Je bent hier: Home > Column > Marije stopte niet met werken na de komst van haar kids, maar: ‘Soms is het gewoon ruk’

Marije stopte niet met werken na de komst van haar kids, maar: ‘Soms is het gewoon ruk’

Column
Marije stopte niet met werken na de komst van haar kids, maar: ‘Soms is het gewoon ruk’

Yay, de nieuwe Flair ligt weer in het tijdschriftenschap! En dat betekent óók weer een kersverse editorial van hoofdredacteur Marije Veerman (37), die met Franklin (37), zoon Kyano (11) en dochter Liv (8) in Purmerend woont.

Carrière

“Mijn moeder roept al zo lang ik me kan herinneren dat je als vrouw altijd moet zorgen voor je eigen inkomen. Onafhankelijk zijn, dat was de les die ze haar dochters wilde meegeven. Zelf is ze wel gestopt met werken toen de kinderen kwamen.

In die tijd gebeurde om haar heen niet anders, maar makkelijk vond ze het niet. ‘Heb je de mogelijkheid om door te werken, doe het dan’, zei ze. Niet alleen omdat je nooit weet of je relatie blijft bestaan en je anders geen inkomen hebt, maar ook gewoon voor jezelf.

Het kostte mijn moeder veel moeite om, toen wij naar de middelbare school gingen, weer een baan te vinden. Uiteindelijk heeft ze een nieuwe opleiding gevolgd. Zat ze daar tussen de twintigjarigen. Maar ze deed het, want ze voelde zich ‘nutteloos’ en daar werd ze gek van. Ik weet nog dat mijn ouders vaak kibbelden omdat m’n vader op zondag de hele dag op de tennisbaan zat. Want tja, dan zat mijn moeder alleen thuis. Alweer. Haar eigen rol als afhankelijke vrouw vond ze in die ruzies misschien nog wel het ergst.

Geen verrassing dus, dat ik bleef werken toen wij eenmaal kinderen kregen. Ik worstelde me al tikkend door deadlines met een baby op schoot die niet wilde slapen, manoeuvreerde me tussen twee belangrijke zakelijke afspraken door naar oudergesprekken op school. En dat dag in dag uit, jaar in jaar uit.

Lees ook
Marije over baarmoederhalskanker: ‘Help deze vreselijke ziekte de wereld uit’

Schuldgevoel over weer een gemist schooloptreden dat midden op de dag viel, slikte ik dapper weg. Want dit was mijn voorrecht. Mijn moeder had dat niet, ik moest die kans pakken. Alle vrouwen moesten die kans pakken, vond ik. Pas nu, nu mijn kinderen elf en acht zijn, komt er ruimte voor grijstinten. Zie ik dat er ook nadelen zijn. Want ja, ik ben financieel onafhankelijk en zie het als een voorrecht om elke dag met veel plezier naar mijn werk te gaan. Maar man oh man, wat is het af en toe een worsteling.

In plaats van kibbelen over zijn tennisdag, kibbelen wij over wiens schuld het is dat de koelkast leeg is. En het helpt dan niet dat, in de ogen van zowel mannen als vrouwen, nog altijd het grootste deel van de opvoeding en het huishouden bij de vrouw ligt. Soms is het gewoon ruk.

Als je laat thuis bent, de kinderen voor je gevoel veel te laat eten en je te moe bent om nog een eindeloos bedritueel te verzorgen. Dan voel je je zo tekortschieten dat je je afvraagt waar je het allemaal voor doet. Pas nu snap ik vrouwen die andere keuzes maken. Vrouwen die wel besloten te stoppen met werken, omdat ze het de worsteling niet waard vonden.”

Deze editorial van Marije komt uit Flair 11. Dit nummer ligt nu in de winkel. Liever thuis laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Shoppen is altijd een goed idee