Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Miljuschka: ‘Ik dacht dat ik van een duizelingwekkende hoogte naar beneden zou storten’

Miljuschka: ‘Ik dacht dat ik van een duizelingwekkende hoogte naar beneden zou storten’

Column
Miljuschka: ‘Ik dacht dat ik van een duizelingwekkende hoogte naar beneden zou storten’

Miljuschka Witzenhausen (35) is tv-kok, presentator en culinair blogger. Ze is samen met Philip en heeft twee kinderen, Rembrandt (10) en Felina (8). Elke week schrijft ze in Flair over haar rollercoasterleven.

Hoogtevrees

‘Als jij nou even die laatste wast, dan kunnen we weg,’ zegt Floor terwijl ze achterover uit het raam op de derde verdieping hangt.

‘Geen denken aan!’ zeg ik.

‘Hoogtevrees?’

‘Nogal.’

“Het begon op mijn vijftiende. Mijn moeder, opgegroeid tussen het beton, was in haar jeugd nooit op vakantie geweest. Niet in Nederland en niet in het buitenland. Het enige wat zij van de wereld zag, was op woensdagmiddag, op die ene dag in de week dat er kindertelevisie was. Dan droomde ze weg bij natuurfilms, opgenomen in de meest exotische oorden.”

Geweldig uitzicht

“Ze wilde graag dat ik wél iets van de wereld zou zien. Witte stranden, azuurblauwe zeeën, de jungle, de woestijn, overal nam ze me mee naartoe. En zo kwam het dat we een reis door Maleisië maakten. Daar bezochten we de Taman Negara, met 130 miljoen jaren het oudste regenwoud ter wereld. Om de pracht van het woud goed in ons op te nemen, had mijn moeder een ‘canopy walk’ gepland. Op een hoogte van maar liefst 45 meter loop je over een lange smalle touwbrug die tussen de boomtoppen hangt. Als een soort extra large hangmat. Maar dan met een strook hout van nog geen 45 centimeter als bodem om op te lopen. Hoog tussen de bomen heb je dan een geweldig uitzicht over de omliggende natuur.”

Angstaanjagend

“We waren nog geen vijf meter onderweg toen een vrouw hysterisch begon te gillen dat ze zou gaan vallen. Met alle macht begon ze aan de touwen van de brug te trekken. De brug begon angstaanjagend te wiebelen. Zodanig, dat ik ook dacht dat het niet anders kon dan dat ik van een duizelingwekkende hoogte naar beneden zou storten. Mijn hoogtevrees was een feit en zou nooit meer weggaan. Integendeel, na de geboorte van mijn kinderen werd die erger en sindsdien stap ik nergens meer op of in wat hoger dan een meter van de grond is. Een meter is een hoogte waar ik met gemak op kan, maar ook zonder kleerscheuren eenvoudig van af kan springen.”

Angst overwinnen

‘Ik vind dat je over je angst heen moet komen, anders beperkt die je in je functioneren,’ zegt Floor.

‘Hoogtevrees beperkt me helemaal niet. Ik heb een glazenwasser die mijn ramen doet.’

‘Dat bedoel ik; je moet je angst overwinnen. Kom op, dan houd ik je vast en dan was jij dat laatste raam aan de buitenkant,’ zegt ze beslist. Ze pakt m’n hand.

‘Ben je mal? Ik pieker er niet over! Straks val ik.’

‘Maar ik houd je toch vast? Je kunt niet vallen!’

Lees ook
Vriendin Miljuschka met de handen in het haar: ‘Ik ben blij dat ik niet voor die beslissing sta’

Met beide voeten op de grond

‘Dat zeg jij. Maar zo zie ik het niet.’

‘Dat komt door je angst.’

‘Mijn angst is heel gezond. Het is de mensheid aangeboren bang te zijn voor grote hoogten. Het zorgt ervoor dat we ons niet onnodig in gevaarlijke situaties begeven. Het is een natuurlijk alarmsysteem.’

‘Pffft. Maar jouw alarmsysteem staat veel te scherp afgesteld. Het gaat bij jou al af als je van de stoep af moet stappen.’

‘Maak me maar belachelijk. Prima. Ik vind het best. Zolang ik maar met mijn beide voeten op de grond kan blijven staan.’

Deze column van Miljuschka komt uit Flair 46. Deze editie ligt vanaf  11 november in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Beeld: Bart Honingh

Shoppen is altijd een goed idee