Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Column > Lisanne is aan het verhuizen en spreekt haar onzekerheid uit: ‘Ga ik gelukkig worden in dit huis?’

Lisanne is aan het verhuizen en spreekt haar onzekerheid uit: ‘Ga ik gelukkig worden in dit huis?’

Column
Lisanne is aan het verhuizen en spreekt haar onzekerheid uit: ‘Ga ik gelukkig worden in dit huis?’

Journalist Lisanne van Sadelhoff (31) woont met haar hond Leo in een klein – maar fijn – huis in Utrecht. Elke week schrijft zij in Flair over wat haar bezighoudt.

Verhuizen

“Ik zit op een campingstoeltje te tikken, mijn laptop staat op een laag kastje en ik zit wijdbeens, omdat ik anders mijn benen niet kwijt kan. De woonkamer waar ik zit, is nog geen woonkamer – het zijn lege, ongeverfde kubieke meters die nog niets gezelligs uitstralen. Elke aanslag op mijn toetsenbord galmt in deze ruimte. Ik drink water omdat er niets in mijn koelkast staat. Mijn bank is er nog niet, die komt in een tijdslot van 11.00 tot 19.00 uur, dat is zoiets als afspreken met iemand en zeggen: ‘Laten we meeten tussen Groningen en Limburg.’ Iedereen kan naar binnen kijken in mijn nieuwe huis door een gebrek aan gordijnen en dat dóén mensen dan dus ook.”

“Als ze goed kijken, zien ze me zitten. Te tikken en een beetje ongelukkig te wezen. Ik ben namelijk aan het verhuizen. Van een huurappartement naar een koophuis aan de andere kant van de stad. Ik voel me als een plant die uit zijn pot is gegroeid en moet worden verpot naar een groter exemplaar. Ik ben al uit de aarde getrokken, mijn wortels bungelen onrustig heen en weer en ik zweef maar, ergens boven de oude en de nieuwe plantenpot in. Door die ontworteling vergeet ik essentiële dingen, zoals ontbijten. De deur op slot doen. De hond uit te laten (sorry Leo, sorry sorry). Ik kan uren naar mijn to-dolijst staren en denken: hóé ga ik dit doen?”

“Mijn onpraktische, onhandige inborst komt altijd gênant goed naar voren als ik moet verhuizen. Ik weet nog de laatste keer dat mijn huis werd leeggehaald door vrienden en familie. Ik kwam de hele tijd met de verkeerde dingen bij de verhuiswagen aan zetten. Dan was iedereen nog bezig met het inladen en het inpassen van mijn bed, en daarna de kasten, en daarna moest de eettafel nog, en dan stond ik daar al met een kamerplant in mijn handen.”

‘Ik ben een plantje dat onrustig bungelt boven zijn oude en zijn nieuwe pot’

“Wat verhuizen ook doet, is me onzeker maken. Wanneer er veel keuzes moeten worden gemaakt, is er een aanzienlijk hoger risico op twijfel. Die twijfel uit zich bij mij dan in buitenproportioneel grote en gemene levensvragen als: ga ik gelukkig worden in dit huis? Als ik van mijn onrust en lange to-dolijsten baal, spreek ik mezelf toe tijdens een van de honderden ritjes tussen mijn oude en nieuwe huis. Dat ik niet zo moet zaniken. Dat verhuizen de grootste luxe is die je je als mens kunt permitteren. Je hébt een huis en dan ga je naar een ánder huis omdat dat beter, mooier, groter, fijner, lichter is.”

“En dan schaam ik me, dat ik zit te zeiken over dat ik niet weet wanneer mijn bank komt, dat mijn oude bed nog naar de stort moet, dat er nog geen lampenhangen en dat er nog laminaat moet worden gelegd op de bovenverdieping. Er zijn mensen die niet eens een bovenverdieping hébben. Er zijn mensen die zouden wíllen dat de hoogte van de lambrisering iets was waar ze zich druk om konden maken. En dan volgt er schuldgevoel.”

Lees ook
Lisanne: ‘Dat we ons online zó mooi presenteren dat de real deal er niet aan kan tippen, is een vreemde paradox’

“De Brabo zei van de week iets wijs. Hij zei: ‘Eigenlijk is verhuizen pas leuk als het achter de rug is.’ Het is best wel waar en stemt me droevig. Ik zou er toch verdomme vooral van moeten genieten, van die luxe? Kleurtjes testen. Kastjes kopen. Marktplaats afstruinen naar parels van eettafels, wijnrekjes, vloerlampen. Ja, ik ben een plantje dat onrustig bungelt boven zijn oude en zijn nieuwe pot. Maar er komt een moment waarop ik met mijn wortels in die nieuwe pot zal wroeten – een geruststellender vooruitzicht is er eigenlijk niet.”

Deze column van Lisanne en veel meer lees je in Flair 22-2021. Dit nummer ligt nu in de winkel. Liever thuis laten bezorgen? Bestellen kan hier

Fotografie: Bart Honingh

Shoppen is altijd een goed idee