Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Marije: ‘Waar haalt het ’t lef vandaan om mij steeds maar onderuit te willen halen?’

Marije: ‘Waar haalt het ’t lef vandaan om mij steeds maar onderuit te willen halen?’

Marije: ‘Waar haalt het ’t lef vandaan om mij steeds maar onderuit te willen halen?’

Marije Veerman (38) woont met Franklin (38), zoon Kyano (12) en dochter Liv (9) in Purmerend.

Stemmetje

“Ik baal er soms van. Van dat irritante stemmetje in mijn hoofd dat mij op een of andere manier onzeker wil maken. Dat je dingen toefluistert die je eigenlijk niet wilt horen. Er zijn momenten waarop ik het ‘t zwijgen opleg, dat ik in mijn hoofd roep: ‘Houd op, de jurk die ik aan heb is prima!’ Maar dan heb ik allang juist die vrouwen in de zaal eruit gepikt die er beter uitzien dan ik. Ik kan tien complimenten krijgen over een presentatie, maar alleen dat stemmetje horen dat zegt: ‘Maar je vergat je tekst. Wat moeten die mensen in de zaal wel niet denken?’. Op goede dagen kan ik boos worden op dat stemmetje. Waar haalt het ’t lef vandaan om mij steeds maar onderuit te willen halen? Maar op slechte dagen zorgt dat stemmetje er juist voor dat ik mijn dekbed over mijn hoofd wil trekken om te zwelgen in zelfmedelijden. Ik snap soms zelf ook niet zo goed  waar dat stemmetje vandaan komt. Al die keren dat echte mensen tegen me zeiden dat ik iets niet kon, sterkte me dat juist om het tegendeel te bewijzen. Ik kan me nog mijn Engelse lerares op de middelbare school herinneren. ‘Jij gaat er nooit komen, meisje,’ siste ze. Ik weet nog hoe verontwaardigd ik was. Hoe durfde ze? Maar geen moment dacht ik dat ze misschien wel gelijk had.”

‘Het gaat er niet om wat je allemaal kunt, maar gewoon om dat je het dóét’

“Blijkbaar ben je zelf je grootste criticus. Soms hoor ik dat stemmetje terug bij mijn zoon. Die het zijne nog hardop uitspreekt. ‘Mama ik ben gewoon dom,’ zegt hij. Of: ‘Dit gaat me nooit lukken.’ Dan zet ik hem op een stoel en vertel ik hem dat het niet erg is als je niet overal in uitblinkt, maar dat dit nooit een reden mag zijn om jezelf naar beneden te halen. Ik kan alleen maar hopen dat het werkt. En soms zet ik mezelf ook op die stoel.”

“Toen ik drie jaar geleden werd gevraagd voor de functie van hoofdredacteur voor deze fantastische titel, greep ik die met beide handen aan. Toch was er toen ook weer dat stemmetje. Dat fluisterde, als een soort stoorzender op mijn schouder, dat er een moment zou komen waarop ik door de mand zou vallen. Dat andere hoofdredacteuren zouden denken: zie je wel, ze is helemaal geen hoofdredacteur, ze doet maar alsof.”

Lees ook
Marije: ‘Elke keer als er ook maar iemand over die dingen begon, laaide de ruzie op’

“Dit gebeurde vaak bij bedrijfsmeetings, waar het kantoorjargon me om de oren vloog en ik vertwijfeld om me heen keek of anderen dit dan wél begrepen. Maar dan rechtte ik mijn rug en dwong ik het stemmetje te zwijgen. Omdat het er helemaal niet om gaat wat je allemaal kunt, maar gewoon om dat je het dóét. Dat je elke dag bijleert en dat dit prima is. Dat het niet erg is om er gewoon voor uit te komen. Het schijnt dat dit stemmetje, met het ouder worden, alleen maar minder wordt. Ik kan niet wachten.”

Marije Veerman, hoofdredacteur Flair

Deze editorial van Marije lees je in Flair 29-2021. Dit nummer ligt nu in de winkel. Liever thuis laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Fotografie Esmée Franken | Styling Ashley Veraart | Make-up Resy Ramaekers