Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Health > Schrijver Özcan Akyol: ‘Ik geef mijn dochter wat ik niet kreeg: liefde’

Schrijver Özcan Akyol: ‘Ik geef mijn dochter wat ik niet kreeg: liefde’

Schrijver Özcan Akyol: ‘Ik geef mijn dochter wat ik niet kreeg: liefde’

Dankzij zijn romandebuut is bekend dat Özcan Akyol (32) geen leuke jeugd had. Nu hij samen met journaliste Anna van den Breemer (31) zelf een dochter heeft, Mia (3 maanden) staat één ding voor hem vast: hij gaat het anders doen.

Interview Fleur Baxmeier | Foto’s Natasja Noordervliet

“Voordat ik Anna ontmoette, was ik een beetje zoekend met alles. Ik nam de liefde niet zo serieus en over een kind dacht ik al helemaal niet na.” Totdat Özcan – ‘Eus’ – Akyol drie jaar geleden journaliste Anna van den Breemer leerde kennen. “Ik zat nog in een relatie, dus het eerste half jaar waren we vooral scharrels. Maar nadat het uitging met mijn ex, werd het steeds intenser tussen ons. We wisten al dat we een fysieke klik hadden, maar ook geestelijk klopte het helemaal.” Binnen een half jaar woonden ze samen, krap een jaar later was Anna zwanger en drie maanden geleden werd Mia geboren. “De eerste weken waren geen rozengeur en maneschijn. Mia had reflux en krampjes en ze huilde elke dag urenlang. Zitten wilde ze niet, liggen wilde ze niet, alleen als je haar rondliep of de kraan opendraaide, kalmeerde ze een beetje. Het was echt lijden, vooral omdat mijn werk gewoon doorging: elke week drie columns voor het AD, lezingen houden, rubrieken schrijven.” Om beurten liepen Özcan en Anna rondjes in hun huis, acht, negen uur achter elkaar. Anna: “Soms keek ik vol jaloezie uit het raam van ons appartement in Deventer naar ouders die met hun baby op een terrasje zaten. Dat konden wij allemaal niet. Ik was heel gelukkig met Mia, maar zó moe. Bij het consultatiebureau zeiden ze dat de meeste kinderen na drie maanden over de krampjes heen groeien. Aan die gedachte hield ik me vast.”

Sloegen jullie elkaar op een gegeven moment niet de hersens in van stress?

Özcan: “Toen we voor de tweede keer bij het Consultatiebureau kwamen, waren de problemen al in volle gang. Ze herkenden daar direct wat er aan de hand was en hadden meteen geen aandacht meer voor Mia, maar vooral voor ons: hoe gaat het, trekken jullie het wel? Veel stellen krijgen ontzettende ruzie in zo’n periode, wij stonden er relaxed in en zijn altijd lief voor elkaar gebleven.”
Anna: “Je denkt dat je voor je kind naar het Consultatiebureau gaat, maar ze kijken ook echt of het met het hele gezin goed gaat. Ze maken daar totaal overspannen ouders mee die half ondervoed aankomen. Wij konden gelukkig constant relativeren: het is maar een fase, het gaat over.”

Mia is nu drie maanden. Is het grote genieten begonnen?

Anna: “Het is alsof we een heel ander kind hebben nu: vrolijk, blij, alert. Ik werkte voordat Mia kwam vier dagen per week als redacteur bij de Volkskrant en nu tijdelijk drie dagen per week. Dat ik op mijn vrije dagen met Mia in de stad een kopje koffie kan drinken, is zo heerlijk. Anderhalve maand geleden konden we de deur nog niet met haar uit lopen of het gehuil begon alweer.”
Özcan: “Het probleem was ook dat Mia de fles en speentjes weigerde. Anna moest dus om de drie uur fysiek aanwezig zijn om Mia te voeden. De eerste drie maanden zijn we twee keer uit eten geweest, in een restaurantje aan de overkant. Moesten we nog rennen om op tijd terug te zijn.”

Het hele interview met Özcan en Anna lees je in VIVA Mama 6. Het blad ligt nu in de winkel of kan je hier online bestellen.