Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Tessa: ‘Dat lijkt me altijd zó intens, een tweeling!’ (en ja, dat is het ook)

Tessa: ‘Dat lijkt me altijd zó intens, een tweeling!’ (en ja, dat is het ook)

Tessa: ‘Dat lijkt me altijd zó intens, een tweeling!’ (en ja, dat is het ook)

‘Dat lijkt me altijd zó intens, een tweeling!’, zegt een vrouw tegen me in de supermarkt. Ze is niet de enige die dit tegen me zegt. Sterker nog: dit dacht ik ooit óók.

Zwanger

De eerste echo. Ik was 28 jaar en vrij snel zwanger geworden. We waren volledig zenuwachtig over of er een gezond kloppend hartje te zien zou zijn. Maar ja. Toen hoorden we die paar woorden die ons hele leven ondersteboven jakkerde. Zie het voor je: je ligt daar als zwangere vrouw, met je benen wijd, echoapparaat ertussenin. Een vrouw die je net anderhalve minuut kent, verandert je complete toekomst. ‘Ik zie nóg een hartje!’. En daarna: ‘Het zijn er twéé. Ja, echt. Ik weet het zeker’.

Mijn hemel. Dat is geloof ik het enige wat ik op dat moment dacht én hardop zei. Waarom ik? Het zit niet in mijn familie, dus ik heb er nooit een seconde aan gedacht dat dit een optie kon zijn. En door die paar woorden, veranderde mijn plaatje in mijn hoofd dat ik had over het moeder worden. Ik moest omschakelen. Ik werd moeder van twee jongens. Tegelijk. Oké, ja, hoe dan? Het omschakelen ging in de hele zwangerschap met moeite. Ik kon alleen maar denken: waarom niet gewoon één, zoals iedereen om mij heen er gewoon één krijgt?

Van toen naar nu

Flash forward. Nu zijn mijn jongens anderhalf jaar en kan ik met alle eerlijkheid zeggen: ik ben er nóg niet altijd aan gewend. Soms kom ik handen tekort, als er één in de vaatwasser klimt terwijl zijn broer net een luierexplosie heeft. Soms kom ik slaap tekort, want er is dubbel zo vaak een speen nodig, een fles drinken of een portie wiegen, sussen en knuffelen. Je bent altijd bezig want er heeft er altijd wel één je aandacht nodig. Je voelt je schuldig als je lang met de één zit te spelen, kletsen of kroelen, want je hebt nog een kind rondlopen.

Twee kinderen tegelijk

Je wilt je tijd en liefde eerlijk verdelen en dat lukt niet elke dag. Van de ene op de andere dag ben je een gezin van vier. Je hebt twee verschillende karakters, twee verschillende mensen, twee eigen willetjes op te voeden. Meer dan een fulltime baan, nee, zwaarder dan wélke baan dan ook. En met ongeschoren benen, koffie nummer zes van de dag en een knot vol klitten op mijn hoofd, denk ik nog steeds wel eens aan toen. Aan die zwangerschap, met een buik waar menig watermeloen jaloers op was. Dat ik mij toen afvroeg waarom nou juist van iedereen in de wereld ík twee kinderen tegelijk moest krijgen.

Lees ook:
Tessa : ‘Ik heb een fulltime baan én ik ben ook fulltime moeder’

Intens

Inmiddels weet ik het antwoord. Je krijgt wat je aankunt. Je krijgt wat bij je past, wat bij je hoort. Als ik iets heb geleerd door het moeder worden van Bodi en Daaf, is het wel dat het echte leven niet te plannen is. Het is niet te kiezen, te sturen, te maken. Het overkomt je. En vandaag is twee alles wat ik wil. Zijn mijn zoons alles. Ik kan het aan, het past bij me en zij horen als geen ander in dit leven bij mij. Zij zíjn mij, maar dan mini, schattig, blond en lopend met een wiebel zoals alleen dreumesen wiebelen. Ja, de zwangerschap was zwaar, de bevalling was een ramp en de kraamtijd, de eerste weken, het eerste jaar, alle ochtenden die om 5.30 uur beginnen, de dubbele dreumesdriftbuien – die zijn allemaal… intens.

De vrouw uit de supermarkt heeft absoluut gelijk.

Maar er is vooral intens veel liefde in mijn leven. Keer twee.

Tessa Heinhuis (31) is redactiemanager online van Flair. Ze woont sinds kort in Bussum met haar man Billy en hun zoontjes, Bodi en Daaf (2). Op Flair schrijft ze over hoe het eerlijk en écht is om moeder te zijn van een tweeling.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.
Beeld Tessa: By Mabel Photography