Je bent hier: Home > Column > Miljuschka vraagt aandacht voor baarmoederhalskanker: ‘Als door een mokerslag werd ik ermee geconfronteerd’

Miljuschka vraagt aandacht voor baarmoederhalskanker: ‘Als door een mokerslag werd ik ermee geconfronteerd’

Column
Miljuschka vraagt aandacht voor baarmoederhalskanker: ‘Als door een mokerslag werd ik ermee geconfronteerd’

Vanaf woensdag 4 maart ligt-ie in de winkel: editie 10 van Flair, die in het teken staat van baarmoederhalskanker. Samen met gasthoofdredacteur Miljuschka Witzenhausen (34) binden we de strijd aan met deze ziekte, die voor haar een grote rol speelt in het leven.

Elk jaar krijgen honderden vrouwen baarmoederhalskanker of een voorstadium daarvan. Misschien heb je zelf al eens een ‘foute’ uitslag gekregen na een uitstrijkje? Hoe dan ook hebben we bijna allemaal wel iemand in onze omgeving die met het HPV-virus en de soms verregaande gevolgen ervan te maken heeft.

Miljuschka X Flair

Zo ook onze columnist Miljuschka: twee van haar vriendinnen kregen baarmoederhalskanker. Voor haar reden om, als gasthoofdredacteur, samen met Flair een dossier over baarmoederhalskanker te maken. Om extra aandacht voor de ziekte te vragen en om meer informatie te geven. Want met inzet van ons allemaal – vrouwen én mannen – kan deze ziekte binnen één generatie de wereld uit zijn. Echt waar.

#MetElkaarTegenBMHK

Miljuschka: “Het leven is kwetsbaar, daar ben ik me van bewust. Afscheid nemen is mij niet onbekend. Ik heb dierbaren uit het leven gerukt zien worden als een ballon die onverwacht knapt door de hitte. Maar mijn bewustzijn was voorheen vooral gerelateerd aan oudere mensen, die ik als kind van de aardbodem zag verdwijnen.

In retrospectief waren ze niet oud, ik was vooral jong en zij volwassen. Dat maakte het een ver-van-mijn-bedshow. Het leek of dood, ziekte en verlies bij de grotemensenwereld hoorden en mij niet zouden raken. Want ik behoorde daar niet toe. De jaren denderden voorbij en voordat ik het wist, stond ik met beide benen in de wereld die lang zo ver weg leek.

‘Ik schaam me diep om het te zeggen, maar ik wist me er geen raad mee’

Als door een mokerslag werd ik geconfronteerd met de ziekte van een dierbare leeftijdgenoot. Mijn lieve vriendin Monique werd getroffen door baarmoederhalskanker. Zij – jonger dan ik, carrièrevrouw, entrepreneur, lekkerbek en vooral goede vriendin – vroeg zich opeens af wat morgen zou brengen. Ik schaam me diep om het te zeggen, maar ik wist me er geen raad mee. Het was zo confronterend hoe kwetsbaar het ‘zijn’ is. Dat alles normaal is, totdat er een uitslag komt van één test. Een test die zegt dat nu alles anders wordt: je moet vechten voor je leven, je afvragen of je ooit moeder wordt en de constante onzekerheid wat een volgende check-up brengt.

Door mijn paniek ben ik er niet genoeg voor Monique geweest. Want alles voelde niet genoeg of raar. De vragen die in mijn hoofd rondspookten, leidden alleen maar tot uitstellen en verwijdering van elkaar. Moet ik bloemen sturen? Of heeft ze dan het gevoel dat ik nu al afscheid van haar neem? Zal ik haar appen of voelt dat voor haar als bemoeizucht? Zal ik eten laten bezorgen? Of valt dat in slechte aarde, omdat ze misschien misselijk is? Het leidde bij mij tot totale sociale verlamming.

‘Het was schrijnend en prachtig tegelijk om te ervaren’

Alles wat ik wel deed, wat echt te weinig was, voelde ongemakkelijk. Waarschijnlijk door mijn eigen onmacht om te kunnen omgaan met haar kwetsbaarheid, met de kwetsbaarheid van alle vrouwen van onze leeftijd. Zoals hoort bij een goede vriendschap, leer je van en door elkaar. Monique attendeerde mij erop dat ik ongewoon gedrag vertoonde. Waarop ik het voorgaande uitlegde. Ze heeft me hierna geleerd een betere vriendin te zijn. Perspectief te zien.

Niet veel later werd mijn lieve schoonzus door dezelfde ziekte getroffen. Alle lessen die ik had geleerd in mijn vriendschap kon ik nu toepassen. Ik kon openstaan voor de schoonheid van de liefde die vrijkomt in dit soort verschrikkelijke situaties. Belangrijker nog, ik durfde eraan deel te nemen.

Ik denk aan mijn lieve schoonouders, die dag en nacht klaarstonden voor hun dochter. Mijn vriend, die met haar meeging naar behandelingen. Mijn andere schoonzusje, die als arts en zusje aan haar zijde stond. De liefde die opbloeide – in deze tijd van oorlog in de cellen van haar lichaam – met haar huidige vriend. Het was schrijnend en prachtig tegelijk om te ervaren.

Lees ook
Miljuschka over pijnlijk ongeluk: ‘Ik kon helemaal niks meer’

Ik ben meer dan dankbaar dat ik deze twee vrouwen in mijn leven heb. Elke check in het ziekenhuis die goed is, maakt een dag zonniger. Dus pluk de dag, plan een uitstrijkje in, vaccineer je dochters tegen het HPV-virus en leef. Leef en geniet voluit. Want voordat je het weet, ben jij de ballon die knapt op een moment dat je het totaal niet ziet aankomen.”

Deze extra column van Miljuschka over baarmoederhalskanker komt uit Flair 10. Deze editie ligt vanaf 4 maart in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Shoppen is altijd een goed idee