Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Health > Eline (34) lijdt aan urineverlies: ‘Zelfs een stukje iets sneller wandelen resulteerde in een natte broek’

Eline (34) lijdt aan urineverlies: ‘Zelfs een stukje iets sneller wandelen resulteerde in een natte broek’

Eline (34) lijdt aan urineverlies: ‘Zelfs een stukje iets sneller wandelen resulteerde in een natte broek’

Ongeveer één op de vier vrouwen krijgt te maken met urineverlies. Oók op jongere leeftijd. Dat is niet iets waar we het graag over hebben, maar wel iets wat nodig uit de taboesfeer moet. “Ik sprak er met vrijwel niemand over: dat je nog dagelijks in je broek plast, is nou niet iets waar je indruk mee wilt maken.”

Uit de taboesfeer met urineverlies

Eline (34, eigenaar afslankstudio) heeft een relatie met Michiel (46) en is moeder van Matthijs (4) en Thijmen (3). Ze begint het punt te bereiken waarop ze helemaal klaar is met haar urineverlies.

“Na de geboorte van Matthijs kon ik het niet langer ophouden. Huppelen was geen optie meer. Touwtjespringen al helemaal niet. Zelfs een stukje iets sneller wandelen resulteerde in een natte broek. Ik weet nog dat ik bij een vriendin op een verjaardagsfeest was en heel onbevangen met haar meiden de trampoline op ging. Dat ging direct goed mis. Ik ben toen maar in de kledingkast van mijn vriendin gedoken om droge kleren te pakken.”

“Ik ben er vrij nuchter onder en laat me er niet door uit het veld slaan. Op m’n 27ste kreeg ik borstkanker en liet ik beide borsten amputeren. Elf maanden voor mijn diagnose overleed mijn broer op 31-jarige leeftijd aan longkanker. Vergeleken met dat, is in je broek piesen niet zo spannend. Het hoort bij me, meestal maak ik er een grapje over. Vorig jaar deed ik met mijn vriend een TikTok-challenge, waarbij ik op zijn rug moest springen, met mijn benen om hem heen geslagen. Dat ging dus mis, ik heb op film staan hoe ik mijn hele broek nat plas – we hebben er met z’n tweeën vreselijk om gelachen.”

Meer openheid

“Ik moet eerlijk zeggen dat ik er tot vorig jaar december nooit bij heb stilgestaan dat ik er iets aan kan laten doen. Toen is, uit voorzorg in verband met mijn kankerverleden, mijn baarmoeder verwijderd, waardoor het urineverlies nog erger is geworden. Ik voel me steeds meer, niet beledigend bedoeld, een bejaarde vrouw. Ik ben pas 34!”

“Fysio is niets voor mij. Dan moet ik er actief mee aan de slag en daarvoor ben ik veel te druk met andere dingen. Ik ben daar ook te slordig voor, ik ga zonder twijfel vergeten mijn oefeningen te doen. Ik zou best geopereerd willen worden. Na achttien operaties draai ik voor een operatie meer of minder mijn hand niet om.”

‘Hardlopen gaat nu al moeizaam, maar als ik van tevoren goed uitplas, lukt het nog’

“Het begint me meer en meer dwars te zitten. Ik zou bijvoorbeeld paardrijden wel weer willen oppakken, maar daar hoef ik op dit moment echt niet aan te beginnen. Ik wil ook weer op pad gaan zonder extra ondergoed of reservepanty in mijn tas. Het is al een keer voorgekomen dat ik een belangrijke afspraak had, even een sprintje nam en het voelde druppelen. En natuurlijk was ik precies die dag mijn back-up vergeten. Ik heb me voorgenomen in actie te komen als hardlopen niet meer gaat. Dat gaat nu al moeizaam, maar als ik van tevoren goed uitplas, lukt het nog. Wanneer dat verandert, trek ik bij de gynaecoloog aan de bel.”

Lees ook
Sharista heeft vitiligo, een chronische huidaandoening: ‘Ik verbrand binnen tien minuten, ook met factor vijftig op’

“Ik denk dat het een heel goede zaak is dat er, bijvoorbeeld na de bevalling, meer aandacht voor dit onderwerp komt. Zo veel vrouwen hebben er last van. Openheid hierover is heel belangrijk, het is niet iets waarvoor je je hoeft te schamen. Ook dit is onderdeel van het menselijk lichaam.”

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Tekst: Hester Zitvast | Beeld: Marloes Bosch