Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Miljuschka Witzenhausen > Miljuschka: ‘Met lood in onze schoenen lopen we door de gang naar de radioloog’

Miljuschka: ‘Met lood in onze schoenen lopen we door de gang naar de radioloog’

Miljuschka: ‘Met lood in onze schoenen lopen we door de gang naar de radioloog’

Miljuschka Witzenhausen (34) is tv-kok, presentator en culinair blogger. Ze is samen met Philip en heeft twee kinderen, Rembrandt (10) en Felina (7). Elke week schrijft ze in Flair over haar rollercoasterleven. Dit keer vervolgt ze haar verhaal over haar vriendin Floor.

De uitslag

Vroeg in de ochtend stappen Floor en ik in de auto richting Duitsland voor haar MRI. “Ik kan gewoon niet geloven dat mij dit overkomt,” zegt ze als ik de motor start. “Maar je weet toch nog helemaal niet of je iets mankeert? Blijf positief denken.”

Floor kijkt me vernietigend aan. “Begin je nou weer?! Bespaar me dit soort tegelwijsheden. Jij hebt makkelijk praten. Jij hoort vandaag niet of je doodgaat of niet!”

‘Vandaag gaat het niet om jou, maar om mij’

Ik pak haar hand en zeg: “Sorry, je hebt gelijk. Ik wil gewoon niet dat jou iets mankeert. Die gedachte kan ik niet aan.”
“Nou, ik ook niet. Maar vandaag gaat het niet om jou, maar om mij.”

Zwijgend zit ze naast me. Normaal kletst ze aan een stuk door. Maar vandaag is ze stil. In haar ogen staat de angst voor de boodschap die ze straks gaat krijgen.

Briljante atoomgeleerde

Aangekomen bij het ziekenhuis worden we door een uiterst vriendelijke, Nederlandssprekende dame opgevangen. “Neem hier maar even plaats, dan kom ik jullie zo halen voor het voorgesprek met de radioloog,” zegt ze.

Na tien minuten wachten is het zover. Samen lopen we achter de dame aan een gang door naar een kamertje. Op de deur hangt een naambord met een Russische naam. Als we de kamer binnenkomen, zit er achter een bureau een ineengedrongen man die zo uit een James Bond-film over de Koude Oorlog kan zijn gestapt. Mijn fantasie slaat onmiddellijk op hol. Het kan niet anders of we hebben hier te maken met een briljante atoomgeleerde die is overgelopen naar het Westen, omdat hij weigerde in zijn thuisland bommetjes in elkaar te knutselen.

‘Weer krijg ik een vernietigende blik’

Hij kijkt verveeld uit zijn ogen. Van zijn gezicht is af te lezen wat hij denkt: daar heb je weer zo’n hypochonder die achter elk pijntje een vreselijke ziekte vermoedt. En die tijd en geld genoeg heeft om er elk onderzoek op los te laten dat maar te koop is. In alles wat hij tegen ons zegt, is hij onsympathiek. Floor kijkt me onzeker aan.

Maar iets in me zegt dat wat ik Floor in haar oor fluister. “Dit is een hele goede radioloog. Als iemand weet wat jou mankeert, is het deze man!” Weer krijg ik een vernietigende blik. Maar ik ben overtuigd van wat ik zeg.

Kein Krebs

Na de MRI is het wachten op de uitslag. Eindelijk is het zover. Met lood in onze schoenen lopen we weer door de gang naar de kamer van de radioloog. Zodra de deur opengaat, zegt hij onmiddellijk en onverminderd onsympathiek: “Sie haben kein Krebs! U heeft een zeldzame afwijking aan uw lymfeklieren waardoor het er op de foto zo uitziet, maar u heeft geen kanker.” Opgelucht vallen Floor en ik elkaar in de armen.

Lees ook
Miljuschka: ‘Een angstig hoopje mens doet open, zo heb ik haar nog nooit gezien’

“Hoe kan het dat dit niet op de scan is gezien?” vraagt Floor.

“Die leent zich daar niet goed voor. En dit moet je een keer in je loopbaan hebben gezien om het te herkennen.” Even klinkt hij trots. Uitgedaagd. Alsof hij eindelijk weer eens zijn uitzonderlijke kwaliteiten heeft kunnen benutten. Floor kijkt me opgetogen aan. “Je had gelijk. Hij is echt goed.”

Blij als kinderen verlaten we de kamer. De hele terugweg kwekt Floor aan een stuk door. Ze is niet meer stil te krijgen. Wat maakt dat me gelukkig.

Deze column van Miljuschka komt uit Flair 19. Deze editie ligt vanaf 6 mei in de winkels.
Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.