Je bent hier: Home > Health > Denise blogt: Lekker lezen

Denise blogt: Lekker lezen

Health
Denise blogt: Lekker lezen

Om me heen hoor ik het steeds vaker: mensen komen zelden nog aan een boek toe. Voor mij geldt dat ook. Natuurlijk heb je een keuze, het is ongetwijfeld gewoon een kwestie van tijd maken en keihard kiezen waar je je tijd aan besteedt. Dat neemt niet weg dat we de afgelopen jaren veel meer tijd online zijn door social media en dergelijke, waardoor er gewoon minder tijd overblijft om rustig een boek, tijdschrift of krant te lezen. Het schiet erbij in.

En toch waren er tijden dat ik wel veel las. In elke levensfase paste een bepaald soort boeken. Zo was er de literaire fase, de zelfhulpfase, de chicklitfase, de thrillerfase, de reisboekenfase, de fase van de autobiografische romans, de ‘boeken over kinderen en relaties’-fase en de nog steeds niet afgeronde ‘verboden boeken’-fase.

Als kind word je voorgelezen en op gegeven moment ga je zelf lezen. Wipneus en Pim, De Vijf, en later ook de boeken van Jan Terlouw, Evert Hartman en Thea Beckman. Wat vond ik ze goed! Kruistocht in Spijkerbroek las ik later pas. Echt een topboek!

Op het VWO las ik zoals zovelen de Aanslag en de Donkere Kamer van Damokles, en legio andere boeken, ook voor mijn Engelse en Spaanse lijst. Het was de tijd van de echte literatuur. Het was verplicht, maar van veel boeken heb ik echt genoten.

Daarna volgde een periode waarin ik een ontembare honger had op reis te gaan en daar álles over wilde lezen. Toen ik in Barcelona woonde, kocht ik veel Spaanse boeken, tijdens backpackreizen vooral Engelstalige boeken; boeken die mensen ergens achterlieten of die je kon omruilen. En toen ik in Bangkok woonde, las ik veel boeken over Thailand en oefende de Thaise taal.

Voor mijn studie las ik ook antropologische boeken, en voor de lol verzamelde ik een tijdje kookboeken: boeken over de mediterrane keuken en de keuken van het Midden-Oosten vooral, van Catalaans tot Libanees.

Maar de meeste boeken die ik in mijn leven kocht waren reisboeken. Ik tikte ze vaak voor weinig op de kop en las er ontelbaar veel. Van grote reisschrijvers als Paul Theroux tot tientallen bundels met reisverhalen. En heel veel Rainbowpockets en boeken die zich op verschillende plekken ter wereld afspeelden: van Marokko tot Cuba en van India tot Japan. En reisgidsen natuurlijk: veel Lonely Planets en Rough Guides, maar ook van de Trottergidsen was ik fan.

Ook was ik dol op de op waarheid beruste verhalen van uitgeverij Arena. Daar las ik er heel veel van. Boeken die een inkijkje gaven in iemands heftige leven in een totaal ander land. Boeken als Mijn Woestijn en Bangkok Hilton. Heftig!

Ook mijn eigen leven was soms heftig. Ik kreeg een burn-out, raakte een paar jaar daarna weer overspannen én depressief, worstelde met mijn gevoeligheid en perfectionisme, liep vaker tegen hetzelfde aan en ging op zoek naar mezelf. En naar hoe anderen in elkaar zitten. Sommige boeken waren een en al herkenning, andere een eyeopener, van weer andere werd ik helemaal blij of dacht ik: en nu ga ik alles anders doen.

Al op mijn 18e las ik Niet morgen maar nu. Ik vond het een openbaring. Later las ik nog vele andere goede zelfhulpboeken, zoals De kracht van het nu. Vooral dat ene zinnetje is me altijd bijgebleven en helpt me nog steeds weleens als ik me rot voel en kan piekeren over een situatie: ben ik nú, op dít moment, als ik puur kijk naar wat nu is, zonder aan al dat andere te denken, gelukkig?

