Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Marije: ‘Het heeft zich als een inktvis met tentakels aan z’n leven vastgegrepen en daar zijn we zelf schuldig aan’

Marije: ‘Het heeft zich als een inktvis met tentakels aan z’n leven vastgegrepen en daar zijn we zelf schuldig aan’

Marije: ‘Het heeft zich als een inktvis met tentakels aan z’n leven vastgegrepen en daar zijn we zelf schuldig aan’

Yay, de nieuwe Flair ligt weer in het tijdschriftenschap! En dat betekent óók weer een kersverse editorial van hoofdredacteur Marije Veerman (37), die met Franklin (37), zoon Kyano (12) en dochter Liv (8) in Purmerend woont.

Onvermijdelijk

“Ergens wist ik dat het onvermijdelijk was. Dat ook mijn zoon op een dag alleen nog maar naar een minischermpje zou staren, maar uiteindelijk gebeuren die dingen dan toch onverwachts. Hij werd twaalf, ging naar de middelbare school en plotseling week zijn mobiele telefoon niet meer van zijn zijde. Bij het ontbijt, bij het tandenpoetsen en zelfs bij het maken van zijn huiswerk.”

Mobiele telefoon

“Ik begon te mopperen – ‘Ga toch eens van die telefoon af’ – en zag tot mijn grote ergernis dat hij hem twee minuten later al weer vasthad. Na het zien van The Social Dilemma op Netflix nam ik hem dat laatste niet meer kwalijk. Als zelfs de voormalig CEO van Facebook de ingebouwde verleidingstrucjes niet kan weerstaan, terwijl hij ze zelf bedacht heeft, dan kan ik dat moeilijk van een jongen van twaalf verwachten.”

‘Voorheen gooide ik de iPad in een la en bonjourde de kinderen naar buiten’

De poort naar communicatie

“Voorheen gooide ik de iPad in een la en bonjourde de kinderen naar buiten. Dat was toen alles nog overzichtelijk was. Nu probeerde ik hetzelfde, maar kwam tot een nogal wrange conclusie: mijn zoon kon niet meer zonder mobiel. Zelfs als hij zou willen. Het is de poort naar communicatie met zijn nieuwe klasgenoten (gezien de ‘pings’ die tot twaalf uur ’s nachts doorgaan), maar ook de plek waar hij roosterwijzigingen ziet, waar de docent mededelingen doet en waar zijn huiswerk op verschijnt.”

Opdrachten óp de telefoon

“Sterker nog: hij krijgt zelfs opdrachten die hij moet maken óp zijn telefoon. Een werkelijkheid die mij op zijn zachtst gezegd niet wenselijk lijkt. Natuurlijk is het allemaal reuzehandig. Huiswerk vergeten op te schrijven in je agenda kan niet meer, en waar je vroeger bij uitval rustig twee tussenuren had, wordt het rooster nu meteen omgegooid waardoor je eerder vrij bent. En dan heb ik het nog niet eens over die schat aan informatie die je kunt gebruiken voor opdrachten.”

Concentreren

“De grote vraag is alleen: zijn de voordelen groter dan de nadelen?  Vaak zien de kinderen zelf namelijk ook wel dat concentreren met hun telefoon binnen handbereik enorm moeilijk is, maar kunnen ze bijna niet anders. Laatst legde Kyano uit zichzelf zijn mobiel weg om zich te concentreren op zijn wiskunde, maar toen hij hem weer pakte, bleek hij apps te hebben gemist die gingen over datzelfde wiskunde.”

Lees ook
Marije over migraine: ‘Als je lichaam je in de steek laat, is dat moeilijk te verkroppen’

Inktvis met tentakels

“De mobiel heeft zich als een soort inktvis met tentakels aan zijn leven vastgegrepen en daar zijn we dus helemaal zelf schuldig aan. Want het is niet alleen school, ook ik verwacht dat hij bereikbaar is als hij niet thuis is. Uit een soort gemakzucht hebben we de telefoon eerst ons eigen leven laten overnemen en staan nu toe dat dat ook bij onze kinderen gebeurt. Is er nog een weg terug?”

Deze editorial van Marije lees je in Flair 48. Dit nummer ligt nu in de winkel. Liever thuis laten bezorgen? Bestellen kan hier.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Marije Veerman (@marije.veerman)

Beeld: Esmée Franken

Shoppen is altijd een goed idee