Je bent hier: Home > Column > Miljuschka: ‘Hoe functioneer je als het leven straks weer ‘gewoon’ is?’

Miljuschka: ‘Hoe functioneer je als het leven straks weer ‘gewoon’ is?’

Column
Miljuschka: ‘Hoe functioneer je als het leven straks weer ‘gewoon’ is?’

Miljuschka Witzenhausen (34) is tv-kok, presentator en culinair blogger. Ze is samen met Philip en heeft twee kinderen, Rembrandt (10) en Felina (8). Elke week schrijft ze in Flair over haar rollercoasterleven.

Van nul naar honderd

“Het coronatijdperk gaat een nieuwe fase in. De kinderen mogen weer volledig naar school en met de nodige voorzorgsmaatregelen mag de horeca weer open, mogen de kappers weer knippen en komt ook de rest van het economische leven weer een beetje op gang.

‘In het heetst van de strijd is er geen tijd om na te denken’

Goed nieuws dus, want het betekent dat het ernaar uitziet dat het virus op zijn retour is. En daar hebben we met z’n allen aan bijgedragen. Zij het sommigen veel meer dan anderen. Artsen, verplegers en al die anderen met zorgberoepen stonden op het coronaslagveld in de frontlinie. Letterlijk met gevaar voor eigen leven hielpen zij anderen.

Vernietigende virus

Die dapperheid raakt me. Want ik kan me alleen maar voorstellen hoe het gevoeld moet hebben om als verpleegster op de intensive care elke dag naar je werk te gaan. Je kinderen thuis achter te laten. Wetende dat je elke dag met het vernietigende virus geconfronteerd wordt. De kans loopt ook te worden besmet. Of misschien wel bang bent het virus mee naar huis te nemen en je partner te besmetten. Hoe ga je met die onzekerheid om als je als een van de weinigen met eigen ogen hebt gezien wat een besmetting met dat virus kan aanrichten? En wat neem je mee naar huis van de dramatische gebeurtenissen waar je op de afdeling getuige van bent geweest? En wat doet dat met je? In het heetst van de strijd is er geen tijd om na te denken. Om te verwerken. Maar hoe functioneer je als het leven straks weer ‘gewoon’ is?

Veranderingen

Ik begon tijdens het schrijven van deze column met het idee om te gaan vertellen hoe wij als gezin hebben moeten wennen aan de veranderingen die de retour van het virus voor ons meebracht. Van de ene op de andere dag weer altijd vroeg opstaan, haasten naar school, plots weer wekenlang achter elkaar tot laat in de avond programma’s draaien. Het leven gaat ineens weer van nul naar honderd.

‘Hoe verwerk je al die tragiek waar je mee te maken hebt gehad?’

Maar al schrijvende kon ik alleen maar denken aan alle mensen met een zorgberoep die maandenlang onder een extreme hoogspanning hebben gestaan. Mensen voor wie het leven niet van nul naar honderd gaat, maar van honderd naar nul. En ik bedenk dat dat misschien wel veel moeilijker moet zijn. Want als de gekte is neergedaald en de rust enigszins is teruggekeerd, hoe verwerk je dan al die tragiek waar je mee te maken hebt gehad? Hoe ga je om met een lichaam dat maandenlang in de vechthouding heeft gestaan en het nu rustiger aan kan doen? Het lijkt mij vreselijk moeilijk.

Lees ook
Miljuschka: ‘Ik heb er jaren mee te maken gehad, toen ik nog met de vader van mijn kinderen woonde’

Klagen

Dus hoor je mij geen moment klagen. Ik verwelkom alle veranderingen die de coronaversoepelingen met zich meebrengen met grote dankbaarheid. Ik sta met plezier weer om zes uur op. Hoor met liefde het gesteun en gekreun van de kinderen aan omdat ze moeten opschieten. Lach om het gemopper van mijn zoontje dat die lange schooldagen onzin vindt. En ondertussen gaat mijn hart uit naar hen die dat mogelijk hebben gemaakt.”

Deze column van Miljuschka komt uit Flair 27. Deze editie ligt vanaf 1 juli in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Shoppen is altijd een goed idee