Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Health > Geen liefde voor haar zoon: ‘Ik erger me aan de kleinste dingen’

Geen liefde voor haar zoon: ‘Ik erger me aan de kleinste dingen’

Geen liefde voor haar zoon: ‘Ik erger me aan de kleinste dingen’

Elke zondag zetten we een populair topic – voor en door moeders of zwangeren – van het VIVA-forum in de schijnwerpers. Deze week: wat doe je als je niet meer houdt van je stiefkind? Ook meepraten? Deel je ervaring in het topic of ga naar de pijlers Kinderen of Zwanger.

Forummer Mees2017 is sinds 2013 samen met zijn vrouw, die al een zoon van 8 had. Samen kregen ze twee kinderen. Sinds de komst van zijn eigen kinderen merkt hij dat hij steeds minder liefde voelt voor het kind van zijn vrouw. Hij ergert zich aan de kleinste dingen, maar wil niet dat vrouw en haar zoon dit ook te weten komen.

  • SallySpectra: ‘Goeie zetten hoor. Eerst bij haar intrekken, het kind erkennen, liefdesbaby 1 produceren, ‘en wacht, het is geen oplossing voor de problemen, nou weet je wat, dan doen we er gewoon nóg een liefdesbaby bij!’. En dat allemaal binnen vier jaar. Gefeliciteerd.’
  • Banba: ‘Sta je open voor professionele begeleiding? Afgaande op je keuzes om de zoon te erkennen en vervolgens eigen kinderen te krijgen, ga ik ervan uit dat je van plan bent om te blijven. Dan lijkt het me in ieders belang dat de band tussen jullie tweeën verbetert.’
  • Cateautje: ‘Ik hou van alle kinderen en zou me nooit ergeren aan een kind dat niet van mij is. Liefde is misschien een beetje veel gevraagd, maar dat ergeren is vreselijk onvolwassen.’
  • Merl0t: ‘Niet van een kind houden is iets anders dan je aan een kind ergeren. Toen ik bij mijn partner introk en zijn dochter cadeau kreeg, duurde het ook lang voordat ik van haar hield. Verbinding maken kan lang duren, omdat het niet je eigen kind is en al helemaal als je qua persoonlijkheid wat verschilt. Maar je ergeren aan een kind wat jou zomaar op zijn dak geschoven kreeg, bah zeg. Stel je dan op zijn minst neutraal op en zorg dat het kind geen last heeft van jouw onvolwassen houding. Neutraal betekent een LAT-relatie waarbij je de ruimte van het kind bij zijn moeder respecteert. Neutraal is absoluut niet wat je nu deed: intrekken in zijn leven, hem zelfs erkennen en dan later zeggen ‘joh, eigenlijk moet ik je niet’.’
  • Nourie: ‘Ga met een psycholoog praten, dat heeft mij enorm geholpen. Ik zat ooit een in een vergelijkbare situatie. Ik kan niet zeggen dat ik niet van mijn stiefkind hield, maar ik hield wel meer van mijn eigen kinderen. Hier voelde ik me enorm schuldig over. Ik had ook veel moeite met mijn stiefkind. Er waren veel problemen en het kind bleek later autistisch te zijn. Ik liep er op stuk en ging daarom naar een psycholoog.  Daar ben ik erachter gekomen dat ik onbewust zelf ook enorm op zoek was naar erkenning van het kind. Inmiddels zijn we heel wat jaren verder. En ik hou hartstikke veel van hem, net zoveel als van mijn eigen kinderen.
    Van elk kind valt te houden. Er zit vast iets anders achter, dit moet je oplossen.’
  • Lavendel_Madelief: ‘Ik denk dat dit probleem bij veel meer stiefvaders speelt maar dat niemand ervoor uit durft te komen. Jij durft dit wel, je voelt je schuldig en je wilt het veranderen. Ik hoop dat je een manier gaat vinden om beter met hem om te kunnen gaan.’

Lees ook:
Angst voor de bevalling: “Jij met je naaldenfobie gaat er een kind uit willen persen?”
Zwanger van een scharrel: ‘Moet ik hem inlichten over de abortus?’
Meegaan naar de schoolarts: ‘Je kind is te jong om dit alleen te doen’
Kind wordt minder belangrijk gevonden dan andere kleinkinderen: ‘moet ik gewoon mijn mond houden?’
Wat als je spijt hebt van het moederschap?
Het is weer zomervakantie: ‘ik word er niet gelukkig van’

Wil je niets meer missen van VIVA Mama? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale aanbieding: 4 nummers voor maar €9,95 of 8 nummers voor €19,95.