Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Marije Veerman > Marije: ‘Als er één ding is wat dat rotvirus ons heeft geleerd, is het dat alleen het kleine er echt toe doet’

Marije: ‘Als er één ding is wat dat rotvirus ons heeft geleerd, is het dat alleen het kleine er echt toe doet’

Marije: ‘Als er één ding is wat dat rotvirus ons heeft geleerd, is het dat alleen het kleine er echt toe doet’

Ik weet nog dat we net in ons huis kwamen wonen, zo’n negen jaar geleden. Eindelijk een volwassen huis, met trappen, verdiepingen en een hoog plafond. Er kwam dat jaar een kerstboom waarvan we de top moesten afknippen omdat ie anders niet in de kamer paste. Hij was zelfs zo groot dat toen we eenmaal alle versiering erin hadden hangen, de helft van de boom nog kaal was. Ik trok hele weekenden uit om lichtjes op te hangen. Zelfs onze tuin had een eigen kerstboom.

Kerst vieren

Als ik terugkijk, weet ik eigenlijk niet eens wanneer dat veranderde. Wanneer dat moment kwam waarop ik mezelf hoorde zeggen:  “De boom wordt dit jaar niet zo groot, hoor.” Dat ik al begon te zuchten bij het idee dat de kerstversiering weer van zolder moest worden gehaald.

Het sloop er gewoon in, als een sleur in je relatie. Het leven was zo druk en uitdagend geworden. Met een aaneenschakeling van dingen die moesten gebeuren – schoolwerk, kinderfeestjes, verjaardagen, werkdeadlines – was kerst niet anders dan nóg zo’n verplichting geworden. Totdat corona vorig jaar zijn intrede deed en onze samenleving op zijn grondvesten deed schudden. Als er één ding is wat dat rotvirus ons heeft geleerd, is het wel dat wanneer alle opsmuk wegvalt – de tripjes, restaurantbezoeken, vakantie, sportclubs – alleen het kleine er eigenlijk echt toe doet.

Ik dacht aan mijn kindertijd. Waarin ik als klein meisje elk jaar met mijn vader de kerstboom ging uitzoeken. Dan stond ik boven op een berg kerstbomen om de allermooiste en allergrootste ertussenuit te pikken.

Met het hars nog klevend aan onze handen dronken we dan warme chocomel met slagroom. En als de kerstboom eindelijk stond, rende ik naar de overkant om mijn oma te helpen met de kerststal. Met uiterste voorzichtigheid pakten we de antieke beeldjes uit. Vooral de engel die op het balkon van het stalletje moest staan, was teer. Toen mijn oma nog klein was, donderde deze engel altijd al naar beneden en de vleugels waren zo vaak gelijmd dat het een broze bedoening was geworden.

Lees ook:
Marije: ‘Dat het leven niet maakbaar is, heeft ze als geen ander ondervonden’

Elk jaar hetzelfde ritueel, tot het moment waarop mijn oma te oud was geworden en ze de kerststal haast symbolisch aan mij overdroeg. Het zijn beeldjes die al twee jaar de doos niet uit zijn geweest. Het leven haalde ons in. Maar dit jaar is het anders. In mijn agenda staat het komende weekend al geblokt. Om met z’n allen een kerstboom te kopen, het haardvuur aan te steken en het huis te versieren. Ik las dat de verkoop van kerstbomen nog nooit zo vroeg is begonnen als dit jaar. Alsof we allemaal hunkeren naar dat beetje gezelligheid. Om bij elkaar te kruipen en dankbaar te zijn met dat wat er wél is.

Marije Veerman (38) woont met Franklin (38), zoon Kyano (13) en dochter Liv (9) in Purmerend. Alle columns van Marije lees je op onze website. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.