Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Geen categorie > Marije: ‘Waarom is er nog steeds niet meer aandacht voor de complexiteit van partnergeweld?’

Marije: ‘Waarom is er nog steeds niet meer aandacht voor de complexiteit van partnergeweld?’

Marije: ‘Waarom is er nog steeds niet meer aandacht voor de complexiteit van partnergeweld?’

Yay, de nieuwe Flair ligt weer in het tijdschriftenschap! En dat betekent óók weer een kersverse editorial van hoofdredacteur Marije Veerman (38), die met Franklin (38), zoon Kyano (12) en dochter Liv (9) in Purmerend woont. 

Geweld

“Ik denk dat er maar weinig mensen zijn die het niet hebben meegekregen, de enorme mediastorm die losbrak om de ‘vermeende’ mishandeling van Jaimie Vaes in het Oku hotel op Ibiza. En toen was daar dus, anderhalve week na alle commotie, dat filmpje. Samen. Zij aan zij, waar vooral Jaimie aan het woord is. Ze vertelt hoe geschokt ze is door alle reacties en vooral over alle veroordelingen die haar om de oren vlogen, nadat het nieuws bekend was geworden.”

“Eerlijk gezegd: ik snap haar wel. Wat is er toch met onze maatschappij dat we zo weinig hebben opgestoken in al die jaren dat er wanhopig is geprobeerd om meer aandacht te vragen voor de complexiteit van partnergeweld? Door slachtoffers, door deskundigen in media en tijdschriften. We blijven maar met z’n allen voor de makkelijke weg kiezen. Met het vingertje wijzen. En dan vooral naar het slachtoffer. Saskia Noort bedoelde het natuurlijk goed toen ze in haar column op ad.nl schreef dat alleen Vaes zichzelf en haar kind kan redden en een einde kan maken aan deze ‘geweldsspiraal’.”

Maar de vraag is natuurlijk waarom de actie in dit soort kwesties altijd bij de vrouw wordt gelegd. Zij moet opstappen, zij moet weg, zij moet haar kind redden, zij is een slechte moeder als ze blijft. Ik heb werkelijk niemand in alle talkshows, websites, insta-posts enzovoort Jorik horen oproepen om hulp te zoeken. Niemand noemde hem een slechte vader omdat hij twee dagen na zijn arrestatie alweer lachend op het strand stond in plaats van dat hij in de stoel bij een therapeut zat. Nee, het is Jaimie die tot actie wordt gemaand. Jaimie die voor een oplossing moet zorgen. Wat je dan dus eigenlijk zegt, is dat zij medeschuldig is aan eventueel toekomstig geweld als ze blijft.”

“Terwijl de harde werkelijkheid is: een vrouw wil vaak helemaal niet weg. Ze wil haar gezin behouden. Vechten voor de vader van haar kind. Ze wil alleen dat de mishandeling stopt. Ja, hij is de man die haar wekenlang negeert als ze een gezellige avond met vriendinnen heeft gehad, of de man die haar uitscheldt voor hoer als ze naar zijn smaak net iets te lang naar zijn beste vriend keek. Maar hij is ook de man die zegt dat ze de mooiste vrouw op aarde is. Die zweert dat hij het nooit meer zal doen. Die zegt dat hij liever voor haar zal zijn. Die met hun zoon knuffelt, hem naar bed brengt, cadeautjes voor haar koopt. Maar dat soort dingen willen we liever niet zien, want iemand die zijn vrouw mishandelt, is toch intens slecht? Dan moet je als vrouw heel hard wegrennen.”

“Misschien roepen we dat ook wel uit zelfbescherming. Omdat je op die manier denkt dat het jou niet overkomt. Dat jij nooit zou blijven. De harde waarheid is dat heel veel vrouwen dat dus wel doen. Slachtoffers blijven gemiddeld zeven jaar bij de pleger en in de afgelopen vijf jaar waren er maar liefst 750.000 mensen slachtoffer van partnergeweld. In al die gevallen zijn het toch echt de daders die hier wat aan moeten veranderen. Zij zijn degene die hulp moeten zoeken. En krijgen.”

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Fotografie: Esmée Franken