Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Lisanne ging er een paar dagen tussenuit: ‘Op een plek waar je weinig zoekt, vind je heel veel’

Lisanne ging er een paar dagen tussenuit: ‘Op een plek waar je weinig zoekt, vind je heel veel’

Column
Lisanne ging er een paar dagen tussenuit: ‘Op een plek waar je weinig zoekt, vind je heel veel’

Journalist Lisanne van Sadelhoff (31) woont met haar hond Leo in een klein – maar fijn – appartement in Utrecht. Elke week schrijft zij in Flair over wat haar bezighoudt.

Zeeland

“Het plan was om geen plan te hebben. Ik boekte via Airbnb last minute vier nachtjes in een huisje bij een molen in Zeeland voor mijzelf en mijn hond. Ik wist niet in wat voor plaatsje ik precies zat en of er wat te doen of te bekijken was – vooral in coronatijd. Mensen bewonderen dat. Denken: Lisanne is onbevreesd en impulsief, die dóét zoiets gewoon, die gaat gewoon onvoorbereid op pad. De waarheid is: ik ben heel lui. Google Maps bracht me naar Brouwershaven en ik trof een kneuterig donkergroen huisje aan op een Teletubbies-achtige groene paardenbloemenheuvel. Aan de ene kant van het huisje: een monumentale molen. Aan de andere kant: een jachthaven met boten die op het kabbelende water heen en weer klotsten. Ik zette mijn koffertje neer, pakte mijn rugzak, vulde die met een fles wijn (voor mij) en een hondenbotje (voor Leo) en vertrok.”

‘Door corona leek het alsof dit dorpje een lenteslaap hield’

“Er bleek geen fuck te doen. Leo en ik liepen het stadje in, en ik bleek in twintig minuten een rondje te hebben gelopen. Als iemand zoals ik – met een eeuwig verkeerd afgesteld innerlijk kompas – ergens een rondje kan lopen in twintig minuten, is het écht overzichtelijk en klein. Ik liep over een dijkje, keek uit over een weids meer (ik had geen idee dat ik zo dicht bij een meer zat), Leo en ik stampten met onze voeten door het water. Bij elke picknickbank mocht ik van mezelf een slokje wijn – Brouwershaven heeft behoorlijk veel picknickbanken, zo bleek. Lichtelijk aangeschoten struinde ik door weilanden, over paadjes. De mensen groetten me, zelfs mensen die op zo’n afstand van je zijn dat groeten eigenlijk een beetje vreemd is. Die riepen dan ‘HOI!’, en in een mum van tijd riep ik net zo hard ‘HOI!’ terug. Hier riepen ze nog vriendelijk. Hier leek iedereen tevreden, zelfs het tankstation was idyllisch. Ik liep door het centrum over autoluwe klinkerstraatjes, ik durfde Leo los te laten. Ik dacht dat de vogels hier harder floten dan in Utrecht, maar dat kwam, zo bedacht ik later, omdat ze de enige waren die hier geluid maakten. Normaal ziet het hier zwart van de toeristen, vooral met zonnig weer, maar door corona leek het alsof dit dorpje een lenteslaap hield.”

Lees ook
Lisanne was één van de 1500 gelukkigen op een ‘testival’: ‘We hadden drank nodig om dit te verwerken’

“‘Neem gratis mee’ stond er op een handgeschreven bordje bij een hoog stenen pand. Ik rommelde in drie bakken vol spullen en nam drie kaarsen mee, gezellig voor vanavond in mijn huisje dat al als een thuisje voelde. Daarna liep ik de plaatselijke Chinees binnen, de enige plek waar je een koffie to go kon bestellen, en ik vroeg ook om een stuk appeltaart met een dikke dot slagroom. ‘Hoi Puk!’ zei de restauranteigenaar tegen me toen ik binnenkwam. Ik zei haar dat ik geen Puk heette en deed mijn zonnebril af zodat ze me kon zien. ‘O,’ zei ze, ‘we kennen hier iedereen.’ De dagen daarna zou ik nog veel vaker komen, en al die keren had ze al een bordje appeltaart met een flinke dot slagroom ernaast klaargezet als ze me zag aankomen. ‘Hoi niet-Puk,’ grijnsde ze. Ik was een onbekende bekende geworden. Ik nam plaats op de houten steiger in de haven, dronk de koffie, at de taart, dronk daarna de wijn. Ik las de namen die in sierletters op de boten waren geschreven – stel je voor dat dit namen waren van pornofilms, ineens bedacht ik het. De grijze vriend. Daphnia. De Sjaak. Woeste zee. Oude tongen. Ik lachte. Ik pakte mijn boek. Ik las. Leo sliep. De zon zakte in het water waar de schepen deinend op dobberden. Op een plek waar je weinig zoekt, vind je heel veel.”

Deze column van Lisanne en veel meer lees je in Flair 15-2021. Dit nummer ligt nu in de winkel. Liever thuis laten bezorgen? Bestellen kan hier

Fotografie: Bart Honingh

Shoppen is altijd een goed idee