Je bent hier: Home > Health > Blog Denise: Gek Grieks weer

Blog Denise: Gek Grieks weer

Health
Blog Denise: Gek Grieks weer

‘Crazy weather!’ Kostas hief zijn handen ten hemel alsof hij een Italiaan was en leek net zo in de war als wij. Met vesten aan hadden we op het terras zitten eten van de voormalige uitkijktoren waar vandaan vroeger de piraten in de gaten gehouden werden die het Griekse eiland Zakynthos onveilig wilden maken. We keken uit over glooiende heuvels vol bloemen in bloei, over eindeloos veel olijfbomen en over de Middellandse Zee in de verte. De zon was net onder gegaan.

Het was niet de eerste keer dat we onze vesten aan moesten. Ook overdag droegen we ze veel. En wat was ik blij dat ik een fleece deken mee had genomen uit Nederland. Een fleecedeken! Dat bedenk je toch niet? Ik dacht dan kan ik ’s avonds nog urenlang op mijn terrasje zitten, een beetje mijmerend onder de sterrenhemel. Nou, geloof me, daar ging je voor je lol niet zitten nu het zo koud was. Ik heb bij de receptie zelfs om extra dekens voor op de bedden gevraagd!

Veel toeristen kennen Griekenland alleen bij 30 of 40 graden. Of meer nog zelfs. Die denken bij Griekse eilanden aan hitte en droogte, aan watertekorten en roodverhitte hoofden. Nou had ik dat in deze periode natuurlijk ook niet verwacht, maar het weer dat wij hadden was niet leuk. Veel regen, en best koud gewoon nog. En die buien af en toe, niet normaal!

Pas als de zon even tussen de wolken doorkwam was het lekker. Dan was het meteen goddelijk! Dan stak ik mijn hoofd richting zon en deed mijn ogen dicht, of ik klikte juist snel een paar mooie foto’s.

In het begin had ik een deja vu van Nice: dreigende luchten boven fel turkooizen water. Mooi hoor, dat wel, heel gaaf zelfs! Maar echt zon en warmte, juist dáár had ik zo’n behoefte aan gehad. Het was zo’n stressvol jaar geweest en ik had me zó op deze ‘zomervakantie’ verheugd: buiten ontbijten, lekker relaxen in de zon, blije kinderen bij het zwembad en gezellig met z’n drietjes het heerlijke eiland verkennen. Het liefst had ik er ook nog zwoele avonden bij gehad, maar dat heb je in het voorjaar niet vaak.

Oké, dat je in mei in Griekenland een dagje of twee wat regen kunt hebben, of soms een kort buitje, wist ik, wat dat betreft blijft het altijd afwachten natuurlijk, net zoals je dat aan de Costa Brava, op de Balearen, in Portugal of in Italië kunt hebben, maar dagen achterelkaar zoveel regen als wij hadden en zó frisjes nog, nee, dat had ik niet gedacht. We hadden gewoon echt vette pech.

Waar we ook kwamen elke Griek vertelde dat het de week ervoor nog zo mooi was geweest. ‘Hou op, ik wil het niet weten!’ dacht ik dan. Andere toeristen die al langer op het eiland waren zeiden het ook: ‘Het was de hele week 27 graden!’

Ook voor de week ná ons zagen de voorspellingen er goed uit, maar wij hadden net een gekke periode. Steeds als je dacht nu komt de zon –hup, áán die bikini!-, dan was hij ineens weer verdwenen. Of, zoals iemand tijdens de boottrip zei: ‘Het lijkt wel alsof die grijze wolk ons achtervolgt.’ Overal zag je blauw, en net boven ons bootje hing een grote grijze gemenerik. Precies tijdens de zwemstop ook. Zwemmen? Moet dat? Natuurlijk ging ik het koude water in, want Bo wilde graag. Hartstikke leuk natuurlijk om samen naar een verborgen strandje te zwemmen, zeker nu de guide zich wel even over Jippe wilde ontfermen, en super mooi, maar aangenaam? Nou nee.

