Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Tessa: ‘Ik vond het totaal niet leuk om zwanger te zijn en dat is oké’

Tessa: ‘Ik vond het totaal niet leuk om zwanger te zijn en dat is oké’

Tessa: ‘Ik vond het totaal niet leuk om zwanger te zijn en dat is oké’

‘Ik voelde me er lang schuldig over, maar inmiddels weet ik dat het oké is. Ik vond zwanger zijn namelijk helemaal niet zo leuk als dat ik dacht dat ik het zou vinden.

En daar zit nog steeds een soort taboe op.

Zoet

Dat wil ik doorbreken: want niet alles aan je zwangerschap is even magisch, romantisch of zoet. Het is aan jou als mommy to be om dát ‘bluh gevoel’ te omarmen, te accepteren. Ik vond het in het begin lastig omdat ik de eerste 3 maanden kotsmisselijk was van de hormonen. Ik was natuurlijk ook zwanger van een tweeling. Dus bij mijn fysieke gekwakkel kwam ook de shock van de eerste echo: ik weet nog dat ik helemaal van slag was, mentaal en emotioneel gezien. Is ook niet heel gek, want 1 baby in je buik of 2, is toch wel even anders. Toen het tweede trimester aanbrak voelde ik me fysiek een stuk sterker en beter. Ik had een prachtig zwanger buikje en was ontzettend trots op het feit dat ik twéé jongens in mijn buik mocht laten groeien.

Carpaal Tunnel

Dat was achteraf gezien de leukste periode in mijn zwangerschap. Want het laatste trimester was loodzwaar. Mijn buik werd ontzettend groot en het gewicht van plus 20 kilo was zwaar om met me mee te dragen. Ik had het Carpaal Tunnelsyndroom: een aandoening die je kunt krijgen als je zwanger bent. Het houdt in dat je spieren in vooral je handen en armen nauwelijks nog kunt bewegen. Daarom lag ik elke nacht in een warm bad: het was het enige dat tegen de constante pijn hielp. Ik kon geen trui meer pakken uit mijn kast of het deed vreselijke pijn. Toen dacht ik maar één ding: ‘Ik kan niet wachten om níet meer zwanger te zijn, ik ben er klaar mee’. Ik had zin om mijn gewone kleren weer aan te kunnen, voelde me buitengesloten van iedereen die om mij heen wel wijn dronk en kon nog amper slapen met die grote buik.

Lees ook: Tessa: ‘Toen ik zwanger was vond ik het idee van 2 jongens lastig, nu schaam ik me ervoor’

Nasleep

En dan het toeleven naar een bevalling: zo ontzettend spannend en onzeker. Je weet niet wat je te wachten staat maar je weet wél dat je hoe dan ook pijn zult krijgen. Dat is een gek vooruitzicht. Maar ik was natuurlijk zo benieuwd naar mijn kindjes en ik kon niet meer wachten tot ze er waren en ik ze in mijn armen kon hebben liggen. Uiteindelijk zijn mijn jongens na 36 weken en 4 dagen via een keizersnede geboren en heb ik nog weken in het ziekenhuis moeten liggen – en is het misschien maar goed dat je tijdens je zwangerschap niet weet wat je te wachten staat.

Trots

Toch weet ik, nu mijn kinderen bijna 2 jaar zijn, één ding zeker. Als ik ooit weer zwanger mag worden, dan zal ik er anders in staan. Er misschien wat bewuster van genieten, omdat ik me nu achteraf pas besef hoe mooi het is om je kind(jes) altijd met je mee te dragen als vrouw. Om een (of twee) mens(jes) te laten groeien in je buik. Ik kan na al die tijd nóg naar Bodi en Daaf kijken en denken: dat ik heb ik maar mooi geflikt. Dat heb ik maar mooi laten groeien in míjn buik. Ha. Ik blijf trots. Trots op mijn lijf, trots op mijn jongens én trots op mezelf. Trots dat ik er eerlijk over kan praten, dat niet álles zo happydepeppie is als je misschien verwacht dat het zal zijn. Want daar help ik hopelijk andere zwangere vrouwen mee: zo weten zij dat zij niet de enige zijn die niet op een roze wolk zitten.’

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Tess (@tessaheinhuis)

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Tess (@tessaheinhuis)

Foto Tessa: By Mabel Photography