Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Tessa: ‘En dan zegt iemand ‘hoi meisje’ tegen mijn zoon’

Tessa: ‘En dan zegt iemand ‘hoi meisje’ tegen mijn zoon’

Tessa: ‘En dan zegt iemand ‘hoi meisje’ tegen mijn zoon’

‘Ach meis, ben je lekker een cracker aan het eten?’, zegt een buurvrouw tegen mijn zoon die nietsvermoedend in de buggy zit. Ik lach ongemakkelijk en loop weg. Meis? Heb ik hem te meisjesachtig aangekleed, misschien? Nou, nee. Een wit-blauw gestreepte trui, een donkerblauw broekje en witte gympen.

Blauw of roze

Thuis is het eerste wat ik doe mijn jongens in bad zetten en de schaar pakken. Hop, haartjes knippen. Dat doe ik het liefste zelf, want bij de kapper is het krijsen en bij mama merken ze het niet. Zo. Weg blonde lokken. Korte koppies. Na het bad gaan Bodi en Daaf weer rustig verder spelen met hun ballenbak. Ik pak mijn zesde kop koffie van de dag, merk weer even dat ik al 1,5 jaar niet heb doorgeslapen en denk er dan even rustig over na. Vind ik het echt zo erg dat een wildvreemde mijn zoon voor een meisje aanziet?

Nee, eigenlijk niet.

Meer dan ooit is het een gespreksonderwerp: voed je jongens stereotyperend op met blauw, auto’s en dino’s, en meisjes met roze, poppen en knutselwerkjes? Ik ben een trotse jongensmoeder, ja. Als Daaf straks zelf kiest dat hij een roze trui of lang haar en een vlecht wil, ook prima. En natuurlijk hoopt mijn man dat zijn zoons van voetballen gaan houden en met hem naar wedstrijden van Ajax willen, maar ach, als ze smeken om dansles en paardrijden en daar heel gelukkig van worden? Dan zul je ons als ouders nooit horen.

Toen ik zwanger was en wist dat ik moeder werd van twee jongens tegelijk vond ik dat heel spannend. Ik kom uit een meisjesgezin: ik heb twee zussen. En ik ben zelf ook een tuttebel: dol op alles wat glittert, een panterprint heeft of op hakken loopt. Wat wist ik nou van jongens? Van stoeien, klauteren en piemels? Ik lag er wakker van. Het mooie aan het moederschap is: je hoeft er eigenlijk niets van te weten. Je kunt er ook niets van weten, want elk kind is uniek. En mijn jongens lijken wat innerlijk én uiterlijk betreft ontzettend op mij. Ze zijn op geen enkel vlak minder mijn mini’s dan twee dochters waren geweest.

Lees ook:
Tessa: ‘Toen ik zwanger was vond ik het idee van 2 jongens lastig, nu schaam ik me ervoor’

Twinning

Als ik op Instagram langs allemaal hippe webshops scroll, valt me op dat veel winkels sets verkopen die matching zijn voor moeders en dochters. Dezelfde flared broeken, dezelfde jurken of haarbanden. Maar waarom wordt er amper iets als set voor moeders en zoons verkocht? Ik moest goed zoeken, maar ik vond uiteindelijk grijze sweaters met de woorden ‘Mama’ en ‘Mini’ erop. Ik heb er gelijk drie besteld, voor mij, Bodi en Daaf. Gewoon, omdat moeders met zoons net zo matchen als moeders met dochters. En stiekem ook omdat die letters op die truien een panterprint hebben, vooruit.

Tessa Heinhuis (31) is redactiemanager online van Flair. Ze woont sinds kort in Bussum met haar man Billy en hun zoontjes, Bodi en Daaf (2). Op Flair schrijft ze over hoe het eerlijk en écht is om moeder te zijn van een tweeling.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.
Beeld Tessa: By Mabel Photography