Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Marije Veerman > Marije: ‘Het lijkt of iemand op een grote onzichtbare stopknop heeft gedrukt’

Marije: ‘Het lijkt of iemand op een grote onzichtbare stopknop heeft gedrukt’

Marije: ‘Het lijkt of iemand op een grote onzichtbare stopknop heeft gedrukt’

Yay, de nieuwe Flair ligt weer in het tijdschriftenschap! En dat betekent óók weer een kersverse editorial van hoofdredacteur Marije Veerman (37), die met Franklin (37), zoon Kyano (11) en dochter Liv (8) in Purmerend woont. 

Stil

“Het is half zeven in de ochtend als een bundel licht zich scherp aftekent tegen de slaapkamermuur. Het is alsof de zon wil laten weten dat de wereld heus niet is gestopt met draaien. Dat de dagen echt al langer aan het worden zijn en de groene puntjes hier en daar al uit de aarde steken.

De natuur staat niet stil, hoewel het hier in huis al weken lijkt of iemand op een grote onzichtbare stopknop heeft gedrukt. Elke ochtend als ik wakker word, voel ik nog steeds een onrust in mijn buik die ik maar moeilijk kan verklaren. Er is immers niets. Niets om naartoe te gaan. Geen kinderen die uit hun bed moeten worden geroepen, geen gehaast om ze op tijd aan de ontbijttafel te krijgen terwijl ik zelf probeer wat mascara op mijn wimpers te doen en een borstel door mijn haar te halen. Geen race om in de avond de files voor te blijven, zodat ik Kyano op tijd op zijn voetbaltraining kan afleveren en ook nog een voedzame maaltijd op tafel kan zetten. Waarschijnlijk komt de onrust juist door de stilte. Omdat die zo allesbehalve normaal is.

‘Met het besef dat er zovelen van ons elke ochtend de deur dichttrekken om hun gezondheid op het spel te zetten zodat ze anderen kunnen helpen, lijkt al het andere onbelangrijk’

Zelfs in het weekend waren wij nog aan het rennen. Gewoon omdat het kon. Omdat er zo veel te doen was en we alles wilden meemaken. Herinneringen wilden maken. Wij leefden, net als zovelen van onze generatie, volgens het motto ‘niet rennen is stilstaan’. Nu is daar plotseling die herschikking. Als niets meer kan, wat ga je dan doen?

Lees ook
Marije: ‘De onvrede om de taakverdeling in huis had een bom onder de relatie gelegd’

Het antwoord kwam eigenlijk als vanzelf. We zijn als gezin bij elkaar gekropen. Om te puzzelen, films te kijken, spelletjes te spelen, koekjes te bakken en eindeloos te praten over dat wat zich nu afspeelt. Over de mazzel die wij hebben dat we in elk geval elkaar hebben. Het gekibbel over vergeten boodschappen, of het niet uitruimen van de afwasmachine is gestopt. Als één er even doorheen zit omdat het werk zich opstapelt en de kinderen uitleg nodig hebben met hun schoolwerk, neemt de ander dat als vanzelf over.

Want met het besef dat er zovelen van ons elke ochtend de deur dichttrekken om hun gezondheid op het spel te zetten zodat ze anderen kunnen helpen, lijkt al het andere onbelangrijk. Het besef is daar dat stilstaan op dit moment het enige is wat we kunnen doen om bij te dragen. Stilstaan en elkaar liefhebben. Dat ook.”

Deze editorial van Marije komt uit Flair 14. Dit nummer ligt nu in de winkel. Liever thuis laten bezorgen? Bestellen kan hier.