Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Tessa: ‘Soms voel ik me rot omdat ik mijn kinderen nooit borstvoeding heb gegeven’

Tessa: ‘Soms voel ik me rot omdat ik mijn kinderen nooit borstvoeding heb gegeven’

Tessa: ‘Soms voel ik me rot omdat ik mijn kinderen nooit borstvoeding heb gegeven’

‘Zeker 80 procent van de pasgeboren baby’s krijgt de eerste 3 maanden volledige borstvoeding. Ik heb mijn kinderen geen borstvoeding gegeven: nog niet eens 1 dag. En daar voel ik me soms rot over.

Het had alles te maken met het feit dat ik een tweeling kreeg én dat ik heel ziek ben geweest net na mijn bevalling.

Operaties

Bodi en Daaf werden met 36 weken en 4 dagen geboren in het ziekenhuis. Het werd een keizersnede, omdat Bodi in een stuit lag. Toch braken mijn vliezen en kreeg ik wel natuurlijke weeën. Tot ik 9 centimeter ontsluiting had: toen werd ik met spoed naar de OK gereden voor de operatie. De nasleep van een keizersnede is heel heftig en wordt nog wel eens onderschat. Ik had daarnaast een abnormale nasleep, omdat er bloed achter was gebleven in mijn baarmoeder en rondom mijn buikwand. Daardoor moest ik na de keizersnede, met 2 piepkleine baby’s thuis, nóg twee keer onder het mes.

Omdat ik zelf zo beroerd was in de eerste weken van het leven van mijn tweeling, werd mij nooit gevraagd of ik borstvoeding wilde geven. In het ziekenhuis hadden ze andere zorgen om mij en bovendien dronken de jongens erg goed uit de fles. Ik stond nooit negatief tegenover borstvoeding, ik dacht altijd: als het lukt, lukt het. Als het niet lukt, ook prima. Dan is flesvoeding ook heel erg fijn om te geven. Omdat nu veel vriendinnen van mij moeder zijn geworden (of bijna worden), hoor ik meer en meer verhalen om mij heen over het geven van de borst. Zij doen dat allemaal en zodra we het daarover hebben, voel ik dat ik niet kan meepraten hierover. En dat vind ik moeilijk.

Lees ook: Tessa: ‘Bijna 2 jaar na mijn keizersnede doet het litteken op mijn buik nóg pijn’

Is de fles niet goed genoeg?

Wat ik vooral lastig vind is dat anderen het vaak hebben over ‘dat is zo’n fijn moment voor me, dat ik even samen met mijn kleintje ben’. Maar dat heb ik toch óók gehad, denk ik dan? Al die 817 flesjes die ik heb gegeven aan mijn baby’s terwijl ze lekker als blote baby huid op huid met mij lagen? Ik heb toch óók keihard gewerkt die eerste maanden met een tweeling, hoewel ik nog nooit een kolfapparaat heb vastgehouden? Het maakt me soms onzeker en ook voelt het alsof ik niet alles heb gedaan aan ‘die magische borst kunnen geven’. Alsof ik een slechte moeder ben, omdat ik heb gekozen (en moest kiezen vanwege de situatie) voor flesvoeding.

Liever zijn

Ik denk dat veel moeders zich soms schuldig voelen over dit soort dingen. Zo vindt een vriendin die 3 maanden borstvoeding heeft gegeven het af en toe lastig dat ze het niet vol heeft gehouden tot 6 maanden, bijvoorbeeld. En zo maken we het onszelf altijd maar ingewikkeld, als moeders. We leggen de lat altijd maar hoger en hoger. En we dóen al zoveel…! Laten we in 2021 wat liever zijn. Liever voor onze partners, kinderen en vriendinnen, natuurlijk. Maar vooral voor onszelf: we doen het allemaal namelijk hartstikke goed. Er zijn geen regels of ‘beste manieren’ in het moederschap. Jij verzorgt jouw kind met jouw onvoorwaardelijke liefde: dat is het enige dat telt, voor jouw zoon of dochter.

Op naar een nieuw jaar vol met borsten, flessen, kolfmachines, tepelkussentjes, melkpoeders, soepele bevallingen en vooral heel veel lieve kleine (tweeling)baby’s. Want dat gun ik jullie allemaal.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Tess (@tessaheinhuis)

Foto Tessa: By Mabel Photography

Shoppen is altijd een goed idee