Je bent hier: Home > Column > ‘Zeikmoeder’ of niet, Marije was het zat: ‘Ik deed wat ik veel eerder had moeten doen’

‘Zeikmoeder’ of niet, Marije was het zat: ‘Ik deed wat ik veel eerder had moeten doen’

Column
‘Zeikmoeder’ of niet, Marije was het zat: ‘Ik deed wat ik veel eerder had moeten doen’

Yay, de nieuwe Flair ligt weer in het tijdschriftenschap! En dat betekent óók weer een kersverse editorial van hoofdredacteur Marije Veerman (37), die met Franklin (37), zoon Kyano (12) en dochter Liv (8) in Purmerend woont.

Zee-egel

“Ik weet nog dat ik vorig jaar op het schoolplein stond te wachten en een jongen, slechts één jaar ouder dan Kyano, achteloos bellend naar buiten kwam lopen. Twaalf jaar nog maar, zijn rugtas nonchalant over zijn schouder, een telefoontegen zijn oor gedrukt. Ik weet niet precies wat aan dat beeld mij toen zo stoorde. De tijden zijn veranderd, dat weet ik ook wel, en kinderen lopen tegenwoordig nu eenmaal rond met een mobiele telefoon. Ik denk dat ik er stiekem enorm tegenop zag dat Kyano er ook zo bij zou lopen.”

‘Kan die gast nog wat anders dan zo irritant lachen?’

“De achteloosheid van een bijna-puber. Natuurlijk gebeurde dat. Op vakantie leek de telefoon wel aan Kyano’s hand geplakt. Ik hoorde vriendjes via Instagram. Live praten over hun ‘tellie’ en iedere dag weer kwamen er minstens drie nieuwe video’s van zijn favoriete vlogger online. Eén keer hoorde ik mezelf uit pure frustratie roepen: ‘Kan die gast nog wat anders dan zo irritant lachen?’ en ik voelde me meteen mijn eigen moeder van vroeger.”

Zeikende ouder

“Alsof de rolverdeling op dat moment een uitgesproken zaak was: hij de puber, ik de zeikende ouder. Wanneer wij klaarstonden om de deur uit te gaan, vonden we hem met één been in een broekspijp, zittend op zijn bed, starend naar zijn mobiel. Na een week was ik het zat. Alle argumenten die ik daarvoor had gebruikt om de telefoon in het vakantiehuisje te gedogen – hij heeft immers ook vakantie – schoof ik opzij.”

‘Natuurlijk draaide hij met zijn ogen en zuchtte hij theatraal, maar na een uur onderuitgezakt op de bank, riep hij zijn zusje om naar de zee te gaan’

“Ik deed wat ik veel eerder had moeten doen: ik verstopte zijn mobiel. Natuurlijk draaide hij met zijn ogen en zuchtte hij theatraal, maar na een uur onderuitgezakt op de bank, riep hij zijn zusje om naar de zee te gaan, beneden bij ons huisje. Na een halfuur kwam Liv met rode wangen binnenstormen om een emmertje te halen. ‘En mama, heb je misschien nog een bakje? O ja, en waar zijn de snorkels?'”

Lees ook:
Marije vanaf Sicilië: ‘Als hij op dat moment thuis was geweest, had hij het waarschijnlijk niet overleefd’

“Met een tas vol rende ze de deur weer uit. Ik keek naar beneden, waar ons eigen strandje in de late avondzon inmiddels bronskleurig oplichtte. Daar. Daar zag ik hem, staand op een rots, met een duikbril op zijn neus. Het emmertje in zijn hand. Hij zwaaide. ‘Mamaaaa. Ik heb een zee-egel gevangen!’ Twaalf nog maar, nog lang geen puber.”

Deze editorial van Marije komt uit Flair 34. Dit nummer ligt nu in de winkel. Liever thuis laten bezorgen? Bestellen kan hier.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Twaalf jaar geleden maakte je mij mama. Ik weet nog dat ik voor de bevalling drie pyjama’s had besteld, wekenlang zat te wikken en wegen of ik in het ziekenhuis of thuis zou bevallen en mijn vluchttas al weken klaarstond – inclusief muziek en kaarsjes. Uiteindelijk duurde de bevalling drie dagen en eindigde door pure uitputting van ons beiden in een keizersnee. Toen al leerde ik dat het moederdag niet te regisseren valt. Ik was 26, en nog geen idee wat voor intense vreugde, liefde maar ook angst het moederschap met zich mee kan brengen. Maar hier ben je. Twaalf jaar. Een lieve jongen, die altijd denkt aan anderen en met een enorme brede blik op de wereld en alle mensen die erin leven. Dan moeten we toch wel iets goed hebben gedaan. Iedere dag weer trots om jou mijn zoon te mogen noemen. Happy birthday lieverd. ❤️💙

Een bericht gedeeld door Marije Veerman (@marije.veerman) op

Shoppen is altijd een goed idee