Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Health > Steven schiet te hulp: ‘Hoe geef ik mijn mening over mijn dochters gewicht zonder negatief te worden?’

Steven schiet te hulp: ‘Hoe geef ik mijn mening over mijn dochters gewicht zonder negatief te worden?’

Steven schiet te hulp: ‘Hoe geef ik mijn mening over mijn dochters gewicht zonder negatief te worden?’

Steven Pont is ontwikkelingspsycholoog, gezinstherapeut en oprichter van opvoedsite nul18.nl. Elke week beantwoordt hij in Flair vragen op het gebied van relaties en opvoeden.

1. Zwaar

Laura: “Mijn dochter van vijftien is te zwaar. Ik vind dat niet mooi, maar het is natuurlijk vooral niet gezond. Ik heb het met de huisarts besproken en die adviseerde het niet te benoemen en er geen (eet)probleem van te maken. Maar mijn dochter vraagt mij soms ook zelf wat ik denk van haar gewicht, ze is er blijkbaar niet gelukkig mee. Hoewel ze ook met termen als ‘body positivity’ strooit. Ik heb het gevoel dat ik me in een mijnenveld bevind. Hoe reageer ik zonder al te negatief te worden?”

Steven: “Wat vreemd, een huisarts die van overgewicht geen probleem wil maken. Het is echt niet zo dat, als je het hier met je dochter over hebt, je haar onmiddellijk een eetprobleem aanpraat. Ze leeft kennelijk ongezond en dat is een prima onderwerp om het met haar over te hebben. Overgewicht vergroot later je kansen op kanker, diabetes en hart- en vaatziekten. Dus hoezo, niet bespreken? Ze is vijftien! Wat is je verhaal als ze dertig is en ze je verwijt dat je dit allemaal onder je neus hebt laten gebeuren? Mocht niet van de huisarts? Kom op, wees een ouder en ga het gesprek met haar aan.”

2. Eenzijdig verhaal

Marie: “Ik heb sinds een tijd een relatie met een man en we zijn heel verliefd, maar alles moet zoals hij het wil. We zien elkaar alleen als hij het wil, hij komt altijd bij mij en hij antwoordt niet op appjes als dat hem niet uitkomt. Ik vind dit heel vervelend en heb zelfs al gedacht of hij misschien een ander heeft, maar toch geloof ik dit niet. Als hij aandacht voor me heeft is hij ontzettend lief: hij koopt cadeautjes, doet klusjes in huis. Ik word er alleen niet gelukkig van dat hij alles bepaalt. Wat moet ik hier nu mee?”

Steven: “Mmm… ik krijg zelden een brief waarvan ik het gevoel heb dat iemand eigenlijk al weet wat ze doen moet. Maar dit is er zo eentje. Allereerst moet je hem wel van je bezwaren op de hoogte stellen natuurlijk, maar als er niets verandert, zou ik het gevoel volgen dat al van je brief af druipt.”

Lees ook
Steven schiet te hulp: ‘Vanaf welke leeftijd kan ik mijn dochters voorlichten over loverboys?’

3. Geen zin

Anke: “Is het raar dat ik na alle lockdownperikelen van de weeromstuit helemaal niet meer van mijn plek kom? Ik ben een beetje terneergeslagen, down misschien. Ook al is het superlekker weer en mogen we ook weer meer: ik blijf liever binnen. De lust om afspraken te maken is weg, behalve die met de deken op de bank. Ik wil wel, maar mijn lijf en hoofd willen niet. Heb jij tips hoe ik weer zin kan maken?”

Steven: “De lockdown heeft ieder van ons geraakt en de meeste mensen zijn er in die tijd in min of meerdere mate een beetje somberder van geworden. Zodra de maatregelen echter versoepelden, brak bij de meeste mensen de zon weer een beetje door. Maar niet bij iedereen. Bij sommigen heeft die somberdere periode iets anders ‘aangezet’, dat nadat de meest beperkende maatregelen werden opgeheven bij ze is blijven bestaan. Het lijkt erop dat dat bij jou aan de hand is. Als daar geen verbetering in komt, is het wellicht verstandig hier eens met een professional over te praten. Want de eerste somberte was een normale reactie op een abnormale situatie, maar als dat gevoel bij jou niet weggaat, is er misschien iets meer aan de hand dan alleen de lockdownperiode.”

Wil je ook een vraag aan Steven stellen, mail dan naar flair@dpgmediamagazines.nl. Dit artikel komt uit Flair 28-2021. Wil je deze editie nabestellen? Dat kan kan hier

Beeld: Getty Images