Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Health > Marit: ‘Afvallen was niet meer voldoende, ik was pas tevreden als ik strak was’

Marit: ‘Afvallen was niet meer voldoende, ik was pas tevreden als ik strak was’

Marit: ‘Afvallen was niet meer voldoende, ik was pas tevreden als ik strak was’

Te zwaar, niet strak genoeg. Na jarenlang worstelen hebben Marit, Sanne en Mariëlle het getal op de weegschaal losgelaten, zijn ze gestopt met afvallen en focussen ze op hun levensgeluk. “Het probleem zat niet in mijn lijf, maar in mijn hoofd.”

Marit (25) begon zes jaar geleden met afvallen. Ze raakte gefascineerd door fitgirls op Instagram en werd er uiteindelijk zelf een. Geluk bracht het haar niet. Ze is inmiddels zwaarder dan toen ze begon met afvallen en voor het eerst echt blij met haar lichaam.

“Ik wist wel dat ik niet écht dik was, maar telkens als ik in de spiegel keek zag ik brede heupen en dikke billen. De twintig naderde en ineens leek alles uit te dijen. Ik was altijd slank geweest en werd doodongelukkig van mijn steeds groter wordende rondingen. Dat ik tijdens het winkelen niet meer in maat veertig paste, was voor mij de druppel. Zie je wel, dacht ik, ik ben echt superdik geworden. Nadat ik tijdens het shoppen voor de zoveelste keer een leuke broek niet over mijn heupen kreeg, was ik er klaar mee. Dit was niet hoe ik eruit wilde zien.

‘Afvallen was niet meer voldoende, ik was pas tevreden als ik strak was. Het werd een obsessie’

De knop ging om: ik moest en zou afvallen. Dat is nu zes jaar geleden. Even voor de duidelijkheid, ik ben 1,65 meter lang en woog toen 66 kilo. Doodnormaal dus, maar zo voelde het toen allesbehalve. Ik volgde een online coachingprogramma om af te vallen, telde calorieën, sportte vier keer in de week en at geen koolhydraten. In een app hield ik alles trouw bij. Ik was constant bezig met mijn gewicht en voeding. Na een halfjaar woog ik 58 kilo, maar als ik in de spiegel keek zag ik nog steeds geen strak lijf. Ik volgde ondertussen allerlei fitgirls op Instagram om mezelf te motiveren.

Vrouwen met een sixpack, spierballen en afgetrainde bovenbenen. Dat was mijn ideaalbeeld geworden. Afvallen was niet meer voldoende, ik was pas tevreden als ik strak was. Het werd een obsessie. Mijn hele leven draaide om naar de sportschool gaan, selfies posten van mijn vooruitgang en gezond eten. Ik ging van de ene naar de andere coach, probeerde allerlei diëten en was vaak chagrijnig omdat ik te weinig voeding binnenkreeg.”

Lees ook
Sharista heeft vitiligo, een chronische huidaandoening: ‘Ik verbrand binnen tien minuten, ook met factor vijftig op’

Dieptepunt

“Nu ik erop terugkijk, snap ik niet hoe ik het volgehouden heb. Ik sportte uiteindelijk elf keer per week. Het was heel zwaar. Die nare kant duwde ik altijd weg. Ja, ik baalde als ik geen ijsje van mezelf mocht in de zomer, of als ik te weinig energie had om met vriendinnen af te spreken, maar het diende een doel. Mijn lichaam werd steeds strakker en dat was alles wat ik wilde. Dat gaf mij zelfvertrouwen en voldoening. Mijn aanmelding voor een bodybuildingwedstrijd is achteraf het dieptepunt geweest. Ik trainde keihard, maar trok me twee weken voor de wedstrijd terug omdat ik te onzeker was.

Zelfs na jaren van trainen en diëten volgen vond ik mezelf nog niet goed genoeg. Het was een wake-upcall. Ik was dunner dan ooit, maar ik had me nog nooit zo naar gevoeld, viel in een gat. Ik wist niet meer wat normaal was, stopte met sporten en vond het lastig om een balans te vinden tussen gezond en ongezond eten. Uiteindelijk werd het vinden van die balans verplicht toen ik werd gediagnosticeerd met een chronische ontsteking in mijn darmen.

Intensief sporten lukte niet meer, ik moest voldoende rusten en voedzaam eten. Het heeft anderhalf jaar geduurd voordat ik deze nieuwe lifestyle en mijn daardoor steeds voller wordende lichaam kon accepteren. Ik heb mezelf aangeleerd anders naar voeding te kijken: die is niet mijn vijand, maar mijn brandstof. Ik heb gewerkt aan de manier waarop ik naar mijn lichaam kijk. Nu weet ik dat het altijd nóg dunner, nóg gespierder en nóg mooier kan. Het is nooit goed genoeg als je jezelf niet goed genoeg vindt. Dáár moet je aan werken, niet aan je lijf. Dat heb ik gedaan en inmiddels, bijna drie jaar na mijn diagnose, zie ik in de spiegel een leuke vrouw met heupen en billen die mijn taille mooi benadrukken. Ik ben er trots op.

Het is heerlijk om te genieten van eten, te sporten omdat het leuk is en energie over te hebben voor mijn vriendinnen. Ik moet er niet meer aan denken om zo veel te sporten en calorieën te tellen. Het voelt bevrijdend dat ik dat deel van mijn leven achter me kan laten. Ik ben zwaarder dan toen ik begon met afvallen, maar blijer met mijn lijf en leven dan ooit. Het probleem heeft dus nooit in mijn lijf gezeten, maar in mijn hoofd.”

Ruim 15.000 vrouwen volgen Marit als ‘antidieet- expert’ op Instagram via @marithollander.

Naast Marit zijn ook Sanne en Mariëlle gestopt met obsessief afvallen . Hun verhalen lees je, naast die van Marit, in Flair 31-2021, de editie die t/m 10 augustus in de schappen ligt. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen (of nabestellen) kan hier.