Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Health > Scheren, smeren en lakken – Lisa doet alleen nog waar ze zin in heeft

Scheren, smeren en lakken – Lisa doet alleen nog waar ze zin in heeft

Scheren, smeren en lakken  – Lisa doet alleen nog waar ze zin in heeft

Met de mooie dagen die eraan komen is het voor veel vrouwen tijd om de  scheermessen en flessen selftan tevoorschijn te toveren. Daar doet Lisa Haan (28) niet meer aan mee. ‘Vroeger was ik altijd zo druk met scheren en smeren, terwijl het me heerlijk leek het niet te doen. Inmiddels laat ik m’n lichaamshaar soms staan en soms haal ik het weg, gewoon waar ík zin in heb en niet omdat de maatschappij me iets oplegt.’ 

Vertel eens, wanneer dacht je: ik laat het lekker staan?

‘Voorheen was ik er ook altijd heel erg van; goed en perfect proberen te zijn, zoals je dat op tv en in de media ziet. Een jaar geleden heb ik anderhalf jaar door Nieuw-Zeeland gereisd en ontmoette ik mensen die daar helemaal niet mee bezig waren. Ze lieten al hun beharing staan en niemand zei er iets van. Dus dat ben ik ook gaan doen. En natuurlijk komt er dan soms ongemak bij kijken, maar dat was geen reden om het weg te halen. Ik vroeg me af: waar komt dat ongemak vandaan? Het draaide om hoe anderen naar me keken en niet hoe ik mezelf zag.’

Dat was daar, maar nu ben je hier. Met meningen en mensen die je kent.

‘Het begon al toen mijn familie voor twee weken naar Bali kwam. Ik liet alles staan en trok een hooguitgesneden bikini aan, je zag alles. Mensen zeiden: ‘Lies, gadverdamme.’ Logisch, want ze zijn het niet gewend. Het is voor mij ook bedoeld om mensen te laten realiseren wát ze eigenlijk denken en waarom. Het is toch natuurlijk, een beetje haar? Dat scheren zit gewoon te veel in ons systeem.’

Tekst gaat verder onder post.

En toen liep je ineens met behaarde benen door je woonplaats? 

‘Nou, ik was vooral benieuwd hoe snel ik in oude patronen zou vallen. Ik liep inderdaad wel eens op blote voeten door de stad, of met ongeschoren benen of met ongelakte teennagels. En daar wordt naar gekeken. Mensen die zelfs zeggen: ‘Zo, jij kan ook wel eens een pedicuretje gebruiken, hè?’. Bemoei je even lekker met jezelf, denk ik dan nu. Ik wil gewoon m’n best blijven doen om mezelf te blijven en niet terug te vallen naar “hoe het hoort.”

Krijg je ook wel negatieve reacties? 

‘Er zijn wel vriendinnen die zeggen: ‘ik heb soms wat moeite met je okselhaar’, of wat dan ook. Dat kan ik wel aan. Maar laatst had ik op m’n werk een broek aan waar je m’n enkels zag – en dus ook m’n beenhaar. Mensen die echt staarden en het onverzorgd vonden. Hoezo onverzorgd? Heb je wel eens die lange nepnagels gezien bij alle modellen? Dát is vies, wat daaronder komt te zitten. Niet een beetje beenhaar.’

Hoe kijk je er zelf naar? 

‘Natuurlijk, als ik een jurkje aan heb, oogt het anders uit dan ik gewend was. Maar laatst zag ik een tweedehands webshop en er was een meisje als model die echt veel beenhaar had. Toen dacht ik: oh, wat leuk! Waarom ook niet eigenlijk? Mensen kijken naar elkaar en je wordt meteen beoordeeld als ‘niet vrouwelijk’. Maar wat is dat dan, vrouwelijk zijn?’

Tekst gaat verder onder post.

En hoe vind je dat in relationele sfeer?

‘Och, mijn eerste vriendje is heel lang geleden. Ik weet nog dat als ik toen dacht dat ‘het’ zou kunnen gebeuren, ik helemaal los ging met het scheermes. Altijd scheerbultjes en megajeuk de volgende dag. Maar toen in Nieuw-Zeeland ontmoette ik een jongen, waarmee ik dus ook in de camper woonde het laatste halfjaar, en hij heeft mij zó geholpen. We waren verbaasd over hoe lang het kon worden, hij zei nooit dat het vies was. Nooit. Dus nee, daar ben ik niet meer zo bang voor.’

Gaat okselhaar niet stinken? 

‘Niet echt. Toen in NZ wel, maar we gebruikten daar ook geen deo. Dat was wel een dingetje, die lucht bleef hangen in de camper. Betekende dus dat je het gewoon goed moest wassen, net als je hoofdhaar. Alleen in NZ gingen we ook niet iedere dag douchen, dus daar had de geur volgens mij het meeste mee te maken. Maar ook dat hè, stinken. Het is een natuurlijke geur en al is dat een beetje zweet, wat is daar vies aan? We zijn zo gewend aan zo’n lopende eau de cologne geur als iemand langsloopt. Dat is toch onnatuurlijk, eigenlijk?’

Vind je het niet meer spannend om behaard door het leven te gaan? 

‘Tuurlijk wel. Ik zie mezelf straks al met een topje lopen in de stad, terwijl ik zwaai en dat er dan okselhaar zit. Maar ik wil me gewoon niet meer schamen voor mezelf. Vroeger deed ik zelfs als ik een broek droeg waar je alleen m’n enkels zag, alleen die baan scheren. Van de zotte toch? Die stoppels dan ook de volgende dag, afschuwelijk. Nee hoor, ik doe het niet meer. En als ik het wel doe, is het omdat ík het wil. Niet omdat anderen iets verwachten.’

VIVA nieuwsbrief

Iedere week de leukste nieuwsbrief van Nederland in je mailbox?

Beeld: Eva Bours Fotografie