Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Lisanne van Sadelhoff > ‘Hoe lang worden ‘moedige’ meisjes getolereerd door mannen van wie vrouwen niet mogen leren?’

‘Hoe lang worden ‘moedige’ meisjes getolereerd door mannen van wie vrouwen niet mogen leren?’

‘Hoe lang worden ‘moedige’ meisjes getolereerd door mannen van wie vrouwen niet mogen leren?’

Journalist Lisanne van Sadelhoff (31) woont met haar hond Leo in Utrecht. Elke week schrijft zij in Flair over wat haar bezighoudt.

Alles moeten achterlaten

“Op een blauwe maandag gaf ik les op een middelbare school in Utrecht. In de aula hing een uitspraak van Nelson Mandela: ‘Onderwijs is het machtigste wapen dat je kan gebruiken om de wereld te veranderen’. In de praktijk ervoeren veel mijn leerlingen dat nét iets anders. Die vonden onderwijs doorgaans ‘fucking saai’. Het leeuwendeel vond het applauswaardig dat ze hun boek überhaupt meenamen naar de les. Het papierwerk vervolgens uit hun tas pakken, openslaan en óók nog eens op de juiste bladzijde – dat vonden ze vrij overbodig.”

“Eén meisje was steevast de uitzondering. Ze kwam uit Afghanistan, gevlucht, alles achtergelaten. De woorden ‘alles achtergelaten’ rollen doorgaans te makkelijk onze monden uit voor iets dat zo groots en tegelijkertijd zo abstract is. Mensen die dat nog nooit hebben meegemaakt, zullen vermoedelijk nooit helemaal snappen wat die woorden betekenen. Maar wie vanuit zijn veilige bureaustoel of vanaf zijn luxe bank deze week naar de beelden keek van het vliegveld in Kabul, kon een klein beetje zien wat ‘alles achterlaten’ betekent.”

“Het betekent: in paniek naar een luchthaven rennen met alleen kleren om het lijf en familieleden aan de hand. In paniek daar overnachten, geen oog dichtdoen, hopen, bidden, geen water, geen hoop, geen hulp. ‘Alles achterlaten’ is ook: gedreven door een ontstellende wanhoop aan een opstijgend vliegtuig gaan hangen, omdat ‘alles achterlaten’ beter is dan daar blijven. Zelfs als je ook het leven moet achterlaten.”

‘Ik gun het deze meisjes en vrouwen meer dan ieder ander, om als een spons kennis op te zuigen’

De ellende die we deze week aanschouwen – we staan erbij en kijken ernaar – zal ongetwijfeld een déjà vu hebben opgeroepen bij het Afghaanse meisje uit mijn klas. Toen ik haar leerde kennen, stoeide ze met haar taalachterstand. Ze overwon die, gedreven door een volhardende vastberadenheid. Ze was altijd op tijd. Ze had altijd haar boeken bij zich, zelfs boeken waarvan ik al drie keer had gezegd dat we die nog niet nodig hadden. Als ik – zo’n juf van de chaotische soort – niet wist op welke bladzijde we waren gebleven, checkte ik het bij haar. De leerstof was als water, zij was de spons. Terwijl haar medeleerlingen hun hoofd lieten leunen op hun arm en ondertussen een dutje deden want ‘fucking saai’, absorbeerde zij alle kennis die ze krijgen kon.”

“In haar geboorteland lieten de Taliban haar niet naar school. Een Taliban-woordvoerder verklaarde eergisteren de vrouwenrechten te willen respecteren, maar ‘binnen de context van de sharia’. ‘Ons beleid is dat vrouwen naar school mogen, mogen werken en alleen de deur uit mogen’, zei hij.”

“Die beloftes worden angstvallig betwist. Correspondenten en Afghaanse journalisten twitterden gisteren foto’s van meisjes die naar school lopen. ‘Moedig’ worden ze genoemd, en de onderliggende vraag is: hoe lang wordt die moed getolereerd door mannen die vinden dat vrouwen niet mogen leren?”

Lees ook
Heftige beelden van chaos in Kabul: wat is er aan de hand in Afghanistan?

“Met een wrang gevoel zie ik ‘terug naar school’-posters in mijn wijk. Ik hoop vurig dat de ambitie, kennis en het denkvermogen van alle Afghaanse meisjes en jonge vrouwen niet gaat worden getemd en geremd door een zeer strenge interpretatie van de sharia. Vrouwen vrezen dat ze binnenshuis achter gesloten gordijnen moeten blijven. Niet naar school maar trouwen, niet studeren maar een gezin stichten, niet werken maar een man gehoorzamen. Ik gun het deze meisjes en vrouwen, om als een spons kennis op te zuigen. Alsof het water is. Om uiteindelijk met hun druppels vol kennis het vuur dat door hun land woedt, te doven.”

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Beeld: Bart Honingh