Ondertussen kreeg ik berichten dat het in Nederland toch zulk lekker weer was en dat het bij ons ook écht beter zou worden. En toch verschoven de voorspellingen steeds met een dag. Steeds weer was het wachten op een momentje zon. Het voelde een beetje als in discotheek waarbij je zo graag de dansvloer op wil maar het juiste nummer maar niet komt. Of dat je eindelijk dat lekkere nummer hebt en er dan weer een rotplaat komt.

En toch bleven we het proberen. Ook al had ze haar bikini nog maar amper aan, zodra we bij het zwembad waren rende Bo al met haar luchtbed naar de rand van het zwembad.

‘Wil je je bovenstukje nog aan Bo?’

‘Ja, doe maar, dat is misschien net wat warmer.’

Haha.

Hoe dan ook, het was superfijn om weg te zijn en de kinderen vermaakten zich alsnog uitstekend. Terwijl ik op een bedje lag te rillen van de kou en de heerlijke fleecedeken nog wat dichter om me heen sloeg sprongen zij het ijskoude water in. Om er af en toe flink bibberend uit te komen en met hun koude lijfjes bovenop me te gaan liggen om weer op te warmen. Fijn.

‘Zullen we dan maar warme chocomel bestellen?’

Helaas, dat hadden ze niet. Wel een halve liter koude wijn voor 4 euro. Nou ja, doe dat dan maar.

‘En wat willen júllie dan?’

‘Een ijsje!’

Uiteraard.

Wat had ik een spijt dat ik de badjasjes thuis had gelaten. Met één trolley van handbagageformaat en één grotere trolley paste het er net niet meer in. Ladingen zonnebrandcrème en antimuggenspul had ik wel. Vrijwel ongebruikt kon het mee terug naar huis. Samen met mijn nog lang niet bruine benen.

We hadden nog één avond te gaan voordat ik weer in moest pakken. Over het verlaten weggetje waren naar een restaurantje gewandeld.  Er was wat leven. Als het weer niet mee zit kun je je in elk geval nog tegoed doen aan alle Griekse heerlijkheden.

‘Crazy weather!’ herhaalde Kostas, de eigenaar, nog maar eens. ‘All winter it was warm, 10 days ago it was hot, really hot, and now cold cold cold’.

Crazy was het zeker. Nog nooit heb ik zo’n gek eiland meegemaakt, een eiland waar het weer zo snel om kan slaan.

Nou ja, het was gewoon ook echt uitzonderlijk de afgelopen dagen. Niet alleen in Griekenland was het weer van slag, ook in andere delen van Europa. Van Barcelona tot weet ik waar. Op wel meer mediterrane plekken was het flink kouder dan in Nederland! Dat komt gewoon niet vaak voor.

De warmste avond van de vakantie beleefden we zondagavond, na terugkomst. Mijn moeder en haar vriend nodigden ons uit om lekker in het zonnetje op het panoramaterras van Schiphol te eten. Wat een genot. Zo heerlijk warm hadden we het die hele week niet gehad!

Toch had ik het niet willen missen, want tussen de buien door hebben we het ook echt fijn gehad. De kinderen hebben zich ondanks dat er op ons mooie plekje geen andere kinderen waren en er niet veel meer was dan strand en zee echt super vermaakt, ook met elkaar. Jippe vermaakte zich uren met het maken van een winkeltje van takken en stenen op het strand. Hoe ideaal wil je het hebben?

En we hebben toch nog best een aardig stuk van het eiland gezien ook. Ik kan niet wachten overal over te gaan posten. Fijne blogs volgen dus nog! En geloof me, als je de foto’s ziet lijkt het zowaar alsof we toch nog heel mooi weer hebben gehad. Griekenland blijft gewoon een heerlijk vakantieland!

Pssst… ik weet niet of je de voorspellingen al hebt gecheckt, maar met Pinksteren kun je gewoon de winterjassen weer uit de kast trekken hoor. Mocht je dan even willen opwarmen, check dan mijn reisblog. Daar ziet het er straks tóch heel zonnig uit. Paradijselijk zelfs. Beloofd.

Shop de leukste items: