Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Health > Janet (27) nam twee keer een overdosis: ‘Ik wilde niets meer voelen’

Janet (27) nam twee keer een overdosis: ‘Ik wilde niets meer voelen’

Health
Janet (27) nam twee keer een overdosis: ‘Ik wilde niets meer voelen’

Alcohol en cocaïne moesten haar leven mooier maken, maar Janet (27) voelde zich alleen maar slechter. En eenzamer. Ze zag geen uitweg meer en spoelde met liters drank een lading pillen weg. ‘Ik besef dat ik veel geluk heb gehad.’

Lees ook: Julie: ‘Nu ik clean ben, heb ik weer levenslust’

‘Ik zit nu al zo’n drieënhalve maand op de psychiatrische afdeling voor jongeren met een drank- of drugsverslaving. In het begin schaamde ik me diep. Ik, in een kliniek? Alsof die stempel erger was dan elke dag dronken of high thuis zitten… Maar nu ben ik zó trots op mezelf. Ik klopte hier zelf aan voor hulp en ben op eigen kracht afgekickt. Eindelijk besef ik hoe sterk ik diep vanbinnen ben.

Hier vertellen ze je dat de meeste mensen door verschillende fases gaan voordat ze verslaafd raken. Van experimenteren naar sociaal gebruik en zo gaat dat verder tot je verslaafd bent. En dan gaat de natuurlijke rem die je middelengebruik controleert, kapot. Maar zelf heb ik zo’n rem nooit gehad, denk ik. Ik was vijftien toen ik voor het eerst dronk. Een kersenbiertje, dat was lekker zoet. Maar al die eerste avond ging ik veel te ver: ik herinnerde me er de volgende dag amper iets van. In de jaren daarna volgden meer black-outs dan ik kan tellen. Alcohol werd al snel een groot probleem. Ik woonde nog thuis, dus ik kon doordeweeks niet drinken. Maar elk weekend ging ik los. Sterke drank aangelengd met frisdrank of vruchtensap, zodat je de alcohol niet te veel proefde. In mijn vriendengroep was het normaal om heel veel te drinken.

Ik heb dingen uitgehaald waar ik me ongelofelijk voor schaam. Op straat wakker worden en niet meer weten hoe ik daar was beland, bijvoorbeeld. Op de bar in slaap vallen en me door de barman thuis laten brengen. Uit cafés of clubs worden gegooid omdat ik me niet kon gedragen. Mijn vrienden vonden dat allemaal heel grappig: ‘Janet is weer ladderzat.’ Maar leuk was het toen allang niet meer. Soms probeerde ik wel te minderen, maar dat hield ik nooit lang vol. Volgens mijn therapeut ben ik hooggevoelig. Mijn vader dronk ook veel en mijn ouders hadden al sinds ik klein was vreselijke ruzies. Krijsen, schreeuwen… Ik wist nooit wanneer de boel zou ontploffen, was gestrest en liep altijd op eieren. Al jong had ik het gevoel dat ik voor mezelf en mijn zusje moest zorgen. Dat was te veel voor mij, ook omdat ik toen al heel onzeker was. Ik wilde niet meer nadenken en niets meer voelen, dus dronk ik. Precies zoals mijn vader altijd deed. Ik dacht dat alcohol me zou helpen ontspannen.’

Alleen maar leugens

‘Ik was twintig toen ik mijn eerste overdosis nam. Al langer had ik zwarte gedachten in mijn hoofd, maar ik kon ze bij niemand kwijt. Er was niemand die me hielp mijn problemen te relativeren. Ik had af en toe een vriendje, maar dat waren meestal geen goede jongens – al zag ik dat toen niet zo. Ook mijn laatste vriend dronk veel te veel en sleepte me mee in zijn gedrag. Net nadat hij me had gedumpt, ontdekte ik dat ik zwanger was. Een abortus zag ik als enige uitweg. Dat was mijn breekpunt: de ellende moest gewoon stoppen. Ik nam alle medicijnen in die ik kon vinden en spoelde ze door met liters drank. Mijn vader vond me maar net op tijd en belde onmiddellijk 112. Ik werd wakker in het ziekenhuis en was boos dat ik er nog was. Toen pas drong het tot mijn omgeving door hoe slecht het met me ging. Ik verwijt ze dat absoluut niet, want ik wist het heel goed te verbergen. Het ging zelfs zo ver dat ik frisdrank dronk tijdens familie-etentjes. Iedereen dacht dat ik alcohol niet lekker vond, maar ik wist wel beter: ik deed het omdat ik na één slokje niet meer kon stoppen. Na die overdosis werd ik voor een week opgenomen op een crisisafdeling voor drugsverslaafden. Ik ben toen ook in therapie gegaan omdat mijn ouders dat graag wilden, maar nog steeds liet ik niet merken hoe groot mijn alcoholprobleem eigenlijk was. Zelf vond ik trouwens dat ik geen probleem had. Ik dronk gewoon af en toe iets om me beter te voelen, dat mocht toch wel?

Lees het hele verhaal in de Flair editie 25. Nu in de winkel.

Beeld: iStock

Shoppen is altijd een goed idee