Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Flair & Partner > Maartje: ‘Ik wilde graag iets doen voor ouderen en zo ben ik er zelf ook even uit.’

Maartje: ‘Ik wilde graag iets doen voor ouderen en zo ben ik er zelf ook even uit.’

Maartje: ‘Ik wilde graag iets doen voor ouderen en zo ben ik er zelf ook even uit.’

Sinds een maand of vijf maken Maartje (43) en Ans (83) eens in de drie weken een fietstochtje. Al fietsend kletsen ze over de omgeving en wat ze bezighoudt. Deze gezellige tochtjes zijn heel waardevol voor Ans. Maar ook voor Maartje, die er graag is voor ouderen die behoefte hebben aan sociaal contact. 

Ans: ‘Ruim voordat corona kwam had ik me al aangemeld bij Fietsmaatjes. Ik kende mensen uit de organisatie en die hadden een paar keer gevraagd of ik me wilde aansluiten omdat ze weten dat ik zo van fietsen houd. Vroeger stapte ik altijd nog gewoon zelf op de fiets, maar ik heb zo’n drie jaar geleden een hersenbloeding gehad. Sindsdien rij ik geen auto meer en wil ik ook niet meer alleen met de fiets op pad. Zo’n duofiets is een uitkomst. Gelukkig meldde Maartje zich aan als mijn maatje. Na ons eerste telefoontje leek het me meteen leuk om samen te gaan fietsen.’

Fietsen en kletsen

Maartje: ‘Toen ik hoorde over Fietsmaatjes was ik meteen enthousiast. Ik wilde graag iets doen voor ouderen die behoefte hebben aan sociaal contact en vind het leuker samen een activiteit te ondernemen dan alleen te praten. Ik ken Fietsmaatjes van een collega. Zij gaf aan dat er meer mensen zijn die willen fietsen dan vrijwilligers. En aangezien ik relatief nieuw ben in de buurt, leek dit me een leuke manier om de omgeving én nieuwe mensen te leren kennen en tegelijk iets te doen voor een ander. Dus sinds augustus fiets ik eens in de drie weken met Ans.’

Spannend

‘Ik vond het best wel even spannend, die eerste keer, maar we hadden meteen een klik. Ans gaf al gauw aan dat ze ook heel erg van koffiedrinken houdt en niet alleen maar hoefde te fietsen. Dus we stoppen regelmatig voor een bakkie. Toen ons eerste tochtje erop zat zei ze: ‘tot volgende week!’ Maar zo vaak lukt me helaas niet. We fietsen eens in de drie weken. Als het aan jou lag zouden we wel vaker gaan he, Ans?’

Ans: ‘Ja, ik vind het heel leuk om met jou te fietsen, over de omgeving te praten en appeltaart te eten. Maar ik moet ook rekening met jullie houden. Ik heb vroeger ook vrijwilligerswerk gedaan en ik snap dat je niet altijd tijd hebt.’

Zondags is het stil 

Ans: ‘Mijn man is 11 jaar geleden overleden. We zijn 48 jaar getrouwd geweest en waren altijd samen, dus soms is het wel alleen zonder hem. De zondag vind ik de minst fijne dag van de week. Doordeweeks heb ik wel dingen te doen, maar zondags is het een beetje stil. Ik ben blij dat ik m’n zus heb. Ze is 14 jaar jonger maar we kunnen heel goed met elkaar overweg. Wel heb ik me veel zorgen om haar gemaakt toen ze een hartinfarct kreeg. Dat, samen met de stress rond mijn verhuizing, heeft ervoor gezorgd dat ik twintig kilo ben afgevallen het afgelopen half jaar.’

Alles wordt besproken

Maartje: ‘Ans en ik praten over alles, ook over de dingen die haar dwars zitten. Maar het is ook gewoon heel gezellig bijkletsen met Ans. Ik kan haar humor erg waarderen. En luister graag naar haar verhalen over de omgeving en de geschiedenis. Het is elke keer anders. En voor mij is het heel fijn er even uit te zijn, zeker nu ik vijf dagen in de week thuiswerk. Door de tochtjes met Ans leer ik de omgeving, maar ook de mensen uit het dorp beter kennen. Ik ben vanuit Amsterdam hierheen gekomen en heb het dorpse leven inmiddels echt omarmd.’ 

Veel ouderen voelen zich wel eens eenzaam. Wil jij net als Maartje iets doen voor een oudere? Een klein gebaar kan al een groot verschil maken. Kijk op eentegeneenzaamheid.nl wat jij kunt doen.

Dit artikel is gemaakt in samenwerking met de Rijksoverheid.