Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Marije is geen organisatietalent: ‘Ik troost me met het feit dat spontaniteit oververtegenwoordigd is’

Marije is geen organisatietalent: ‘Ik troost me met het feit dat spontaniteit oververtegenwoordigd is’

Column
Marije is geen organisatietalent: ‘Ik troost me met het feit dat spontaniteit oververtegenwoordigd is’

Yay, de nieuwe Flair ligt weer in het tijdschriftenschap! En dat betekent óók weer een kersverse editorial van hoofdredacteur Marije Veerman (38), die met Franklin (38), zoon Kyano (12) en dochter Liv (9) in Purmerend woont. 

Organiseren kun je… niet leren

“Sommige mensen hebben de gave om er, waar dan ook, altijd georganiseerd uit te zien. Zij zijn degenen die bij de huisarts rustig in de wachtkamer zitten op het moment dat ik kom binnenvallen. Met mijn sleutels nog in mijn hand, en met te veel tassen om mijn schouder, waarvan er altijd net een naar beneden glijdt als ik in mijn handtas rommel om mijn verzekeringspasje te zoeken. Dat klinkt misschien niet zo erg, maar net op het moment dat de zware tas van mijn schouder glijdt en op mijn elleboog blijft hangen, schiet mijn hand die ergens onderin de vorm van mijn pasje dacht te voelen omhoog, waardoor mijn borstel die toch al bijna uit mijn tas viel met een luid gekletter onder de stoel van een van de wachtenden stuitert. Ik zie ze dan kijken.”

“Die meewarige blikken. Omdat zij ook weten dat ik die gave dus niet heb. Hoe doen ze dat toch, vraag ik me aan het eind van de dag hardop af als ik weer eens tien van dit soort momenten heb gehad. Franklin is dan altijd frustrerend praktisch. ‘Gewoon op tijd weggaan’, luidt zijn commentaar. Dan hoef je niet te haasten en gebeurt het niet. Het is ongetwijfeld waar, maar wanneer je niet tot de georganiseerde groep behoort, is dat nou juist wat niet lukt. Vaak zit Franklin al tien minuten in de auto voordat ik eindelijk instap.”

“Ik sta minstens een uur eerder op, maar vaak besluit ik vlak voor vertrek nog dat de broek die ik draag misschien niet handig is als de zon straks wél gaat schijnen. Wil ik toch andere schoenen aan, ga ik nog op zoek naar een tas om mijn vest in te kunnen doen en herinner ik me dat er nog een was in de machine zit. Ik verschuil me altijd achter het feit dat ik thuis degene ben die het meeste werk verzet, maar als ik eerlijk ben is dat een onzinargument, want hij doet ook heus dingen in huis, maar gewoon niet op het moment dat we weggaan. Laatst was het een feest van herkenning, toen een buurvouw, die ook tot het genootschap van ongeorganiseerden behoort, vertelde dat ze met vrienden naar een speeltuin ging en meewarig keek naar de enorme tassen met broodjes, schone kleren, snoep en limonade die ze meesleepten. Ze maakte er nog een grapje over: er was toch een kiosk in de speeltuin? Tot na aankomst bleek dat daar alleen met cash kon worden betaald, wat zij natuurlijk niet bij zich had. Het resultaat was dat ze schoorvoetend pakjes limonade voor haar dochter moest bietsen.”

Lees ook
Marije: ‘Niemand had mij voorbereid op wat er gebeurt met borsten die hun melk niet kwijt kunnen’

“Ach, ik troost me altijd maar met het feit dat, doordat ik zo ongeorganiseerd ben, een karaktereigenschap als spontaniteit oververtegenwoordigd is. De keren dat wij besloten na een lange werkdag snel even naar het strand te rijden, of dat we binnen enkele minuten een tuin vol vrienden hebben en de barbecue aangaat, zijn niet te tellen. Dan zoek ik de volgende dag maar weer een halfuur naar mijn sleutels.”

Deze editorial van Marije lees je in Flair 22-2021. Dit nummer ligt nu in de winkel. Liever thuis laten bezorgen? Bestellen kan hier.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Marije Veerman (@marije.veerman)

Fotografie: Esmée Franken

Shoppen is altijd een goed idee