Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Tessa: ‘Ik ben zonder overdrijven 2,5 uur bezig met mijn jongens naar bed brengen. Vreselijk’

Tessa: ‘Ik ben zonder overdrijven 2,5 uur bezig met mijn jongens naar bed brengen. Vreselijk’

Tessa: ‘Ik ben zonder overdrijven 2,5 uur bezig met mijn jongens naar bed brengen. Vreselijk’

Weet je wat het is met het moederschap? De ene dag heb ik geslapen, warme koffie op en zitten ze zoet te spelen met een brandweerauto. Dan denk ik: ‘Ik wil er nog wel 6! Ik hou zo van mijn kinderen!’. 

De andere dag ben ik letterlijk 2,5 uur bezig met mijn jongens naar bed brengen en verlang ik opeens dra-ma-tisch naar de jaren waarin ik alleen mezelf te verzorgen had.

Kappen met keten

Bodi en Daaf slapen samen op een kamer en dat is nooit een probleem geweest, maar nu hebben ze bedacht dat het leuk is om uitgebreid te keten. Ze springen in bed en trekken hun slaapzakken weer uit. Ze bedenken spellen en laten zich lachend vallen en doen dan de ander weer na. Ze hebben het enig, heel schattig hoor – maar slapen doen ze niet. Als ik andere moeders iets níet hoef te vertellen is het wel: thankgod voor 19 uur. Dan is het kinderbedtijd en begint je eigen tijd. Een halve aflevering van een serie kijken? Nog wat werken? Of gewoon doelloos op Instagram scrollen? Graag. Maar als je kinderen vervolgens niet gaan slapen en het 22 uur is voordat het stil is in huis, kan ik je vertellen: dan ben je gesloopt.

Mijn zoons gaan sinds kort lastig naar bed. Ze gaan eigenlijk níet naar bed. Ik haal ze er meestal nog even uit, laat ze maar weer rondrennen, rustig worden op het grote bed, knuffelen, kletsen, liedje zingen of een boekje lezen. Ik ben lief, dan weer streng. Het helpt allemaal geen snars. Vervolgens ben ik uren bezig met in en uit die kamer gaan, licht aan, muziekje aan. Nog een aai, ‘nu stil liggen Bodi!’. ‘Daaf, we gaan nu slapen, niet bang zijn, mama is er gewoon.’ En dat 931 keer. Ze huilen als ik wegloop, ze krijsen als ik niet meer terugkom en gewoon beneden tv ga kijken. En als ik ze al stil krijg, is het meestal door Daaf al in het grote bed te leggen. Dat betekent dat ik er om 21 uur opgevouwen naast moet gaan liggen, anders is hij nog overstuur. Weg tijd voor mezelf. Geen eens een minuut meer voor mezelf: dag, avond en nacht moederen. Hoezo willen ze niet gewoon lekker naar bed? Ik snap soms echt niet wat ik verkeerd doe als moeder.

Irritante man

Het zal wel weer vanzelf overgaan, denk ik maar. Wat nog het állerirritantste is, is dat mijn man het totaal niet begrijpt. Hij is best wat avonden per week laat thuis, dus breng ik de kinderen op die dagen alleen naar bed. Maar soms plan ik iets met een vriendin en ben ik eens één avond weg. Hij legt ze dan in bed, zegt ‘welterusten jongens’ en doet het licht uit. HET IS DAN GELIJK STIL. Dan appt-ie: ‘Ze slapen als roosjes hoor schat!’. Dat appt-ie om 19.15 uur. Om. 19.15. uur. Ik haat ‘m. Soms. Dat mag wel, toch?

Lees ook
Tessa: ‘Moeten jouw kinderen niet eens zindelijk worden?, sneert iemand naar me’

Tessa Heinhuis (32) woont in Bussum met haar man Billy en hun zoons Bodi en Daaf (2,5). Volg haar tweelingavonturen op Instagram:

 

View this post on Instagram

 

A post shared by TESS (@tessaheinhuis)