Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Marije Veerman > Marije: ‘Dat het leven niet maakbaar is, heeft ze als geen ander ondervonden’

Marije: ‘Dat het leven niet maakbaar is, heeft ze als geen ander ondervonden’

Marije: ‘Dat het leven niet maakbaar is, heeft ze als geen ander ondervonden’

Ik ontmoette haar zo’n twaalf jaar geleden. Halverwege de twintig waren we toen, allebei in zo’n beetje dezelfde fase van ons leven. Een vaste relatie, worstelend met alles wat daarbij komt kijken.

Ik had net Kyano gekregen en zij wilde toen ook al heel graag moeder worden. Maar het liep anders. In plaats van zwanger, liep haar relatie stuk. Haar kinderwens verdween naar de achtergrond. Er kwam een andere man, de wens borrelde weer op, als een soort fijn vooruitzicht. Dat gevoel dat alles weer op de rit was.

Ze gingen samenwonen en hoewel het heus niet allemaal altijd koek en ei was en zij ook heus weleens twijfelde of hij de man was met wie ze oud wilde worden, kwam het toch als een totale schok dat hij niet verder wilde. Ik weet nog hoe kapot van verdriet ze was. Toen al dacht ik soms: was het vooral verdriet om het kwijtraken van de liefde, of om het loslaten van de droom van dat gezinsplaatje. Waarschijnlijk beide.

32 jaar was ze en voor haar gevoel moest ze weer opnieuw beginnen. Er gingen jaren voorbij waarin we elkaar een beetje uit het oog verloren. Ik had het druk met mijn gezin, zij was aan het daten. Via via vroeg ik weleens naar haar. Hoe het ging. Dan hoorde ik weer van een nieuwe scharrel, maar echte liefde, die vond ze niet. Tot we elkaar weer troffen en ze me toevertrouwde dat ze het alleen wilde gaan doen. Dat ze gek werd van de druk die haar kinderwens op het daten legde. Dat ze heus wel de liefde wilde vinden, maar dat ze moeder worden belangrijker vond.

Lees ook:
Marije: ‘Dit keer geen gemiste afslag of creditcard die ik bij een tankstation had laten liggen’

Ik zie nog de blik in haar ogen: opgetogen, vol verwachting. Haar ogen glommen bij het idee dat het over niet al te lange tijd al raak kon zijn. Maar ook trots, sterk. Ze had het heft in eigen hand genomen. Ze ging niet meer wachten, nee, dit kon ze zelf. Ik weet nog hoe trots ik was, trots op haar kracht. Dat was het moment dat ik haar vroeg om voor Flair te gaan vloggen. Om andere vrouwen te inspireren die misschien met hetzelfde worstelden, maar ook omdat iedereen op dezelfde manier met haar zou meeleven zoals ik dat deed.

Inmiddels vlogt Lilian al een jaar voor Flair. En elke vlog weer bewonder ik haar een beetje meer. Van die eerste inseminatie vorig jaar, waarbij ze toch stiekem hoopte dat het in één keer raak zou zijn. Ik herkende het direct: die vlinder in je buik, de verwachting, vermengd met ongeduld. Dagen die vooruit leken te kruipen. Zou het raak zijn? Maand na maand zagen we de hoop op haar gezicht op het moment dat ze ging testen, gevolgd door de teleurstelling als de test negatief bleek. De teleur-stelling die steeds iets groter werd.

Dat het leven niet maakbaar is, heeft ze als geen ander ondervonden. Deze lente was het eindelijk raak. De enorme blijdschap, het geluk. Maar het mocht niet zo zijn. De zwangerschap bleek buitenbaarmoederlijk en uiteindelijk moest ze worden geopereerd en werd er een eileider verwijderd. Ook toen pakte ze weer haar camera en legde haar gevoel vast. Als een soort houvast. De reacties die ze kreeg, waren hartverwarmend. Inmiddels is ze gestart met haar tweede ivf-poging. De terugplaatsing is gedaan. Nu is het slechts wachten.  ‘Misschien voor kerst goed bericht!’ appte ze me gisteren. Het is haar zo gegund.

Marije Veerman (38) woont met Franklin (38), zoon Kyano (13) en dochter Liv (9) in Purmerend.

Alle columns van Marije lees je op onze website. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.