Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > ‘Walgelijk dat we hier vanaf onze bank filmpjes van ontvoerde meisjes zitten te delen’

‘Walgelijk dat we hier vanaf onze bank filmpjes van ontvoerde meisjes zitten te delen’

‘Walgelijk dat we hier vanaf onze bank filmpjes van ontvoerde meisjes zitten te delen’

Er gaat een filmpje rond op Instagram en ik vind het walgelijk. Je ziet namelijk letterlijk hoe een jong meisje, krijsend, gillend en smekend, wordt ontvoerd door de taliban. 

Door een grote man met een lange baard wordt ze uit haar huis gesleurd. En dan is het filmpje klaar. Ik moet er van kotsen. Van janken. Ik kan het niet kijken.

Kotsmisselijk

Maar dan zie ik dus dat de ene na de andere influencer hier in Nederland, die twee tellen later weer 1000 euro verdient met het promoten van mueslirepen, dit filmpje deelt. Met gebroken hartjes-emoji’s erachter. Met huilende emoji’s erachter. ‘Och wat erg, och wat vreselijk’. En hop, weer door met haar föhnborstel op haar veilige bank in haar veilige huis in haar veilige land. Op de één of andere manier trek ik het bizar slecht. Juist omdat ik de ernst inzie van wat er gebeurt in een land als Afghanistan.

Och wat erg

Kijk, het is natuurlijk allemaal goed bedoeld dat zovelen het delen. Aandacht voor wat er in Afghanistan gebeurt – dat is natuurlijk óók belangrijk voor de hulpinstanties en Instagram is nu eenmaal van deze tijd. Maar ik vind allereerst niet dat zulke beelden van dit meisje zo op Instagram, Twitter of Facebook horen te komen. Dit gaat om iemands dochter, iemands zus of vriendinnetje. Het zijn doodenge beelden, afgrijselijke beelden: het ergst denkbare voor een moeder. Ik kan alleen maar aan mijn eigen zoons denken en dan van het idee alleen al over mijn nek gaan. Dit is geen film, dit is echt. Dit is niet in scène gezet. Moeten wij daar nu echt in het westen met zijn allen naar gaan loeren met huilende emoji’s? Alleen maar om te laten zien aan onze duizenden volgers ‘dat we zo meeleven?’.

Lees ook
Tessa: ‘Ik begrijp niet dat volledige flesvoeding nog steeds als minder goed wordt gezien’

Ga wat doen

Ik denk dan maar één ding, help mensen daar echt. Zet je in voor Unicef, Artsen Zonder Grenzen – dat idee. Maak geld over naar een stichting die vluchtelingen uit dit soort gebieden helpt. Wees eens aardig tegen vluchtelingen. Maar hou op met vanaf je luie, warme en droge bank nare beelden verspreiden om aan je volgers te laten zien wat voor ‘lief mens je wel niet bent omdat je meeleeft’. Om vervolgens 1 Story verder alweer in je pastelkleurige rotan-paleis voor de spiegel te staan in een nieuwe outfit. Walgelijk. Kap ermee, en ga wat wezenlijks betekenen voor een ander, zónder daar een Story van te plaatsen.

Tessa Heinhuis (31) is moeder van een tweeling van 2 jaar: Bodi en Daaf. Ze woont in Bussum met haar man Billy en hun kinderen.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by TESS (@tessaheinhuis)