart, daar was ze nieuwsgierig naar.
‘Iets erbij?’
Een Zuidzee-starter klonk wel lekker, met knoflookgarnalen, huisgerookte zalm, makreelsalade, olijfjes en aioli. Mooi verjaardagscadeau.

Bestellen was gelukt, maar gezien de rij binnen en het personeel dat regelmatig langskwam met drankjes die je niet besteld had en níet langskwam met drankjes die je wel besteld had, ging het wel even duren. Inmiddels waren er meer mensen bij ons aan tafel aangeschoven. Ook zij deden bestellingen en ook zij wachtten lang.

‘2 soepjes?’
Nee, dat hadden we niet besteld.
‘Een biertje?’
Ook niet.

Een dienblad vol drankjes ging om. Ik had te doen met het meisje in haar eighties style hotpants. Maar ze liet zich niet kennen en werkte hard door.

Het was gewoon even niet anders en op een gegeven moment konden we er wel om lachen ook, vooral om de onlogica: dat van twee tegelijk bestelde wijntjes de ene wel kwam en de andere niet. Maar ach, we zaten lekker.

Ik zag weinig bekenden. Pas toen ik naar het toilet ging, kwam ik de een na de ander tegen.
‘Hé, hoi, hé, hoe is het?’
‘Ja, goehoed!’
‘Smak, smak, hoi.’
Dat ik eigenlijk mega-gestrest ben de laatste tijd liet ik maar even achterwege. Niemand die dat horen wil. En laten we eerlijk zijn, op dít moment ging het goed.

Ik zag moeders van school en twee mannen op wie ik een crush heb gehad. Op de één zelfs zo lang dat ik tot vorig jaar nog steeds knikkende knieën kreeg als ik hem zag. Maar goed, hij is bezet, en ik zei net nog tegen vriendin E. dat ik voorlopig echt geen man wil. Dus.

Tegen de tijd dat eindelijk de witte huiswijn en de chiquere rosé kwamen in plaats van omgekeerd, waren we allang blij dat er iets stond. Wat voor wijn maakte inmiddels niks meer uit. Hij was op voor we er erg in hadden. Snel bestelden we een nieuwe.

‘Sorry,’ zei een van de alleraardigste meisjes, ‘door de drukte nemen we even geen bestellingen voor drankjes meer aan.’
‘Wat?’
Nou ja, ons kregen ze voorlopig nog niet weg.

Shoppen is altijd een goed idee