Je bent hier: Home > Health > Gevoelige plaatjes: Sanne liet haar burn-out vereeuwigen op haar lichaam

Gevoelige plaatjes: Sanne liet haar burn-out vereeuwigen op haar lichaam

Health
Gevoelige plaatjes: Sanne liet haar burn-out vereeuwigen op haar lichaam

Een tattoo als dierbare herinnering. Sanne liet het donkere gevoel dat ze had tijdens haar burn-out vereeuwigen op haar arm.

Lees ook: O’G3NE zet tattoo met bijzondere betekenis voor hun gezin

‘Vogels zijn vrije wezens. Ze spreiden hun vleugels wanneer ze het willen, klaar om de wereld te ontdekken. Iets wat ik benijd, want ik voel me eerder gevangen. Als kind had ik al het gevoel dat ik anders was. Ik had veel vrienden en hobby’s, maar het 
leek alsof ik nooit écht gelukkig kon zijn. Waarom ik me zo voelde weet ik niet, er was geen enkele reden toe. Ik vond mijn passie in de horeca en ik heb een fantas-tische zoon van vijf jaar, maar het is een gevoel dat diep vanbinnen al jarenlang sluimert. Ik probeerde door het leven te fladderen als een vogel, maar een paar maanden geleden kwam ik niet verder. Ik zat vast aan een draadje, en het vogeltje in mij was aan het sterven.

Twee jaar geleden begon ik een eigen res-taurant, midden in het centrum. In no time waren we de hype van de hoofdstad, en om alles te kunnen bolwerken, werkte ik me kapot. Ik was van ’s morgens tot ’s avonds, zeven dagen per week, met de zaak bezig. Die betekende dan ook erg veel voor me. Ik ben in de horeca begonnen als serveerster, en ineens was ik manager van een succesvol restaurant. Een mooie prestatie voor iemand zonder diploma, al had ik die droom nooit kunnen verwezenlijken zonder mijn toenmalige zakenpartner. Maar tussen ons ging het mis; hij bleek me iets té leuk te vinden. Het zorgde voor spanningen in mijn relatie, met als gevolg dat mijn vriend me verliet 
en mijn zoontje en ik weer bij mijn ouders moesten wonen.’

Diepe put
‘Na de breuk met mijn vriend stortte ik me nog meer op mijn werk. Stom, want het is zo weinig waard als je het niet kunt delen met iemand van wie je houdt. Elke dag moest ik vechten om niet om te vallen. Ik mocht van mezelf niet opgeven en moest blijven doorgaan. Ik verzette mijn gedachten door als een gek te werken, maar de situatie met mijn zakenpartner werd langzaamaan onhoudbaar. Uiteindelijk kon ik niet anders dan uit de zaak stappen. Dat was pijnlijk, want ik had mijn ziel en zaligheid in mijn restaurant gestoken. Na mijn vertrek voelde ik me steeds verder wegzakken in een diepe put.

Vorig jaar september woog ik nog maar 45 kilo. Ik zag er lijkbleek uit, voelde me constant ziek en had bijna nergens meer zin in. Ook begon ik extreme dingen te doen, zoals mijn lange haar afknippen en het drie keer verven in een maand tijd. Ik voelde dat het zo niet langer kon doorgaan; zelfs mijn reservebatterij was leeg. Ik zocht hulp bij een psychiater, die een zware burn-out en een depressie bij me vaststelde. Enerzijds ben ik opgelucht dat ik weet waarom ik me zo voelde, anderzijds was het moeilijk te accepteren omdat ik nog zo jong ben. Uiteindelijk zat ik zes maanden thuis, waarvan ik er drie in bed doorbracht. Ik had geen energie om op te staan. Het leek alsof er een blok van honderd kilo op mijn lijf drukte. Mijn moeder heeft tijdens die periode voor mijn zoontje moeten zorgen, want ik kon het niet. Soms voelde ik me zo schuldig over het feit dat ik hem niet zelf naar school bracht, dat ik nog dieper onder de lakens kroop. Er waren dagen dat ik om vijf uur ’s avonds nog niet eens gegeten of gedronken had. De ene week sliep ik twintig uur per dag, op andere momenten lag ik klaarwakker in bed.’

Dagelijkse reminder
‘Nu gaat het beter met me, al ben ik er nog niet. Mijn gedachten zijn soms nog donker, maar ik heb weer energie, heb weer een relatie en ben weer aan het werk. Ik ben 
nu gastvrouw in een gastronomisch restaurant. Ik werk bewust parttime, zodat ik mezelf voldoende rust kan gunnen en tijd heb om aan mezelf te werken. Inmiddels ben ik acht kilo aangekomen, ik leef gezonder en ik probeer de kleine dingen in het leven te waarderen. Tijdens mijn burn-out liet ik het gevoel dat ik had, het bijna dode vogeltje dat aan een draadje hangt, vereeuwigen op mijn arm. Ik koos specifiek voor die tatoeage, omdat het belangrijk is dat ook de negatieve dingen een plek krijgen. Ik moet leren slechte gebeurtenissen te aanvaarden en omarmen in plaats van de andere kant op te kijken en te doen alsof ze er niet zijn. Mijn tattoo is een dagelijkse reminder daaraan.’

Benieuwd waar de tattoo’s van Sietske en Nikita voor staan? Dat lees je in de nieuwste Flair.

Beeld: iStock

Shoppen is altijd een goed idee