Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Tessa: ‘Toen ik zwanger was vond ik het idee van 2 jongens lastig, nu schaam ik me ervoor’

Tessa: ‘Toen ik zwanger was vond ik het idee van 2 jongens lastig, nu schaam ik me ervoor’

Column
Tessa: ‘Toen ik zwanger was vond ik het idee van 2 jongens lastig, nu schaam ik me ervoor’

‘Wat vond je ervan, toen je hoorde dat je een tweeling kreeg?’, vragen nieuwsgierige mensen vaak aan mij. Ik antwoord dan dat het een complete verrassing was en dat ik negen maanden lang in shock was.

Sterker nog: ik kan als ik mijn dreumesen zie rondrennen soms nóg niet geloven dat het mij is overkomen. Dat ik niet 1, maar gelijk 2 jongens kreeg. Patsboem: voor de eerste keer zwanger én twins. Mijn zwangerschap was allesbehalve normaal.

Jongensmoeder

Maar wat ik vooral moeilijk vind is dat als ik terugdenk aan mijn zwangerschap, ik vooral denk aan dat ik het toen een tijd lang mentaal moeilijk had. Ik was veel aan het huilen en dat had niet alleen te maken met de shock van het krijgen van een tweeling, maar ook met dat ik hoorde dat ik twee zoontjes zou krijgen. Ik zag mezelf altijd al meisjesmoeder: ik ben zelf dol op roze, goud, glitter en jurkjes. Ik zag mezelf altijd al lange vlechten maken en balletpakjes kopen. En waarom kreeg ík dan een jongensgezin? Wat wist ik nou van blauw, stoeien, rauwdauwen en piemels? Het was een rare tijd in mijn leven, want ik was zwanger, maar totaal niet happy. Ik wist gewoon niet wat me te wachten stond, als moeder van twee jongens.

Schaamte

Nu zijn mijn zoons Bodi en Daaf over een paar maanden twee jaar. Het alleen al opschrijven dat ik ooit dacht dat ik géén jongensmoeder ‘kon zijn’, doet mij al pijn. Hoe kon ik ooit zo gedacht hebben? Ik schaam me diep. In de laatste weken besef ik me meer en meer dat ik heel bevoorrecht ben, dat ik moeder mag zijn van deze twee binken. Dat het geslacht totaal niets uitmaakt, dat je boys net zo leuk kunt aankleden als meiden, dat jongens óók vlechten kunnen hebben en dol kunnen zijn op ballet. Dat zoontjes het allerliefst zijn voor hun mama. En vooral: dat de liefde voor je eigen kind sterker is dan wat dan ook in de wereld. Dat dat zo diep zit, dat ik eigenlijk vanaf de dag dat ze geboren zijn niet meer heb omgekeken naar of ze twee piemels hebben of niet. Want het doet er niet toe. Ik ben intens gelukkig in mijn rol als ‘tweelingjongensmoeder’. Het enige wat ik wil is dat zij mijn onvoorwaardelijke liefde voelen.

Voor alle vrouwen

Had ik dit maar geweten toen ik nog zwanger was van mijn tweeling. Maar daarom schrijf ik dit eerlijk op, voor alle jongensmoeders. Voor de ware #boysmoms die het soms spannend of moeilijk vinden, om alleen maar blauw in huis te hebben. Voor vrouwen die denken ‘help, ik wil een meisje’. Het is niets om je voor te schamen: als vrouw denk je nu eenmaal snel aan een mini-me, en dan zie je in je hoofd een plaatje van een dochter voor je. Dat is normaal. Maar geloof mij: mijn jongens zijn op hun eigen manier, volledig, échte kopieën van mij. Qua innerlijk én uiterlijk – daar is geen roze en glitter voor nodig. Wat een geluk heb ik, als moeder, dat ik dit keer twéé mag meemaken.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Tess (@tessaheinhuis)

Bron beeld Tessa: By Mabel Photography

Shoppen is altijd een goed idee