Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Health > Femke (31) heeft een blaaspijnsyndroom: ‘Ik heb soms zo’n pijn dat ik elk kwartier naar het toilet moet’

Femke (31) heeft een blaaspijnsyndroom: ‘Ik heb soms zo’n pijn dat ik elk kwartier naar het toilet moet’

Femke (31) heeft een blaaspijnsyndroom: ‘Ik heb soms zo’n pijn dat ik elk kwartier naar het toilet moet’

Vandaag vindt de vijfde editie van de Nationale Plasdag plaats, een initiatief van de Continentie Stichting Nederland (CSN). In Nederland hebben ruim 3,5 miljoen mensen plasklachten, waaronder de 32-jarige Femke. Zij lijdt aan interstitiële cystitis, een blaaspijnsyndroom waardoor ze soms wel vijftien keer per dag naar het toilet moet.

Wat houdt interstitiële cystitis precies in?

Femke: ‘Interstitiële cystitis is een auto-immuunziekte waardoor ik heel veel moet plassen en veel pijn heb als ik moet plassen. Niet per se bij het plassen zelf, maar wel bij de aandrang ervaar ik veel pijn. Het is een chronische blaasontsteking die niet wordt veroorzaakt door bacteriën, maar door een teveel aan mestcellen. Die ontstekingen zitten er gewoon, er is geen reden voor aan te wijzen.’

Kan je omschrijven wat je dan voelt?

‘Ik heb vaak pijnaanvallen en dan doet mijn plasaandrang zo’n pijn dat ik elk kwartier naar het toilet moet. Het is alsof je blaas op knappen staat, zo erg dat je het bijna niet meer trekt en echt móét gaan. Op sommige dagen moet ik wel vijftien keer naar de wc, dan heb ik geen rust en kan ik bijvoorbeeld ook echt niet slapen. Als mijn spierspanning hoog is, heb ik meer blaasklachten en -krampen. Dat kan komen door stress, en ik merk het ook als ik bepaalde voeding wel of niet neem. Een bekkenfysiotherapeut helpt me om mijn spierspanning laag te houden, zodat ik minder last heb.’

Hoe lang heb je hier al last van?

‘Ik heb de diagnose van interstitiële cystitis nu anderhalf jaar, maar ik heb mijn hele leven klachten gehad. Als kind ging ik al eens naar een specialist, liet ik echo’s maken en onderzoeken doen, maar er kwam niets uit. In de puberteit werden de klachten minder, maar zo’n tweeënhalf jaar geleden kreeg ik de ene na de andere ontsteking. Ik heb veel pijnlijke onderzoeken gehad en heel veel antibiotica geslikt, maar alles werkte maar voor even. Deze aandoening wens je je ergste vijand niet toe, maar ik ben heel blij dat ik eindelijk een diagnose heb. Ik wist altijd dat er iets niet klopte, maar gewoon niet wat. Ik heb mezelf ook weleens afgevraagd of het iets psychisch was. Nu weet ik eindelijk wat ik heb.’

In hoeverre belemmert dit blaaspijnsyndroom jouw leven?

‘Ik probeer mijn leven er niet te veel door laten beïnvloeden, ik heb geen zin om ervoor thuis te zitten. Ik drink heel weinig, per dag minder dan een liter. Dat is niet goed, maar anders kan ik niet werken, niet naar festivals; dan kan ik niets. Tijdens lange autoritten moet ik een aantal keer stoppen. Vaak drink ik dan van tevoren helemaal niets, dan kan ik het op een goeie dag wel een paar uur ophouden. Ik moet wel weten dat er een gelegenheid – dat hoeft niet eens een wc te zijn, een bosje is ook prima – in de buurt is. Zet mij niet op een boot waar ik niet weg kan om te plassen.’

En hoe zit het met seks?

‘Niet iedere IC-patiënt kan seks hebben, maar ik wel. Degene waarmee ik seks heb – ik heb nu geen relatie – zou er wel van moeten weten, want het moet allemaal wel iets voorzichtiger gebeuren. Door het seksen wordt het daarbeneden getriggerd, waardoor ik wel pijn kan hebben en tijdens de seks dus een paar keer naar het toilet moet. Maar dat is dan maar zo. Door de seks kan het overigens wel zo zijn dat je weer een blaasontsteking opwekt, zoals eigenlijk bij iedereen zo is als ie seks heeft. Er zijn ook patiënten die wel veel pijn hebben, maar het is opvallend dat veel patiënten geen of minder plasklachten hebben als ze zwanger zijn. Dat maakt het voor mij wel minder eng als ik ooit zwanger wil worden. Rondom mijn menstruatie heb ik ook meer klachten; dat heeft waarschijnlijk met de hormoonhuishouding te maken. Waarschijnlijk is dat ook de reden dat ik in mijn puberteit minder last had.’

Waarom ben jij zo open over je aandoening?

‘Ik wil dat het meer bespreekbaar wordt. Dat mensen die plasklachten hebben weten dat ze zich er niet voor hoeven te schamen en dat er vaak iets aan te doen valt. Met een bekkenfysiotherapeut kun je al heel veel bereiken. Het belangrijkste vind ik dat dit eindelijk eens op de kaart wordt gezet en dat er begrip voor is. Ik ben vaak genoeg in het ziekenhuis geweest voor een blaasspoeling en dat ze me vroegen om m’n plas ‘maar een half uurtje op te houden’. Ja, dat kan ik dus niet.’

Krijg je er weleens vervelende reacties over?

‘Meestal zeggen ze: ‘moet je nou alweer’ of ‘zeikwijf’. Maar ik kan er wel goed tegen. Ik zeg het zelf ook weleens: ‘als je me kwijt bent zit ik op de wc’. Ik voel me daar niet gekwetst over. Wel over het onbegrip dat ik dan bijvoorbeeld in het ziekenhuis meemaak. Lees je in, denk ik dan.’

Onlangs kreeg Geerte Piening een boete voor wildplassen. Dat deed ze omdat ze heel nodig moest terwijl er geen wc in de buurt was. Haar boete moet ze betalen, volgens de rechter kunnen vrouwen namelijk ook best op een urinoir plassen. Wat vind je daarvan?

‘Ik kan me daar heel boos over maken. Voor mannen zijn er altijd urinoirs te vinden, maar voor vrouwen is het echt geen optie om daarop te plassen. Ja, door een plastuitje te gebruiken, maar dat is echt nog niet zo makkelijk. Je broek moet bijvoorbeeld heel ver omlaag om het tuitje goed te kunnen plaatsen. Ik begrijp dat er vrijdagavond een ludieke actie is van een groep vrouwen die gaat proberen om op een urinoir te plassen. Heel grappig, maar volgens mij is het heel moeilijk. Ik wil niet weten hoe het eruitziet, haha. Ik begrijp daarom niet waarom er geen toiletten naast die urinoirs geplaatst worden. Desnoods een Dixie. Dat zijn wel dingen waar ik me aan erger. Gelukkig heb ik een zogeheten plaspas waarmee ik kan laten zien dat ik om medische redenen een wc nodig heb. Ik weet eigenlijk niet of ik daarmee mag wildplassen, maar ik doe het wel gewoon. Dan maar een boete.’

Meer informatie over de Nationale Plasdag op 21 september vind je hier.

Beeld: Dinja van Dam