Je bent hier: Home > Health > Denise blogt: ‘Mama, ik kan niet slapen!’

Denise blogt: ‘Mama, ik kan niet slapen!’

Health
Denise blogt: ‘Mama, ik kan niet slapen!’

Dat naar bed brengen hè, dat gaat zó soepel de laatste tijd…

Mama, ik kan niet slapen.
Mama, ik heb het heet.
Mama, ik heb dorst.
Mama, wil je mijn dekbed goed doen?
Mama, mag ik nog even in de hangmat?
Mama, mag ik nog een kusje?
Mama, mag ik mijn pyjama uit?
Mama, ik heb pijn aan mijn hier.
Mama, is het echt al avond?
Mama, ik zie een spin.
Mama, ik hoor een mug.
Mama, wat ben je aan het doen?
Mama, je bent lief.
Mama, ik kan echt niet slapen.
Mama, ik vind slapen stom.
Mama, ik heb zweet.
Mama, mag ik water?
Mama, mijn water is omgevallen.
Mama, gaan we nog op verkansie?
Mama, ik wil naar een lánd!
Mama, ik heb honger.
Mama, ik zag iets.
Mama, hoe kwam er melk in jouw borsten toen ik een baby’tje was?
Mama, mag ik bij Bo slapen?
Mama, ik kan niet slapen door Jippe.
Mama, wie heeft slapen bedácht?
Mama, het rolgordijn zit niet goed.
Mama, we zouden nog Twister doen.
Mama, mag ik een nat doekje?
Mama, mijn tand moet nog onder mijn kussen.
Mama, komt de tandenfee echt?
Mama, zullen we nog even samen zitten?
Mama, wat staat daar?
Mama, kom je nog even bij me liggen?
Mama, ik ben bijna jarig toch?
Mama, ik moet steeds hoesten.
Mama, mag ik in jouw bed?
Mama, mag ik nog wat water?
Mama, waarom wonen de meneren van de kerstbomen in een caravan?
Mama, ik kan écht niet slapen.
Mama, kijk eens.
Mama, kom eens.
Mama, mag ik nog even spelen?

‘JA!’

Na een anderhalf uur durende poging de kinderen in slaap en vooral stil te krijgen gaf ik het op. Ze mochten nog even in de tuin spelen. Ik schonk een wijntje in en ging erbij zitten. Dat was de beste beslissing sinds tijden. Nog geen tien minuten later wilden ze naar bed. En sliepen in no time.

Ieder jaar trap ik er weer in. Ieder jaar vergeet ik weer dat dit zomers nou eenmaal een tijdje zo gaat. Dat het dan volstrekt zinloos is om de kinderen om 20.00 uur naar bed te brengen. Je bent gewoon anderhalf à twee uur langer bezig. Ook al zegt Bo vaak uit zichzelf: ‘Ik wil naar bed!’, daarna volgt toch weer het ‘Mama, ik kan niet slapen’ en ‘Ik vind slapen stom.’

En ja, er zullen vast ouders zijn die het wél lukt hun kinderen voor achten in bed én in slaap te krijgen (gefeliciteerd), of wiens kinderen braaf nog anderhalf uur liggen te lezen, maar een rondje Twitter en Facebook leerde me dat ik niet de enige ben. Ene Elmer twitterde vrijdag om 21.00 uur:

‘Is het iemand al gelukt z’n kinderen op bed te krijgen? #MissionImpossible #hittegolf’

Ik moest erom lachen. Veel ouders zullen het herkennen. Maar ik weet inmiddels wel beter. Je maakt het jezelf (en de kinderen) een stuk makkelijker door in zo’n geval te denken: ach, het is (bijna) vakantie, dan maar een uurtje of twee later. Tot tien uur opblijven? Mama heeft geen avond meer (en o help, die deadlines), maar prima jongens.

Werken in de zomervakantie? Gewoon lekker rustig in de avonduren? Onmogelijk. Dus probeer ik het maar los te laten en er maar van te genieten, want de mooiste herinneringen heb ik juist aan avonden als deze. Aan mooie zomeravonden in de tuin, samen met mijn schatten. Avonden waarop ik urenlang met ze in de hangmat lig, kijkend naar vliegtuigstrepen totdat ze in slaap gevallen zijn, zelfs tot de sterren aan de hemel staan. Een groter geluk is er bijna niet. Dan vergeet ik al die ‘Mama, mama, mama’s’. En al het schrijfwerk dat nog wacht. En hoe ik dát nou weer op moet lossen.

Ook hier schrijf ik gewoon door, maar ik wens jullie alvast een fijne vakantie, of gewoon een mooie zomer. Geniet ervan! En, ik schreef het in mijn laatste blog op Followmyfootprints al: make memories!

Shoppen is altijd een goed idee