Je bent hier: Home > Column > Marije: ‘Ze pakte mij genadeloos op dat punt waar ik in zo’n situatie het onzekerst over ben’

Marije: ‘Ze pakte mij genadeloos op dat punt waar ik in zo’n situatie het onzekerst over ben’

Column
Marije: ‘Ze pakte mij genadeloos op dat punt waar ik in zo’n situatie het onzekerst over ben’

Yay, de nieuwe Flair ligt weer in het tijdschriftenschap! En dat betekent óók weer een kersverse editorial van hoofdredacteur Marije Veerman (36), die met Franklin (36), zoon Kyano (10) en dochter Liv (7) in Purmerend woont. 

“Van tevoren zag ik mezelf op woensdagochtend met mijn 2-jarige dochter idyllisch in het Amsterdamse Bos lopen. Genieten van de zon, even naar de geiten. Zo’n moment dat je maar al te vaak op Instagram voorbij ziet komen. Een bijzonder goed idee, leek het me. De realiteit was anders. De geitenboerderij was afgeladen en Liv was in een bui waarbij ze het om het minste of geringste op een blèren zette. Ze wilde in het geitenweitje, ze wilde er weer uit, ze wilde er weer in, ze wilde er weer uit. Dus gaf ze op een gegeven moment dramatisch huilend –  ‘Mama, mamaaaa!’  – met haar armpjes in de lucht gestoken aan dat ze over het hek getild wilde worden.

‘Ik deed mijn best om het schaamrood op mijn kaken te verhullen door semi-geïnteresseerd op mijn telefoon te kijken’

Toen ik dat vervolgens deed, begon ze te schoppen en te schreeuwen dat ze er niet uit wilde. Ik probeerde het nog 2 keer, want met een zwerm hippe Amsterdamse moeders om je heen sta je nou niet direct te springen om een escalatie, maar het mocht niet baten. Met een: ‘Ik hoor het wel als je weer normaal kunt doen’, draaide ik me om en ging op een terrasstoel zitten, iets resoluter dan ik me voelde. Omdat Liv was overgegaan op een nog dramatischer en luider ‘Mahahama’, deed ik mijn best om het schaamrood op mijn kaken te verhullen door semi-geïnteresseerd op mijn telefoon te kijken. En toen kwam ze dus. Met driftige passen op me afgestapt. Een vrouw met een missie. Ten overstaan van een overvol terras verkondigde ze: ‘Als u wat minder aandacht aan uw telefoon zou besteden, had u wellicht gezien dat uw dochter staat te huilen.’

Lees ook
Marije: ‘Ik ergerde me altijd aan ouders die een kind bleven pushen, maar zelf deed ik keihard mee’

Was het mijn eerste reprimande van een medemoeder? Nee, dat niet. En zeker ook niet de laatste, maar deze raakte me recht in mijn hart. Misschien wel omdat ik op dat moment juist extra kwetsbaar was, zo tussen die andere moeders. En omdat ze mij genadeloos pakte op dat punt waar je in zo’n situatie het onzekerst over bent: je kwaliteit als moeder. Ik beet haar iets toe wat ik hier beter niet kan herhalen en stond uiteindelijk toch maar op om Liv over het hek te tillen. Gelukkig was mijn dochter consequenter dan ik; weer schopte ze en schreeuwde ze dat ze terug wilde. Een halfuur later bood de vrouw haar excuses aan. En terecht.”

Deze editorial van Marije komt uit Flair 34. Dit nummer ligt nu in de winkel. Liever thuis laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Shoppen is altijd een goed idee