Je bent hier: Home > Column > Miljuschka: ‘Ik heb er jaren mee te maken gehad, toen ik nog met de vader van mijn kinderen woonde’

Miljuschka: ‘Ik heb er jaren mee te maken gehad, toen ik nog met de vader van mijn kinderen woonde’

Column
Miljuschka: ‘Ik heb er jaren mee te maken gehad, toen ik nog met de vader van mijn kinderen woonde’

Miljuschka Witzenhausen (34) is tv-kok, presentator en culinair blogger. Ze is samen met Philip en heeft twee kinderen, Rembrandt (10) en Felina (8). Elke week schrijft ze in Flair over haar rollercoasterleven.

Vogelgeluk

“Het was echt weer eens tijd om het huis goed onderhanden te nemen. Kasten in de kinderkamers opruimen, afstoffen, stofzuigen, dweilen, wc’s poetsen, badkamers cleanen. Ik was om negen uur begonnen en het was inmiddels vier uur. Nu eigenlijk alleen nog de ijskasten uitruimen, schoonmaken en weer geordend inruimen, maar dat kan morgen ook natuurlijk. Eerst maar even genieten van het zonnetje dat al de hele dag als een magneet aan me loopt te trekken. Met een voldaan gevoel over het behaalde huishoudelijke resultaat plof ik neer in de kussens van de tuinbank. Vogels zingen me toe. Uitbundige zonnestralen verwarmen mijn gezicht. Ik geniet intens.”

Iets nattigs

“Dan voel ik een koude flats op mijn gezicht. Op mijn rechterwang landt iets nattigs. Gatver! Een van die vogels die de omgeving zo mooi opluisteren, vloog over en dropte precies boven mij zijn behoefte. Ik houd mijn hoofd horizontaal, zodat de smurrie niet verder over mijn gezicht uitloopt. Op de tast zoek ik naar de doos tissues die ergens op de tuintafel staat en die me eerste hulp moet verlenen. Met een ruim aantal tissues veeg ik de vogelpoep van mijn gezicht. Vervolgens was ik in de badkamer met ruim sop mijn gezicht af. En nog eens en nog eens.”

Uitwerpselen

“Vogelpoep. Ik heb er jaren mee te maken gehad, toen ik nog met de vader van mijn kinderen in een eengezinshuis woonde. De buurvrouw op de hoek voerde alles wat vloog. Grote aantallen reigers klopten – letterlijk – al vroeg bij haar aan de deur, in afwachting van hun ontbijt. En kwamen terug voor de lunch en het diner. Duiven in enorme aantallen werden door haar gevoederd. En op weg naar hun ‘restaurant’ trokken ze een spoor van uitwerpselen die bij mij en bij mijn andere buren in de tuin landden.”

‘De overlast voor de buurt werd te groot’

“Het werd op een bepaald moment zo overdadig, dat buiten de was ophangen niet meer kon en theedrinken in de tuin een uitdaging werd. Plonsde er weer een vogelpoepje in je mok of had je het geluk dat ie er net naast viel. Van een vogelpoepje hier en daar raak ik niet van de rel. Integendeel, ik heb altijd geleerd dat vogelpoep op je hoofd geluk brengt. Maar dit werd toch wat veel. Op een gegeven moment werd het de buurvrouw vanuit de woningbouwvereniging en de gemeente verboden de vogels nog aan huis te voeren. De overlast voor de buurt werd te groot.”

Lees ook
Miljuschka Witzenhausen: ‘Waar wantrouwen is, is geen plaats voor liefde’

Rattenvanger van Hamelen

“Maar ze gaf haar liefde voor de vogels niet zomaar op. Nee, in plaats van te stoppen, verplaatste ze haar werkterrein. Het was een bijzonder tafereel om te aanschouwen, als ze op haar fiets, behangen met tassen vol oud brood, stapte en naar haar nieuwe voederplaats fietste. De vogels vlogen in een zwerm achter haar aan, alsof zij een moderne versie van de rattenvanger van Hamelen was. Voor ons buurtbewoners kwam aan de overdaad van vogelpoep een einde. Slechts heel af en toe landde er nog weleens iets op je hoofd, je schouder of je rug. Zoals nu dus. Maar ach, dat brengt geluk.”

Deze column van Miljuschka komt uit Flair 26. Deze editie ligt vanaf 24 juni in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Shoppen is altijd een goed idee