Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Miljuschka Witzenhausen > Miljuschka: ‘Hoe graag je het ook wil, ik kan haar moeder niet zijn en jij ook niet’

Miljuschka: ‘Hoe graag je het ook wil, ik kan haar moeder niet zijn en jij ook niet’

Miljuschka: ‘Hoe graag je het ook wil, ik kan haar moeder niet zijn en jij ook niet’

Miljuschka Witzenhausen (34) is tv-kok, presentatrice en culinair blogger. Ze is samen met Philip en heeft twee kinderen, Rembrandt (10) en Felina (7). Elke week schrijft ze in Flair over haar rollercoasterleven. Dit keer vervolgt ze het verhaal over haar logé Sterre.

Hondenliefde

“Weet je het zeker?”
“Ja, echt heel zeker.”
“Maar de vorige twee keren dat je Sterre bracht om te logeren, heb je haar net zo hard weer meegenomen.”
“Nee, nu blijft ze. De vorige keren moest ik gewoon nog even wennen aan de gedachte dat ik mijn kleine meisje voor het eerst in haar leventje bij een andere moeder achter moest laten.”

“Floor, alsjeblieft, Sterre is een hond. Hoe graag je dat ook wil, ik kan haar moeder niet zijn en jij ook niet.”
“Sterre ziet mij wel degelijk als haar moeder.”
“O, dat heeft ze je verteld?”
“Doe niet zo vervelend, dat voel je toch.”
“Oké, jij je zin, moederoverste. Maar vertel, moet ik nog wat weten voordat je haar bij mij achterlaat?”

Jeugd

“Dat je me altijd – dag en nacht – kan, nee, móét bellen als er iets met haar aan de hand is.”
“Dat spreekt vanzelf. Verder nog iets?”
“Dit is haar eten. Ze eet het liefst uit je hand en…”
“Sorry? Wat zei je, Floor? Is het de bedoeling dat ik die vieze, stinkende derrie in mijn handen neem?”
“Nee, joh! Op een lepeltje mag ook! Ze eet alleen niet uit een bak. Tja, schijnt met haar jeugd te maken te hebben.”

“Is het ook de bedoeling dat ik haar water geef in een champagneglas?”
“Nee, nou, niet helemaal, maar ze drinkt water wel het liefst uit deze koffiebeker. Ze kan niet tegen de schittering van die zilverkleurige drinkbakken. Heeft ook met haar verleden te maken. En dit zijn de knuffels waar ze mee slaapt.”

‘Nee, niet op bed, ín bed. Bij jou’

Floor pakt twee knuffels, een poes en een konijn, beide twee keer de afmetingen van Sterre.“Oké. Dat was alles?”
“Ja, en ze slaapt altijd in bed.”
“Op bed, bij mij?”
“Nee, niet op bed, ín bed. Bij jou.”
“Je bedoelt onder de dekens?”
“Ja, dat is ze gewend.”

“Nou, dat zien we wel, Floor! Ga nou maar. Ik kom er wel uit met Sterre.” Zacht duwde ik Floor naar buiten. Met een van verdriet vertrokken gezicht stapte ze in haar auto en draaide haar raampje open. “Als er iets is bel je, he?” “Ja, ja. Maak je geen zorgen. Alles komt goed.”

Lees meer
Miljuschka en haar logé: ‘Ze begint te snikken: “Ik kan het niet. Ik kan het niet”

Opvoeden

Sterre en ik vermaakten ons de hele dag prima samen. Bij alles wat ik deed, volgde ze me, zoals het eendenkuiken de moederkloek. Ik begreep Floor wel. Deze afhankelijkheid gecombineerd met een grenzeloze aanhankelijkheid maakte mij ook een beetje wee. Ik voerde Sterre haar eten met een lepeltje en gaf haar water uit haar eigen koffiemok. Opvoeden liet ik aan Floor over, ik was maar een oppas. En deze oppas wilde het niet op haar geweten hebben dat het beestje niet at.

‘Opvoeden liet ik wel aan Floor over’

Toen werd het tijd om naar bed te gaan. En daar trok ik de grens. Ik zette Sterre in haar mand naast mijn bed. Binnen vijf seconden begon ze te piepen en sprong op mijn bed. Met haar snuitje maakte ze een opening onder het dekbed en kroop achter mijn rug. Ik zette haar in haar mand. Maar daar kwam ze weer. Na vijftien keer ditzelfde ritueel gaf ik het op. Het was ook wel weer schattig. En lekker warm. Opvoeden liet ik wel aan Floor over. Ik was maar de oppas.

Deze column van Miljuschka komt uit Flair 14. Deze editie ligt vanaf 1 april in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.