Ik vond enorm veel herkenning in boeken over hoogsensitieve personen. Hoogsensitiviteit in combinatie met werk en relaties ook. Maar ook over het enneagram, temperamenten, persoonlijke effectiviteit, angst en denkmethodes. De afgelopen jaren herkende ik vooral veel in boeken die beschreven hoe relaties met bepaalde personen zich ontwikkelen. Boeken die me het gevoel gaven niet alleen te staan in de stille strijd waar ik nog steeds ongewild in verwikkeld was, en ben.

Om zware tijden het hoofd te bieden las ik ook een tijdje chicklit. Ik vond het wel grappig, maar was het op gegeven moment zat. Ik geloofde het wel. Misschien ook omdat het niet herkenbaar genoeg was. Ik ben en was geen meisje dat gefocust is op kleding, shoppen, mooie interieurs en make-up. De ‘foute mannen’-verhalen vond ik dan wel weer leuk.

Ook las ik net als vele anderen een periode veel boeken van Nicci French, Saskia Noort en Heleen van Royen. En geweldige, goeie boeken als De Vliegeraar van Khaled Hosseini en Haar naam was Sarah van Tatiana de Rosnay. Heb je die nog steeds niet gelezen? Ga dat dan alsnog doen. Ze zijn allebei heel heftig, maar heel goed.

En toch lees ik sinds ik kinderen heb stukken minder. Toen ik zwanger was, spelde ik alle tijdschriften en boeken over zwanger zijn, lag het Handboek Borstvoeding standaard op mijn nachtkastje, met Oei, ik groei! (toch niet wéér een sprongetje hè?) ernaast. En daarna hoopte ik weleens mijn heil te vinden in boeken over slaapmethodes, inbakerdoeken, peuterjaren (is dit normaal?) en boeken als Temperamentvolle kinderen en How 2 talk 2 kids. Niet dat het me ooit gelukt is ze helemaal uit te lezen hoor, maar dat terzijde.

Een paar jaar terug deed ik een nieuwe poging meer tijd aan écht lezen te besteden. Ik nam een tijdelijk abonnement op de Volkskrant en kreeg daar de 20-delige Verboden Boeken-reeks bij. Nu moest ik wel meer gaan lezen. Maar hoe nieuwsgierig ik er ook naar was, tussen de luiers door kwam het er toch weer niet van. De verboden boeken van Kafka, Rushdie, Nabokov en Dostojevski, ze staan nog steeds onaangeroerd in de kast.

Soms vraag ik me af of ik het nog wel kán: urenlang in één boek lezen zonder tussendoor iets anders te doen. ‘Dan doe je dat toch als je op vakantie bent,’ zeggen mensen weleens. Dan denk ik: haha, ben je wel eens in je eentje met twee kinderen zonder zwemdiploma naar een zwembad of strand geweest? Of überhaupt op vakantie als ouder alleen? Mooi niet dat je dan één letter kunt lezen hoor. Dat vergt non-stop opletten.

Eigenlijk weet ik wel een oplossing: ’s avonds niet meer tot middernacht bloggen of twitteren, maar om 22.00 uur naar bed en dan een uurtje lezen. Sta je ook weer fitter op. Zo simpel is het misschien wel.

Mijn zoontje lees ik overigens wel voor. Hij genoot onlangs vooral van de avonturen van Robinson Crusoe van Geronimo Stilton, naar het boek van Daniel Defoe. Ik vond het zelf ook een leuk boek! Lees jij veel en wil je in verband met de Boekenweek nog een mooi boek kopen? Ik heb er hierboven genoeg genoemd, maar als je net zo veel van reizen houdt als ik kan ik je in elk geval één nog niet eerder genoemd boek van harte aanbevelen: dit boek over reizen.

En met dat fijne zonnige weer denk ik af en toe stiekem toch: mmm, wat zou het heerlijk zijn om met een boek in de zon te zitten. Meer offline lezen. Zou het dit jaar eindelijk weer eens gaan lukken?

En jij? Lees jij veel?

Shoppen is altijd een goed idee