Je bent hier: Home > Health > Verliefd op een narcist: ‘Zijn wil is altijd wet’

Verliefd op een narcist: ‘Zijn wil is altijd wet’

Health
Verliefd op een narcist: ‘Zijn wil is altijd wet’

Michelle (27) was drie jaar samen met Alex. Ze zijn sinds een paar maanden uit elkaar. ‘Ik was 23 toen ik Alex leerde kennen. Ik zat achter de kassa in een supermarkt en daar stond hij: stoer, mannelijk, sexy. Hij was een beetje een macho, maar dat vond ik aantrekkelijk. Ik heb niet zo veel ­zelfvertrouwen en zijn praatjes raakten een gevoelige snaar. Ik had net een moeilijke relatie achter de rug, met een jongen die na een zwaar ongeluk een jaar lang had moeten revalideren. Dat had veel van me gevergd en ik denk dat ik gewoon blij was dat er nu eens iemand voor mij zou zorgen.’

Auteur: Kaatje De Coninck

Lees ook: Opgebiecht: ‘Ik ben geschorst omdat ik een drankprobleem heb’

Geld op nummer één
‘Het begin was goed, zoals een relatie moet zijn. We waren verliefd, deden veel samen, gingen weekendjes weg, de seks was goed. Maar de signalen waren er al. Hij dronk te veel, rookte joints. Hij ontkende hardnekkig dat hij meer deed, maar ik heb verschillende keren vermoed dat hij cocaïne had gebruikt. Hij werkte heel hard en dat begreep ik; hij probeerde iets van zijn leven maken. Maar zijn focus lag op den duur alleen nog maar op dat werken en geld verdienen, volgens hem omdat zijn vader daar bij hem zo op had gehamerd.’

Moeder-issues
‘Praten over gevoelens ging niet. Ik heb een moeilijke jeugd gehad: mijn vader
heb ik nooit gekend en ik ben bij mijn opa en oma opgegroeid, omdat mijn moeder ­psychische problemen had. Als ik het daar eens moeilijk mee had, was zijn reactie steeds: ‘Je moeder is gek. En je zus kan zich beter ophangen.’ Als ik zei dat dat geen normale reactie was, ­ontplofte hij of negeerde hij me dagenlang. Ook voor zijn eigen moeder was hij erg hard. ‘Zij moet zo snel mogelijk sterven.’ Dat is geen ­normale reactie, nee, maar je grenzen van wat normaal is, verschuiven.’

Weekendjes weg
‘Soms deed hij ineens iets liefs. Dan gingen we een weekendje naar de Ardennen omdat hij daar tot rust kwam. Dan was niks hem te veel, kwam hij mij ’s avonds laat na zijn werk nog halen en reden we door. Ik zag dat als iets wat hij voor mij deed, maar eigenlijk draaide ook dat om hem. Een keer ergens anders heen gaan, wilde hij niet. En hij gebruikte het als machtsmiddel. Ooit heeft hij me daar een hele nacht alleen gelaten op een verlaten, donkere camping. Hij was zogenaamd naar het vuurwerk met vrienden. Of hij gooide me uit de auto als we zouden weggaan. ‘Ik heb nu geen zin in je, stap uit.’ En dan moest ik maar zien hoe ik thuiskwam. Of hij zei dat we een weekend weggingen, waarop ik bepakt en bezakt naar mijn werk ging, om dan ’s avonds een appje te krijgen waarin hij afzegde. En ja, ik bleef dat pikken.’

En maar wachten
‘Hij werkte veel, zestien uur per dag, en dan mocht ik hem niet storen. Ik mocht geen berichten sturen en zeker niet bellen. Als ik dat toch deed, begon hij me uit te schelden. ‘Laat me met rust, stom wijf!’  Hij beloofde dan ’s avonds nog langs te komen en dus sprak ik dan niet af met vriendinnen, maar zat ik op hem te wachten. Vaak tot één of twee uur ’s nachts. Ik sliep niet en was bang dat hem iets was overkomen. Ik werd er ­letterlijk ziek van. Hij dronk immers altijd en moest dan nog naar huis rijden. Soms zei hij dat hij zou terugbellen en zette dan zijn telefoon uit waardoor ik hem niet meer kon bereiken. ‘Ik verbied je toch niet met je vriendinnen af te spreken?’, zei hij dan. Maar hij wist dat ik graag meer tijd met hem wilde en daar alles voor opzij zette.’

Kun jij even betalen?
‘Ik heb hem in de loop der jaren op zo veel leugens betrapt, klein en groot. Op een gegeven moment moest ik alles beginnen te betalen. Hij had zijn pinpas toevallig
niet mee of was zijn portemonnee kwijt. ‘Die is in een gat op het bouwterrein ­gevallen’, zei hij dan. Toen ik hem een maand later met dezelfde portemonnee zag, hadden twee mannen die gevonden. Of nee, zijn moeder had een hele lade vol met dezelfde portemonnees. Soms was het te belachelijk voor woorden wat hij zei, maar ik slikte het. Op den duur was het alsof hij nergens nog de waarheid over sprak.’

In de kou
‘Mijn breekpunt? Hartje winter had hij me weer gedumpt en uit zijn auto geschopt. Ik was zo de kluts kwijt dat ik te voet over een donkere autoweg naar zijn huis ben gewandeld, meer dan een uur verder. Toen ik uiteindelijk weer thuis stond, ­rillend van de kou, kon ik voor het eerst helder zien. Wat had ik hem met mij laten doen? Ik heb zijn nummer gewist en hem geblokkeerd op mijn telefoon. We zijn het laatste anderhalf jaar misschien twintig keer uit elkaar gegaan, maar elke keer paaide hij me met lieve woordjes en ging ik toch terug. Nu voelt het voor het eerst alsof het definitief is. En ik krabbel langzaam weer op. Ik trek me op aan mijn familie en vrienden – tenminste, aan diegenen die ik nog overheb, want ik heb er veel verloren. En ik heb aan mezelf gezworen dat ik het nooit meer zo ver ga laten komen. Ik hoop dat het me lukt.’

Wil je niets meer missen van Flair? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale lente-aanbieding: 10 nummers voor slechts €10

Shoppen is altijd een goed idee