Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Tessa: ‘Onze zoons trekken meer naar mij toe en dat vind ik rot voor hun vader’

Tessa: ‘Onze zoons trekken meer naar mij toe en dat vind ik rot voor hun vader’

Tessa: ‘Onze zoons trekken meer naar mij toe en dat vind ik rot voor hun vader’

Bodi valt en komt gelijk naar mama. Hij wil een kus en dan is het over. Daaf kan niet slapen en wil bij mama liggen. Nergens anders wordt hij gelijk zo rustig. Onze zoons zitten momenteel allebei nogal in een mama-fase en dat vind ik rot voor mijn man.

Want ze trekken erg naar mij toe de laatste weken.

Mama doen

‘Mama kijk!’, klinkt het de hele dag bij elke grommende dino of rijdende auto. Nou is papa net zo lief, natuurlijk. Maar omdat hij het sinds een paar maanden druk heeft met zijn werk is hij minder thuis. En dat merk ik aan het gedrag van onze zoons. Ik ben er gewoon meer – doe meer met ze – en daarom komen ze voor alles nu naar mij toe.  Zelfs als mijn man ze oppakt om te verschonen op de commode, steken ze soms huilend hun armen uit. ‘Mama doen’. Ik zie mijn man dan toch even gek kijken. Maar ja, denk ik dan: ík kan er ook niets aan doen.

Het is ook niet altijd zo geweest: dat hij zo druk is nu, met werken, is pas sinds kort. De eerste 2 jaar van hun leven was hij er áltijd: geen avond naar bed brengen miste hij. Nu mist hij meer. Zeker drie of vier avonden per week doe ik het alleen: eten geven, badderen, bed. Ze kletsen met mama en ik begrijp alles van hun peutertaal. ‘Ash!’, zegt Bodi en ik klap van trots, omdat hij zo aangeeft dat hij een ‘plas’ heeft gedaan. ‘Kaka!’, betekent dat ze samen iets stouts gaan uitvreten. Nu ik het meer alleen doe, vind ik mezelf wel steeds meer een echte moeder. Ik tuttel de hele dag in huis met duplotorens en ik ken ze door en door. We bedenken onze eigen spellen en springen op het grote bed. Ik geniet ook van die kleine momenten, hoewel ik het liever deel met mijn man, natuurlijk. Aan de andere kant: ik gun hem ook ontzettend zijn carrière.

We missen je

Het zet me ook wel eens aan het denken. Wat is de ideale verdeling thuis? Wil ik niet meer weg zijn? Of komt mijn tijd ooit wel weer, als hij het rustiger heeft in zijn baan? Ik denk dat een goede relatie als je eenmaal kinderen hebt ook bestaat uit dit. Elkaar loslaten. Je hebt naast het vader- of moederschap óók nog dromen. Passies. En dat moet je elkaar gunnen, je moet elkaar vrij willen laten op dat vlak. Ik ben hartstikke trots op hoe hard hij werkt en op hoe goed het gaat in zijn carrière. Maar we missen hem alle drie wel hoor, die avonden als we weer de grootste toren ooit hebben gebouwd. En soms staan ze opeens voor het raam te zwaaien, naar auto’s die langsrijden. ‘Papa?’, vraagt Daaf dan heel vaak. ‘Nee schat, papa werken’, zeg ik dan. Hij zal het later wel begrijpen.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by TESS (@tessaheinhuis)

Tessa Heinhuis (32) werkt en schrijft voor Flair over haar tweeling. Ze woont in Bussum met haar man Billy en hun zoons Bodi en Daaf. 

Lees ook
Tessa: ‘Als je fulltime werkt, mis je als moeder dan te veel van je jonge kinderen?’