Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Tessa: ‘Zo’n opmerking doet als moeder tóch stiekem pijn’

Tessa: ‘Zo’n opmerking doet als moeder tóch stiekem pijn’

Tessa: ‘Zo’n opmerking doet als moeder tóch stiekem pijn’

‘Ik ben toch wel blij dat het er maar één is, hoor!’, zegt iemand tegen me. En zo’n opmerking doet mij als tweelingmoeder tóch stiekem pijn.

Opmerkingen

Want het geeft mij het gevoel dat twee niet leuk is. Alsof twee te veel is, niet hoort, niet fijn is om te krijgen als moeder. Alsof één kind krijgen en een paar jaar later nog eentje, veel beter is. Natuurlijk bedoelen mensen het niet zo, maar als je eenmaal tweelingmoeder bent of je bent zwanger van een tweeling, zul je pas merken hoe vaak mensen dit soort dingen zeggen. In mijn zwangerschap hoorde ik zo vaak dingen als: ‘Maar wilde je er wel twee?’. ‘Maak je je geen zorgen om hoe groot je buik wel niet wordt?’. ‘Ben je niet bang dat je het straks zo druk krijgt met twee baby’s tegelijk?’.

Tranen

Deze week had ik even niet helemáál mijn week en op een avond was mijn man niet thuis. Ik zat voor de zoveelste keer een aflevering van Gossip Girl te kijken. En toen… Daaf had een droompje en huilde een beetje in zijn slaap. Ik ging er even naartoe en aaide hem over zijn blonde koppie. Ook Bodi hoorde ik een beetje kroelen en piepen en ik gaf hem zijn speen. En jawel, toen kwamen de kraamtranen – 1,5 jaar nadat ik ben bevallen van Bodi en Daaf.

Nog niet eerder had ik zoveel emoties zó meegemaakt, want ik voelde me opeens verschrikkelijk schuldig. Zo schuldig naar mijn zoons toe, omdat ik toen ik zwanger was mij zo liet meeslepen door al die negatieve opmerkingen. Ik was niet altijd zo blij, want iedereen bleef maar zeggen hoe zwaar het zou zijn, een tweeling. En zeker twee jongens, want dat lijkt veel mensen toch wel éxtra druk. Ja, dacht ik, dat is ook niet eerlijk, dat ik het zo druk ga krijgen. Ik liep niet trots rond met mijn tweelingbuik. 

 

View this post on Instagram

 

A post shared by TESS (@tessaheinhuis)

Sorry

En aan de bedjes van mijn jongens kwam alles eruit. Het was een puur, eerlijk, kwetsbaar moment in mijn leven. Het moment voor mij dat ik besefte: ik ben zo intens gelukkig. Ik ben zo intens blij met mijn gezin. Hoe ik kón ik ooit hebben gezegd of gedacht dat ik maar één kind wilde? Als ik een zwangere vrouw weer hoor grappen dat ze ‘blij is dat het er maar één is’, kan ik nu alleen maar denken: ‘Ik ben blij dat ik moeder mag zijn van twee jongens tegelijk’. En ja, eerlijk? Dat heeft tijd gekost. Weken, maanden: ik kon het maar niet bevatten dat ik een tweeling zou krijgen. Toen ze waren geboren was het inderdaad druk, veel en weinig slaap. 

Het is met 2 dreumesen nog stééds handen tekort komen en geen tijd hebben voor jezelf, omdat je één kind uit de vaatwasser moet plukken en de ander gilt om een fles diksap. Maar het is elke seconde waard. Ik zou nooit anders willen. Het enige dat ik mijn jongens vanaf nu nog heel vaak wil zeggen, en wat ik die avond voor de eerste keer zei door mijn tranen heen, is: ‘sorry’. ‘Sorry voor alle momenten waarop ik ooit dacht dat ik liever één kind had, of liever twee meisjes, of liever jullie na elkaar met 3 jaar ertussen, in plaats van 3 minuten. Sorry, Bodi en Daaf.’

Lees ook:
Tessa: ‘Ik voel me soms eenzaam als tweelingmoeder’

Tijd

Sommige dingen hebben tijd nodig: het moederschap is er volgens mij één van. Want na je bevalling ben je gelijk een moeder, natuurlijk. Maar ik voel me na 1,5 jaar met de dag meer een echte mama. Trotser dan óóit loop ik rond met mijn buik vol striae.

Tessa Heinhuis (31) is redactiemanager online van Flair. Ze woont sinds kort in Bussum met haar man Billy en hun zoontjes, Bodi en Daaf (2). Op Flair schrijft ze over hoe het eerlijk en écht is om moeder te zijn van een tweeling.

 

View this post on Instagram

A post shared by Tess (@tessaheinhuis)

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.
Beeld Tessa: By Mabel Photography