Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Marije: ‘In totale paniek en met een bonkend schuldgevoel rende ik op mijn sokken de deur uit’

Marije: ‘In totale paniek en met een bonkend schuldgevoel rende ik op mijn sokken de deur uit’

Column
Marije: ‘In totale paniek en met een bonkend schuldgevoel rende ik op mijn sokken de deur uit’

Yay, de nieuwe Flair ligt weer in het tijdschriftenschap! En dat betekent óók weer een kersverse editorial van hoofdredacteur Marije Veerman (38), die met Franklin (38), zoon Kyano (12) en dochter Liv (9) in Purmerend woont. 

Moeder

“Ik weet nog dat Kyano voor het eerst op mijn borst werd gelegd. Het eerste moment waarop hij zijn ogen opende en mij aankeek. Dat enorme verantwoordelijkheidsgevoel dat me meteen overspoelde en tegelijkertijd lamlegde. Bakken vol liefde, maar ook die grote angst om het verkeerd te doen. Dat mijn handelen effect zou hebben op de rest van zijn leven, doodeng vond ik dat. Verwende ik hem niet te veel door hem steeds op te pakken als hij huilde? Kon ik hem even alleen laten om te douchen? Ik weet nog dat ik hem met zes maanden op de commode zette, me even omdraaide om een luier te pakken, en hij met zijn hoofd voorover op de grond duikelde. In totale paniek en met een bonkend schuldgevoel rende ik op mijn sokken de deur uit op weg naar de huisarts, mijn zoon, nog een beetje stil van de schrik, dicht tegen me aan gedrukt.”

“Ze noemen het weleens de vloek van de eerste: alles is nieuw. Elke fase in het opgroeien beleef je voor het eerst. En in elke fase maak je fouten die je waarschijnlijk geen tweede keer maakt. Nu is dat kleine hoopje een tiener van twaalf (wanneer is dat eigenlijk gebeurd?). En zoals ik ooit worstelde met dat verantwoordelijkheidsgevoel, worstel ik nu met het loslaten. Hij wil niet altijd meer mee als we weggaan en als ik hem raad geef, rolt hij met zijn ogen en zegt: ‘Maham, dat weet ik heus wel.’ Ik wil hem behoeden voor fouten, maar besef dat hij op een leeftijd is dat hij ze ook zelf moet gaan maken. Dit jaar ging hij naar de middelbare school. Een mijlpaal. We kregen te maken met goede cijfers, slechte cijfers, vergeten proefwerken, haantjesgedrag in de klas, leuke en minder leuke leraren en onrechtvaardigheid. Soms denk ik dat ik daarmee meer worstel dan hij. Hij haalt zijn schouders op: ‘Het komt allemaal heus wel goed, hoor.'”

Lees ook
Marije’s dochter (9) legt vinger op de zere plek: ‘Dus jij hebt eigenlijk veel geluk met je lichte huid, mama?’

“Gisteren was hij voor het eerst niet thuis toen ik van mijn werk kwam en zijn telefoon stond uit. Toen hij er om zeven uur nog steeds niet was pakte ik mijn jas, onder het mom van ‘ik moet toch nog boodschappen doen’. Vlak voor de binnenstad zag ik hem komen aanlopen: ‘Sorry mama, ik ben een beetje laat.’ Ik mopperde dat dit al de tweede dag op rij was dat hij in de stad hing, wat hij daar dan wel niet deed en waarom hij niet even appte. ‘Maar mama’, zei hij, ‘jij zegt altijd dat ik achter de Playstation vandaan moet komen en wat moet gaan doen. Ik volg alleen maar jouw advies op.’ Af en toe denk ik stiekem: was hij nog maar klein.”

Deze editorial van Marije lees je in Flair 18-2021. Dit nummer ligt nu in de winkel. Liever thuis laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Fotografie: Esmée Franken

Shoppen is altijd een goed idee