Je bent hier: Home > Health > Kim-Lian laat haar ongewenste haartjes weglaseren: ‘Dit had ik veel eerder moeten doen’

Kim-Lian laat haar ongewenste haartjes weglaseren: ‘Dit had ik veel eerder moeten doen’

Health
Kim-Lian laat haar ongewenste haartjes weglaseren: ‘Dit had ik veel eerder moeten doen’

Kim-Lian van der Meij (37) is actrice en presentatrice. Ze woont samen met Daniel (38), met wie ze drie kinderen heeft: Ronja (9), William (7) en Benjamin (4). Elke week schrijft ze in Flair over haar drukke leven.

Lees ook: Kim-Lian vraagt zich af: ‘Is het gebruikelijk bij honden om bij een afscheid in de asresten te rollen?’

‘Waarom heb ik dit niet eerder gedaan?’ Terwijl ik de lasermachine hoor biepen en ik af en toe mijn tanden op elkaar bijt, vraag ik het mezelf af. Met een beschermingsbril op en het zweet op mijn bovenlip probeer ik aan fijne dingen te denken. Zoals aan de zomervakantie. Spelen in het zachte gras in de tuin met de kids. Of lekker zwemmen in de zee in mijn nieuwe bikini. Dansen op feestje in een sexy jurkje met mijn armen in de lucht. Dat worden nu allemaal geweldige momenten waarbij ik me geen zorgen hoef te maken over haar onder mijn oksels of geïrriteerde rode stoppels naast mijn bikinibroekje.

Ik herinner me dat ik op mijn elfde voor het eerst mijn benen schoor. Ik heb zelfs een aantal keer als puber mijn armen geschoren. Allemaal te danken (of te 
wijten) aan de Aziatische roots van vader. Waar ik overigens heel dankbaar voor en trots op ben. Ik ben namelijk ook gezegend met een enorme bos met leeuwinnenhaar op mijn kop. Maar dat dikke en sterke donkere Indonesische haar zit dus ook op mijn benen, armen en bovenlip.
Dat vond ik als tiener al alles behalve charmant. In de winter kon ik het nog makkelijk verbergen onder dikke sweaters en leggings, in de lente en zomer werd ik er behoorlijk onzeker van. Sindsdien is het scheermes een goede vriend. Nou ja, een noodzakelijke vriend, want mijn huid is er niet altijd blij mee.

Waarschijnlijk ken je het wel. Hoe ijverig je de haartjes ook weg scheert, ze komen sneller en vastberadener terug dan ooit. Bastards! Maar nu lig ik dus glimlachend, weliswaar als een boer met kiespijn, languit in de stoel en trotseer de hete laserstralen in mijn huidzakjes. Omdat ik weet dat ik straks de scheermesjes kan weggooien en met zijdezachte, haarloze benen en oksels die wereld tegemoet treed. Heerlijk! Opgeruimd staat netjes. Dit had ik echt 
veel eerder moeten doen. Had in ieder geval een hoop scheergedoe gescheeld.

Terwijl ik mijn benen iets spreid voor de ontharing van mijn bikinilijn, vraagt de huidspecialist terloops: ‘Wil je niet liever dat ik alles weghaal?’ Ik begin stom en ongemakkelijk te lachen. ’Maar eh, moet ik dan mijn onderbroek uitdoen?’
Ja duhhhh! Anders kan ze er natuurlijk niet bij, domme trien, denk ik. Vriendelijk stelt ze me gerust dat ze dagelijks allerlei mensen in de stoel heeft en ze alles al heeft gezien. Dus ik hoef me echt niet te generen, zegt ze. Dan schaam ik me nog iets dieper. Alsof mijn schaamstreek nou echt zo veel ‘bijzonderder’ is dan de rest. Wat dacht ik wel niet?
‘Als je dan toch bezig bent,’ zeg ik. ‘Biep maar een eind weg met die laser.’ En zo geschiede.
Bij ieder biebje denk ik: zo, die komt niet meer terug! Ik voel me gewoon bevrijd. Bevrijd van de haartjes. Joehoe!
Mij hoor je de hele zomer niet meer biepen. Eh… piepen.

Deze column van Kim-Lian komt uit Flair 23. Deze editie ligt nu in de winkels.

Shoppen is altijd een goed idee