Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Marije Veerman > Marije: ‘Het is alsof de wanhoop, angst en onzekerheid ons in hun greep hebben gekregen’

Marije: ‘Het is alsof de wanhoop, angst en onzekerheid ons in hun greep hebben gekregen’

Marije: ‘Het is alsof de wanhoop, angst en onzekerheid ons in hun greep hebben gekregen’

Yay, de nieuwe Flair ligt weer in het tijdschriftenschap! En dat betekent óók weer een kersverse editorial van hoofdredacteur Marije Veerman (37), die met Franklin (37), zoon Kyano (11) en dochter Liv (8) in Purmerend woont.

Vrijheid

“Het woord ‘vrijheid’ heeft de afgelopen tijd een nieuwe waarde gekregen. In elk geval voor onze generatie. Wij zijn vanaf onze jeugd zo verwend met mogelijkheden en keuzes, dat het af en toe zelfs kan verlammen. Niet voor niets zijn woorden als keuzestress en FOMO pas de laatste twintig jaar ontstaan. Nu is er een gat geslagen in die zekerheid van vrijheid. Al weken strijden we tegen een vijand die we niet kunnen zien. Niets is meer vanzelfsprekend. Een glas wijn op het terras, naar je werk gaan, vakantie, een zeker bestaan. Dat doet wat met mensen.

‘Alsof de wanhoop, angst en onzekerheid ons in hun greep hebben gekregen’

De eerste quarantaineweek voelde ik vooral verbinding. We zaten in hetzelfde schuitje. Er kwamen acties om lokale ondernemers te steunen. We klapten massaal voor medewerkers in de zorg. Maar dat gevoel van warmte ben ik langzaam een beetje verloren. Alsof de wanhoop, angst en onzekerheid ons in hun greep hebben gekregen.

Gisteren stond ik (op afstand) bij een marktkraam te wachten toen de marktkoopvrouw een wat oudere vrouw afsnauwde, omdat ze alleen contant geld bij zich had. ‘Hebt u enig idee hoeveel mensen u in gevaar brengt?’ Ik voelde de verwarrende kluwen in mijn buik groter worden. Waar is al ons begrip naartoe gegaan? Alsof de samenleving niet voor iedereen ingewikkelder is geworden. Alsof we niet allemaal ons best doen om de ingesleten gewoonten zoals  ‘gewoon’ iemand passeren te onderdrukken. En alsof we daar niet allemaal minstens één, maar waarschijnlijk wel tien keer in gefaald hebben.

‘Laten we deze week, waarin we onze vrijheid vieren, gebruiken om weer wat liever voor elkaar te zijn’

Mijn moeder vertelde vanochtend dat ze liever geen winkel meer binnenstapt, nadat ze bij de drogist de wind van voren had gekregen van een wachtende klant. Ze was zo de winkel in gelopen, terwijl ze natuurlijk een mandje had moeten pakken. De afstraffing die volgde, bleef de rest van de dag aan haar kleven.

Lees ook
Marije: ‘Als ik uit het raam kijk, zie ik een irritant grote hoeveelheid mensen zichzelf in het zweet werken’

Laten we daarom deze week, waarin we onze vrijheid vieren maar waarin we weten dat die ándere vrijheid die we ooit hadden nog ver weg is, gebruiken om weer wat liever voor elkaar te zijn. Voor die meneer die per ongeluk iets te dicht langs ons liep. Voor die moeder die tóch haar vijfjarige zoontje meenam in de wachtkamer van de dierenarts. Voor die familie die de anderhalve meter even aan haar laars lapte en elkaar op straat omhelsde na een verdrietig sterfgeval. Eigenlijk gewoon, voor ons allemaal. Dankjewel.”

Deze editorial van Marije komt uit Flair 18. Dit nummer ligt nu in de winkel. Liever thuis laten bezorgen? Bestellen kan hier.