Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Tessa: ‘Het lastigste aan kinderen vind ik misschien wel dat ze er áltijd zijn’

Tessa: ‘Het lastigste aan kinderen vind ik misschien wel dat ze er áltijd zijn’

Column
Tessa: ‘Het lastigste aan kinderen vind ik misschien wel dat ze er áltijd zijn’

‘Ja, ik hou meer van mijn kinderen dan van wie of wat dan ook. Ja, ik ben dolblij dat ik moeder ben en ik geniet oprecht van de kleine momenten met Bodi en Daaf. Maar tóch vind ik het moederschap zwaarder dan ik ooit had gedacht.

Want weet je wat het is met kinderen? Ze zijn er altijd.

Je staat aan

Vanaf de dag dat je bevallen bent, ben je moeder. En vanaf die seconde dat je je baby voor het eerst ziet, sta je altijd aan. Dat is iets waar je nooit bij stilstaat, of wat je gewoon niet kúnt weten als je nog geen moeder bent of als je zwanger bent voor de eerste keer. Want het echte moeder zijn, dat is meer dan waar je je op kunt voorbereiden. Ik vind het soms moeilijk dat ik áltijd moeder ben. Zeker in een gek jaar als dit waarin we meer dan ooit thuis zitten, is het op sommige momenten al snel pittig. Je kunt niet even bijtanken, even je rust pakken. Hop, je dag begint wanneer je kinderen daar zin in hebben en je kunt pas gaan slapen als zíj slapen. Ook in het weekend, ook als je vakantie hebt. En niet alle opa’s en oma’s, tantes en vriendinnen passen graag wekelijks op. Wie vertelt je dit allemaal ooit voordat je aan kinderen begint? Niemand.

Waar ben ik?

Begrijp me niet verkeerd: ik vind het heerlijk om een dag of wat te keuvelen met mijn jongens en met Bodi en Daaf te kleien, blokkentorens te bouwen of raketten in elkaar te knutselen. Ik moet lachen als we in de speeltuin door de plassen stampen en ik vind níets ter aarde lekkerder dan een spekkusje in het nekje van mijn zoontjes. Die geur… Daar kan ik bijna van huilen zo intens lief is het. En als ik naar ze kijk als ze net wakker worden met hun warrige haartjes dan smelt mijn hart íedere ochtend weer. ‘Dat heb ik gemaakt’, denk ik dan. En ik zie mezelf, keer twee, in het mini. ‘Zij zijn mij, zij zijn letterlijk mijn mondjes, oogjes, haartjes…’ Kus, kus, kus. Zucht. Ja, de liefde voor een kind is onbeschrijfelijk. Maar… Ik ben er zelf toch ook nog? En o ja, mijn man, misschien?

Tropenjaren

Dan vraag ik me wel eens af: hoe doet iedere vrouw ter wereld dit, die moeder is? Want het is het mooiste, maar tegelijkertijd ook het zwaarste. Het meest intense, met niets te vergelijken. Zelfs niet met een fulltime baan: die laptop sla je dicht en dan ben je ‘vrij’. Je hebt nog weekend, avonden, je kunt nog lekker de deur uit als je daar zin in hebt. Moeder zijn van een tweeling is intens druk, ja, en soms kan ik ook wel eens denken aan hoe het zou zijn als ik maar 1 kind had. Makkelijker? Rustiger? Alles minus de helft van wat ik nu doe? Ja, zeker. Het is misschien ook dubbel zo zwaar – en daarom mag ik soms lekker dubbel zo veel klagen.

Om daarna, na een nacht vol goede slaap, weer vooruit te kijken met de kop omhoog. Want voor ik het weet zijn mijn jongens allang geen mini peuters die ik de hele dag mag kussen. En dan zul je zien: dan heb ik hoe dan ook weer heimwee naar deze tropenjaren.

 

Tessa Heinhuis (31) is Redactiemanager Flair Online. Ze woont in Amsterdam met haar man Billy en hun blonde, actieve en ondeugende jongenstweeling: Bodi en Daaf (1,5). Volg haar tweelingavonturen op Instagram:

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Tess (@tessaheinhuis)

Beeld Tessa: By Mabel Photography

Shoppen is altijd een goed idee