Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Health > Dora’s moeder vertrok met de noorderzon: ‘Waarom liet ze mij achter?’

Dora’s moeder vertrok met de noorderzon: ‘Waarom liet ze mij achter?’

Health
Dora’s moeder vertrok met de noorderzon: ‘Waarom liet ze mij achter?’

Op een doodgewone dag vertrekt de moeder van Dora, toen elf jaar oud, uit haar leven. Mét Dora’s zusje. Een jeugd vol problemen en therapie is het gevolg. ‘Ik heb me miljoenen keren afgevraagd: waarom nam ze mij niet mee?’

Interview: Jill De Bont. Fotografie: Tim De Backer.

Mijn vader had twee zonen uit een vorige relatie, samen met mijn moeder kreeg hij mij en mijn zusje. Hij was ambtenaar, zij werkte als verpleegkundige. Voor mij leken mijn eerste kinderjaren doodnormaal te verlopen. Van de problemen die blijkbaar al sluimerden, heb ik toen niets gemerkt. Pas op de basisschool begon ik te beseffen dat het er bij ons thuis anders aan toe ging dan bij klasgenoten. Mijn ouders maakten vaak ruzie en dat escaleerde soms in agressie. Het werd steeds erger en alles wees erop dat het serieus fout zou gaan.

Mijn zusje en ik konden niks doen, het was wachten tot de bom zou barsten. Hoe langer het duurde, hoe erger mijn ouders zichzelf leken te verliezen. Ze zochten een houvast in vreemde geloofsovertuigingen. Mijn vader trok naar India om een goeroe op te zoeken, mijn moeder sloot zich aan bij een geloofsgemeenschap met een charismatisch leider. Ook hun emoties gingen alle kanten op. Mijn moeder kon het ene moment heel lief zijn, om tien minuten later ronduit agressief uit de hoek te komen. Als klein meisje wist ik nooit in welke sfeer ik zou thuiskomen. Uiteindelijk werd de relatie zo slecht dat ze besloten te scheiden.’

Verlaten
‘Je ouders uit elkaar zien gaan, is moeilijk. Maar het werd voor mij echt ondraaglijk toen mijn moeder van de ene op de andere dag met de noorderzon vertrok. Ze was samen met mijn zusje in een appartement getrokken, kwam haar laatste spullen halen en wandelde het huis uit. Ik had geen flauw idee wat er gebeurde, maar het was de laatste keer dat ik haar zag.

Toen mijn vader haar na een paar dagen niet meer te pakken kreeg, ontdekten we dat ze met mijn zusje naar het buitenland was gegaan. Mijn vader en ik bleven verweesd achter, we wisten niet eens waar ze was. Achteraf bleek dat ze torenhoge schulden had en diep in de problemen zat. Misschien is ze daarom gevlucht. De vraag waarom mijn moeder mij, haar elfjarige dochter, achterliet, kan ik tot op de dag van vandaag niet beantwoorden. Dat ze mijn zusje wél meenam, kon ik ook totaal niet vatten.

Het enige wat ze voor me had achtergelaten, was een verjaardagscadeau dat ze op de bank had gelegd. Maanden­lang heb ik het niet aangeraakt, omdat ik hoopte dat ze zou terugkomen en het me dan zelf zou willen geven. Maar na een tijd gaf ik de moed op en heb ik het geopend. Het was een jas. Zonder kaart, briefje of enige andere uitleg erbij. Het laatste cadeau dat ik ooit van mijn moeder heb gekregen.’

Huisvrouw van twaalf
‘De woede die mijn vader voor mijn moeder voelde, was enorm. Daardoor kon ik ook niet bij hem terecht met mijn verdriet. Mijn moeder had ons zo veel aangedaan dat hij onmogelijk kon begrijpen dat ik haar, ondanks alles, wel miste. Het huishouden kwam volledig op mijn schouders terecht. Als meisje van amper twaalf kookte ik, hield ik het huis op orde en deed ik de was. Als ik echt niet wist wat ik moest doen, kreeg ik hulp uit de buurt. Van mijn oppas van vroeger bijvoorbeeld, die verderop in de straat woonde. Maar voor de rest moest ik mijn eigen plan trekken. Aan mijn vader had ik weinig. Die ging langzaam ten onder en bleef steeds vaker weg van huis.

Op school voelde ik me heel abnormaal, sprak ik zo weinig mogelijk over thuis en raakte ik volledig geïsoleerd. Slechts één vriendinnetje was op de hoogte van de
toestanden bij ons thuis. Maar toen de juf op een dag een briefje onderschepte dat ik in de klas stiekem aan die vriendin wilde geven, kwam ze achter de waarheid. Ze schakelde maatschappelijk werk in, zodat zij zich over de situatie konden buigen.
Dat mijn geheim was uitgekomen, gaf me een heel dubbel gevoel. Ik zat al een tijd zo slecht in mijn vel dat ik aan de ene kant opgelucht was dat ik misschien eindelijk geholpen zou worden. Maar aan de andere kant was ik erg bang voor de reactie van mijn vader.’

Lees het hele verhaal in de nieuwe Flair, nu in de winkel!

Wil je niets meer missen van Flair? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale lente-aanbieding: 10 nummers voor slechts €10

Shoppen is altijd een goed idee