Je bent hier: Home > Column > Miljuschka over pijnlijk ongeluk: ‘Ik kon helemaal niks meer’

Miljuschka over pijnlijk ongeluk: ‘Ik kon helemaal niks meer’

Column
Miljuschka over pijnlijk ongeluk: ‘Ik kon helemaal niks meer’

Miljuschka Witzenhausen (34) is tv-kok, presentatrice en culinair blogger. Ze is samen met Philip en heeft twee kinderen, Rembrandt (10) en Felina (7). Elke week schrijft ze in Flair over haar rollercoasterleven.

Rug

“Ik buk licht voorover om een lege soepkom van de salontafel te pakken en pats! Er schiet een helse pijn door de zijkant van mijn onderrug en ik kan me niet meer bewegen. Ik kan niet meer rechtop gaan staan of mijn ene been voor het andere zetten.

Ik kan helemaal niets meer. Ik geef het even de tijd, want het zal zo wel overgaan. In de minuten die volgen, bedenk ik dat dit waarschijnlijk is wat mensen bedoelen als ze zeggen: ‘Ik ben door mijn rug gegaan.’ Ik ben door mijn rug gegaan, ik vond dat zo’n onbegrijpelijke uitdrukking. Hoe dan? Hoe ga je dan door je rug heen? Nou, zo dus. Kennelijk.

Oké, nu ik ervaren heb hoe het is om ‘door je rug te gaan’ – en ik zweer dat ik nooit meer sceptisch zal doen over iemand die me vertelt dat hem of haar dit is overkomen – wil ik graag weer terug naar mijn normale positie. Rechtop en lopend, het liefst. Maar ondanks dat er al flink wat minuten zijn verstreken, ben ik niet in staat me zonder stekende pijn ook maar enigszins te verroeren. Gelukkig had ik mijn telefoon in mijn hand toen ik naar die soepkom reikte en liet ik die niet los toen de pijn in mijn rug schoot. Het is nu mijn enige lifeline. Dat is dan weer het nadeel van een boerderij. Het is er zo groot, dat je een telefoon nodig hebt om elkaar te bereiken als je elkaar nodig hebt.

Lees meer
Miljuschka: ‘Het was alsof ik een hap nam van de grote boodschap die mijn hond produceerde’

Philip is aan de andere kant van het erf op het land bezig. Maar gelukkig kan ik hem bellen om mij te bevrijden uit mijn benarde positie. Alleen… is juist hij de laatste die ik wil bellen, want juist hij gaat regelmatig ‘door zijn rug’ en juist hem doe ik dan zuchtend af als een ‘jankerd’ als hij het vuil daardoor niet buiten kan zetten of ik het hout moet hakken en de houtblokken naar binnen moet sjouwen. Maar ja, ik moet wel. Ik kan moeilijk de hele dag zo ineengekrompen blijven staan. Ik bel hem…

‘Toch maar even Flip bellen en dan de straf ondergaan die ik verdien’

Nee, toch maar niet. Eerst maar even afwachten nog. Misschien gaat het zo over. Misschien is er een andere manier om weer overeind te komen, zonder zijn hulp in te roepen. Misschien staat er iets over op Google. Lang leve mijn telefoon! Ik googel. Wat is het eigenlijk: door je rug gaan? Google is heel helder: je spieren vermoeden dat je wervels letsel gaan oplopen en zetten de rug preventief vast. De spieren verkrampen in een flits en er is geen beweging meer in die spieren te krijgen.

Mooi systeem van ons lichaam dus eigenlijk. Maar het nadeel is dat het niet iets is wat net zo plotseling verdwijnt als het komt. Hulp is dus geboden. Ik kan het nu niet langer uitstellen. Toch maar even Flip bellen en dan de straf ondergaan die ik verdien voor het onbegrip dat ik voor hem heb gehad. Ik breng net mijn vinger naar de sneltoets met zijn naam, als hij míj belt.

‘Lieverd?’, klinkt het enigszins benauwd.
‘Ja?’
‘Zou je even naar me toe kunnen komen? Ik ben door mijn rug gegaan.’

Jankerd, denk ik.”

Deze column van Miljuschka komt uit Flair 10. Deze editie ligt vanaf 4 maart in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Beeld: Bart Honingh voor Flair

Shoppen is altijd een goed idee