Je bent hier: Home > Health > Joëlle: ‘Tijdens mijn revalidatie droomde ik van de Strong Viking Run’

Joëlle: ‘Tijdens mijn revalidatie droomde ik van de Strong Viking Run’

Health
Joëlle: ‘Tijdens mijn revalidatie droomde ik van de Strong Viking Run’

Als je je rug breekt, de helft van een long kwijtraakt, ziek of obese bent, is een stukje hardlopen ondenkbaar. Laat staan een Strong Viking Run of halve marathon. Maar deze powervrouw ging ervoor. ‘Inmiddels train ik voor mijn derde obstakelrun.’

Lees ook: Opgebiecht: ‘Ik ben dol op kinderen, maar hij heeft twee monstertjes’

‘Ik was vijftien toen ik onderweg naar school werd aangereden door een auto. Ik schreeuwde het uit van de pijn in m’n rug en kon me niet bewegen. Ik had drie ruggenwervels gebroken. Na een nacht in het ziekenhuis mocht ik naar huis: in een gipsen korset van mijn nek tot mijn liezen. Ik kon alleen maar liggen en mocht drie maanden lang niet bukken of voorover buigen. Ik was heel positief, had niet écht door hoe erg het was. Uiteindelijk zat ik acht maanden thuis, maar de pijn bleef. Niemand wist waarom. Vier jaar na het ongeluk ging het echt niet meer, de pijn belemmerde me aan alle kanten. Ik wilde hulp om daarmee om te gaan. Begin vorig jaar kon ik eindelijk gaan revalideren in een kliniek.Vier maanden lang oefende ik met een fysio- en ergotherapeut. Daarna moest ik het zelf doen. Sindsdien fitness ik vier keer per week in de sportschool. Ik heb nog elke dag pijn, maar als ik niet sport is het nog veel erger.

Tijdens mijn revalidatie deden vrienden mee aan de Strong Viking Run, een obstakelloop. Ik vond dat fantastisch. Veel meer kun je van je lichaam niet vragen, toch? Het was mijn droom ook eens mee te kunnen doen, maar dat leek me niet erg realistisch. Toch bleef het door mijn hoofd spoken en uiteindelijk besloot ik het gewoon te doen. Op zaterdagavond schreef ik me in en op zondagmiddag stond ik met mijn broer aan de start. En het viel alles mee! Ik heb geleerd mijn lichaam slim te gebruiken, ik maak een brace met mijn buik- en rugspieren, om mijn rugwervels te beschermen. Ik had achteraf spierpijn, maar verder niets. Inmiddels train ik voor mijn derde Strong Viking Run. Natuurlijk kan ik het houden bij veilig en gedoseerd trainen in de sportschool, maar dat wordt ook zo saai. Ik moet sowieso blijven trainen, dan is zo’n obstakelrun toch de perfecte uitdaging?’

Dit artikel komt uit Flair 51-52. Deze editie, waarin nog drie verhalen van powervrouwen staan, ligt nu in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Tekst: Lizanne Wesselink | Beeld: iStock